فاز صفر پروژه پر از ابهام شبكه ملی اطلاعات در زمان مقرر افتتاح نشد و افكار را به سمت بهرهبردای از آن در هفته دولت سوق داده است.
به گزارش (ایسنا)، سال 84 نخستین سالی بود كه عنوان اینترنت ملی تا حدی موجب اظهار نظرات متعدد حول آن شد.
این عنوان كه بعد از فرو نشستن اظهارات متعدد كنار گذاشته شده بود، هر از چندگاهی گریزی به آن زده میشد تا فعالان و مردم گمان نكنند این طرح كنار گذاشته شده است اما در عمل مردم چندان به آن پرداخته نشد تا جاییكه با دیدن مجدد آن در مواد لایحه قانون برنامه پنجم توسعه و تصویب آنها توسط مجلس باز مجددا طوفان عقایدی در این حوزه شكل گرفت.
در میان اظهاراتی كه توأمان با انتقادات فراوان بود، مشخص بود كه هیچ تعریف واحد و مشخصی از اجرای چنین طرحی در ذهن مردم وجود ندارد و هركه با توجه به استدلال شخصیاش از لفظ اینترنت ملی دست به نظریهپردازی زده است.
جالب اینجاست كه خود مسوولان نیز بدون توافق بر سر نامگذاری چنین طرحی آن را اعلام كردند و هیچ توجهی به عناوین انتخابی خود نكردند و به همین منظور بعضا نامهای اینترنت ملی، شبكه ملی اطلاعات، شبكه ملی اینترنت و بعضا اینترانت داخلی هم به آن اطلاق شد.
پس از آن از سوی وزیرو دیگر مسوولان در مراسمها، سمینارها، سمپوزیومها و نشستهای خبری سعی شد كه با اشارهای به این طرح، عنوان "شبكه ملی اطلاعات" را جا بیندازد و پس از توافق بر سر نام این شبكه، این موضوع مطرح شد كه اساسا این شبكه قرار است چه كاری انجام دهد؟
برخی گفتند قرار است سرعت اینترنت بیشتر شود، برخی دیگر معتقد بودند كه قرار است از اینترنت جهانی جدا شویم و عده دیگری نیز گمان میكردند ما میخواهیم اینترنت جدیدی را تنها برای ایران به وجود آوریم كه خوشبختانه اینبار مسوولان این طرح و صاحبنظران سریعتر اقدام كردند و گفتند كه این شبكهای است داخلی متكی بر زیرساختهای داخلی كشور كه بر اساس محتوای داخل ایفای نقش خواهد كرد و برروی آن ارائه خدمات نوینی همچون تلویزیون اینترنتی محقق خواهد شد.
افزایش سرعت دسترسیها و كاهش قیمتها از جمله شعارهای اساسی این طرح تلقی میشود كه اقبال عمومی را میتواند به دنبال خود داشته باشد اما در صورتی كه مجددا شاهد محدودیت در دسترسیها و یا حتی استفاده از پهنای باند نباشیم كه البته انتظار میرود با وجود چنین شبكهای دیگر نیاز به موضوعاتی همچون فیلترینگ نداشته باشیم زیرا نظارت بر این شبكه توسط سازمانهای داخلی صورت خواهد گرفت و بر مبنای آن سرعت ارتقا خواهد یافت.
متولیانی كه معتقد هستند با وجود چنین شبكهای سرویسهایی از قبیل موتور جستوجوی ملی، ایمیل ملی و دیتاسنترهای ملی به راحتی قابل راهاندازی هستند، درصددند كه با استقرار و ساماندهی IP آدرسها، نظارتها را نیز گسترش دهند و مفهومی كه به تازگی تحت عنوان "اینترنت پاك" مطرح شده است را نیز بر روی چنین شبكهای عملی كنند.
اگر در اینجا فرض را بر این بگذاریم كه اینترنت جهانی كثیف و آلوده است و یا در كل ایجاد محتوا برروی آن به راحتی صورت میگیرد، اینترنت پاك درصدد آن خواهد بود كه ناپاكیها را از بین ببرد كه البته در بسیاری از كشورها همچون كره جنوبی، چین و حتی آمریكا این امر توسط راهاندازی شبكهای داخلی همچون شبكه ملی اطلاعات محقق شده است.
پس وجود چنین ایدهای در كنار شبكه ملی اطلاعات در وهله اول یادآور این است كه علاوه بر شبكه داخلی كه نیازی به دسترسی به اینترنت ندارد، نوعی اعمال نظر بین شبكه داخلی و اینترنت جهانی صورت میگیرد كه كاربران خواهان استفاده از اینترنت باید از این بستر عبور كنند تا به محتوا و اطلاعات مفید و پاك شده جهانی دسترسی داشته باشند كه برخی آن را SISP به عنوان سرویسدهنده اینترنت امن لقب دادهاند.
ابهام دیگری كه مطرح شده این است كه آیا اینترنت پاكی كه وزیر ارتباطات در مقابل آن از عنوان لکه سیاه اینترنتی استفاده كرده است همان شبكه ملی اطلاعات است یا خیر؟ كه برخی كارشناسان در پاسخ گفتند كه ظاهر قضیه نشان میدهد كه شبكه ملی اطلاعات میتواند با دسترسیهای داخلی كه ایجاد میكند موجب پاكسازی شود اما اگر فرضا هم این موضوع درست باشد پس چه نیازی بود كه دوباره اینترنتی تحت عنوان پاك یا حلال مطرح شود؟!
اما وزیر ارتباطات در اول تیرماه سال جاری از افتتاح فاز صفر شبكه ملی اطلاعات تا یكی دو هفته آینده خبر داد اما احتمال میرود كه این شبكه در اوایل شهریورماه و همزمان با آغاز هفته دولت افتتاح شود.
در هر حال این امیدواری وجود دارد كه راهاندازی چنین شبكهای هرچند با وجود اما و اگرهای بسیار، سرانجام موجب رونق اقتصادی و طبق مصوبات قانون برنامه پنجم توسعه موجب اختصاص سهم دو درصدی از تولید ناخالص داخلی به صنعت فنآوری اطلاعات شود.