دانلود

تعداد شکرت کنندگان واقعی 11 نفر بود که انتخاب هایشان به شرح زیر است:

اکتیویژن و اینفینیتی وارد هزاران دلار جوایز ارزنده برای کاربران سرویس Elite تعیین کرده اند.با توجه به تصویر دوربین دیجیتال Canon و تور بازدید از نیویورک از این جوایز است.برندگان از بین کشور های ایالات متحده-آلمان-فرانسه و بریتانیا انتخاب خواهند شد.البته جایزه آی پد محدودیت ملیت ندارد.برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه کنید.

دانلود

Bia2Games میگوید:

طبق عادت هر ساله منتظر هستیم تا عنوان دیگری از سری بازی های Call Of Duty تایید شود ولی انگار اکتیویژن برنامه های دیگری دارد.

شرکت اکتیویژن امروز در خبری قول بیش از 18 Content جدید را برای Modern Warfare 3 داد و تاریخ عرضه هرکدام از این بسته ها و همچنین جزییات آن ها را اعلام کرد. طبق تقویمی که در سایت رسمی Callofduty قرار گرفته می توان در سال 2012 شاهد عرضه 10 نقشه جدید، 6 ماموریت Spec Ops و 2 حالت جدید را تا 9 ماه آینده داشت. تاریخ های عرضه این بسته ها برای کسانی در نظر گرفته شده است که در سیستم Elite عضو هستند و هنوز تاریخ دقیقی برای عرضه این نقشه ها برای بقیه بازیکنان اعلام نشده است. تاریخ عرضه این نقشه ها و ماموریت ها به شرح زیر است:

• فوریه : یک نقشه جدید

اکتیویژن امروز نخستین DLC بازی Call Of Duty:Modern Warfare 3 را در دسترس عموم قرار داد.به گفته سازندگان بازی در این بسته الحاقی تمرکز زیادی بر روی بخش چند نفره شده است و دو نقشه برای همین بخش با نام های Liberation و  Piazza نیز طراحی شده اند.

این بسته الحاقی هم کنون برای کاربران Call of Duty Elite بر روی Xbox 360 در دسترس است.همچنین تا به حال اطلاعاتی درباره انتشار این DLC برای کاربران PC و PS3 منتشر نشده است و مسئولان اکتیویژن نیز هنوز درباره آن چیزی نگفتند.

علاوه بر این آقای رابرت بولینگ از سران اینیفیتی وارد،استودیو سازنده بازی گفته است که این بسته الحاقی دارای گیم پلی سریع و هیجان انگیزی میباشد و آن را به تمام افراد پیشنهاد کرده است.

منبع

۱-چرا خانم ها وآقایان خانه دار باید فیزیک بدانند؟

۲-چرا راننده گان وسایل نقلیه باید فیزیک بدانند؟

۲-بازده اجاق های خوراک پزی منازل و بخاری های گاز سوز را چگونه می شود تعیین کرد.

۳-قیمت یک لیتر بنزین در شرایط فعلی بین ۱۰۰ تا ۴۰۰ تومان است و قیمت یک کیلو گوشت گوساله بدون چربی واستخوان حداقل ۱۴۰۰۰ هزار تومان است.بازده بدن انسان حدود ۲۰درصد وبازده اتومبیل های بنزینی حدود ۴۰ می باشد .با خوردن یک کیلو گوشت چند کیلومتر می توانید راه بروید(در یک دقیقه راه رفتن ۱۲.۵کیلو ژول انرژی لازم است) .با پول معادل یک کیلو گوشت چند لیتر بنزین می توان خرید وبا یک اتومبیل که ۸لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف دارد چند کیلومتر می توان راه رفت؟آیا این اختلاف قیمت بین گوشت وبنزین منطقی است؟به نظر شما اختلاف قیمت بین این دو باید چقدر باشد؟ کدام یک از این دو در زندگی امروز بشر با اهمیت تر است؟هزینه تولید کدام یک بیشتر است؟

۴-چه موقع می توان ادعا کرد آموزش فیزیک موفق وده است. یعنی چه شاخص هایی راباید ه سنجیم که نشان دهد آموزش فیزیک موفق بوده است؟

مراقبت از خون (Haemovigilance)

   خون به عنوان يک محيط ايده ال جهت انتقال عوامل عفوني وخطرناک براي سلامتي بدن محسوب مي شود. عوامل ويروسي، باکتريال،انگلي و قارچي از اين محيط جهت تغذيه وانتشار خود به ساير نقاط بدن و بافتهاي مختلف استفاده مي نمايند. لذا ضروري به نظر مي رسد جهت تضمين سلامت خون نظارت و مراقبتهاي ويژه اي صورت پذيرد. براي اولين بار در دنيا و به دنبال بررسي وقايعي که در دهه هشتاد منجر به انتقال گستردهHIV گرديد موسسه طب براي پيشگيري از بروز چنين تهديدهايي در آينده تشکيل يک سيستم نظارتي براي يافتن ، پيگيري و اخطار دادن در مورد تاثيرات نامناسب خون و فرآورده هاي خوني در افراد دريافت کننده را به کليه مراکز انتقال خون توصيه نمود اين نظارت شامل : جمع آوري، آناليز و تفسير مستمرو نظامند داده هاي مربوط به سلامت خون مي باشد که به طور منظم نتايج آن به افرادي که در برنامه هاي کنترل و پيشگيري بيماريها مشغول فعاليت هستند اعلام مي گردد تا در جهت بهبود وضعيت کوشش نمايند. از مهمترين نقشهاي نظارت فراهم نمودن زير ساختاري است که توسط آن مي توان در صورت بروز يک رخداد حاد از طريق يک نظام مشخص اطلاعات را به طور مستقيم به مسئولين سلامت عمومي منتقل نمود. در کشورهاي پيشرفته دنيا جنبه هاي مختلفي از سيستم مراقبت از خون اجرا مي گردد که مرهون سيستم هاي کامپيوتري منظم و هدفمندي است که باعث حفظ و ارتقاء سلامت خون مي گردند.در کشور ما به دلايل مختلف از جمله : مرتب نبودن سيستم هاي کامپيوتري سيستم سلامت، ناقص درج شدن اطلاعات، نبود افراد متخصص و وظيفه شناس به حد کافي، تشکيل نشدن کميته هاي بانک خون بيمارستاني و يا ضعيف بودن عملکرد آنها و....... سيستم مراقبت از خون به طورکامل اجرا نمي گردد.از اين رو فراهم نمودن اطلاعاتي جامع در اين زمينه که بتواند ما را در راه اندازي و انجام روشهاي مراقبت از خون ياري نمايد ضروري به نظر مي رسد. مراقبت از خون يا(Haemovigilance) به معناي مجموعه اي از روشهاي نظارتي سازماندهي شده مرتبط با حوادث و يا واکنش هاي ناخواسته و غيرمنتظره در اهداکنندگان و دريافت کنندگان خون مي باشد. به عبارت ساده تر مراقبت از خون از زماني که فرد اهداکننده جهت اهدا خون پذيرش شده تا زماني که خون در بيمارستان و يا مرکز درماني به بيمار تجويز و تزريق مي گردد را شامل مي شود. حال به اختصار مراحلي را که يک واحد خون و يا فرآورده خوني توليد و سپس تزريق مي گردد را شرح داده و مراقبتهايي که در طول اين روند بايد انجام گيرد را يادآور مي شويم.

بخش اهداکنندگان وپذيرش :

   اولين قدم در سيستم مراقبت از خون انتخاب اهداکننده مي باشد که بايد بر پايه آگاهي ها و اطلاعات اپيدميولوژک بنا شود ( براي مثال از انتخاب گروههايي که در معرض خطر بيماريهاي عفوني هستند اجتناب شود) به هنگام مراجعه اهداکننده اطلاعات ثبت و ضبط مي گردد و به هر اهداکننده يک شماره شناسايي مختص وي( unique ) داده شده که تمام آزمايشات و تحقيقات و پيگيري هاي بعدي از اين طريق قابل رديابي مي باشد.

قدم دوم غربالگري اهداکننده توسط پزشک حاذق و متعهد سازمان انتقال خون مي باشد که شامل يکسري سوالات درباره علايم ، تاريخچه پزشکي، مسافرتها و رفتارها و همچنين مشاهده دستها، صورت و نقاطي از بدن از لحاظ وجود خالکوبي و يا اثرات تزريق داخل وريدي ( مواد مخدر) و نيز چک نمودن ميزان هموگلوبين ، هماتوکريت، سن، وزن، دما، مصرف دارو و فشارخون مي باشد.در اين مرحله بايد به اهداکننده امکان خودحذفي محرمانه (CUE) داد تا در صورت حائز بودن يکي از شرايط فوق اقدام به خودحذفي نمايد.

هدف از غربالگري اهداکننده :

1-      شناسايي افراد با ريسک و خطر انتقال عفونت جهت حفظ امنيت اهداکننده

2-      شناسايي افراد با ريسک و خطر انتقال عفونت جهت حفظ امنيت و سلامت گيرنده خون و جامعه

3-      جلوگيري از تحميل هزينه اضافي جهت فرآوري يک واحد خوني آلوده به عوامل عفوني

با ثبت نمودن مشخصات دقيق فرد اهداکننده در واحد پذيرش اهداکنندگان يک فرآورده خوني قابليت پيگيري از زمان اهدا تا زمان تزريق به بيمار را پيدا مي نمايد که در ذيل به آن اشاره مي شود.

قابليت پيگيري ( ( Traceabilityفراورده هاي خوني:

   قابليت پيگيري، توانايي تعيين دريافت کنندگان حقيقي هر فرآورده ريليز شده بوده و به طريق ديگر توانايي تعيين تمامي اهداکنندگان دخيل در تزريق خون به يک بيمار مشخص مي باشد. به عبارت ديگر، خون و فرآورده هاي خوني که جمع آوري، آزمايش، فرآوري، ريليز و يا توزيع مي شود، بايد از اهداکننده تا دريافت کننده و برعکس قابل رديابي باشد.

ملزومات فني مورد نياز که تطبيق آنها با پيشرفت فني و علمي ضروريست عبارتند از:

1. ملزومات قابل پيگيري.

2. اطلاعاتي که جهت اهداکنندگان فراهم مي شود.

3. اطلاعاتي که از اهداکنندگان بدست مي آيد شامل شناسايي، سابقه سلامتي و امضاي اهداکننده.

4. نيازمندي هايي که به مناسب بودن خون و پلاسماي اهداکنندگان و غربالگري خون اهدا شده مرتبطند، شامل:

v      معيار به تاخير انداختن دائم و معافيت احتمالي

v      معيار به تاخير انداختن موقت

ملزومات مرتبط با برچسب زدن:

   برچسب هر فرآورده بايد شامل اطلاعات زير باشد:

1. نام فرآورده

2. حجم، وزن يا تعداد سلولهاي فرآورده

3. شماره يا حروف الفباي منحصر به فرد شناسايي اهداکننده

4. نام مرکز انتقال خون تهيه کننده فرآورده

5. گروه خونيABO

6. گروه خونيRh

7. تاريخ انقضا

8. درجه حرارت مناسب براي نگهداري

9. نام، ترکيب و حجم ماده ضدانعقاد يا ماده افزودني

بعد از اينکه اهداکننده حائز شرايط اهدا شناخته شد به سالن خونگيري هدايت شده تا خونگيري از او به عمل آيد. جهت اخذ يک واحد خون با کيفيت مي بايست شرايطي را در اتاق خونگيري فراهم آوريم تاشخص اهداکننده بدون هيچگونه استرس ( که بر سلامت شخص اثرات سوئي نظير تغييرات فشارخون، ترشح هورمون، کاهش قند خون و غيره مي گذارد) براي اهدا خون آماده گردد.خونگيري در کوتاهترين زمان ممکن (10-5 دقيقه ) بايد انجام شود تا شخص به جهت طولاني شدن مدت دچار خستگي يا استرس نشده و بتواند خون سالم تري اهدا نمايد به هنگام خونگيري بهترين رگ جهت خونگيري انتخاب شود و در کوتاهترين زمان ممکن و پس از رعايت نمودن تمامي مراحل ضدعفوني سوزن وارد رگ گردد چراکه اگر اين امر با تاخير و اختلال در پيدا نمودن رگ و وارد شدن سوزن به آن صورت پذيرد موجب فعال شدن پروسه انعقادي(آبشار انعقادي) به ميزان بالايي گرديده و پلاکتها جهت توليد پلاک لخته اي مصرف مي شوند که از کيفيت واحد خون اخذ شده کاسته مي گردد. همچنين دقت شود تا در طول مدت خونگيري کيسه خون به روي شيکر حرکت داشته باشد تا ضمن مخلوط شدن با ضدانعقاد از توليد لخته درون کيسه جلوگيري به عمل آيد. کليه مشخصات اهداکننده به طور خوانا و دقيق توسط شخص خونگير بر روي کيسه خون ثبت گردد .

فرآورده گيري  :

   هدف از فرآورده گيري انجام يکسري مراحل کاري و فني بوده تا از يک واحد خون اخذ شده بتوان گلبول قرمز متراکم(pc)، پلاکت (PLT) پلاسما (FFP،PPP،CPP) و کرايو(CP) جهت مقاصد مختلف درماني اخذ نمود گاهي اوقات نيز خون اخذ شده بدون انجام هيچ پروسه اي و تنها پس از انجام آزمايشات وارد چرخه توزيع مي گردد به اختصار نکاتي را که در قسمت فرآورده گيري جهت مراقبت از خون بايد مدنظر قرار داد را متذکر مي شويم . واحدهاي خونگيري در کوتاهترين زمان ممکن حداکثر( 6-4) ساعت پس از خونگيري، کيسه هاي خون اخذ شده را به قسمت فرآورده گيري ارسال نمايند تا از کيفيت خون و فرآورده ها کاسته نشود. پس از انجام اعمال فرآورده گيري و جداسازي پلاسما هر فرآورده متناسب با شرايط نگهداري سريعاً به يخچال يا فريزر منتقل شود. توجه به تنظيم نمودن درجه يخچالهاي نگهداري خون و فرآورده بسيار مهم است و باعث حفظ کيفيت توليدات خوني مي شود از ضربه زدن، انداختن و انجام اعمالي که موجب ليز شدن و شکسته شدن کيسه هاي خون و فرآورده مي گردد خودداري شود پلاسماهاي گرفته شده بلافاصله به دماي مورد نظر(^0C 18-) رسانده شده و سپس به فريزرهاي با توان برودتي بسيار زياد منتقل شوند که در اين صورت تا يکسال قابليت مصرف خواهند داشت . پلاکتها پس از جداسازي حدوداً يک ساعت روي ميز فرآورده بي حرکت قرار گيرند تا تجمعات پلاکتي از هم جدا شده و يک محلول پلاکتي همگن به دست آيد سپس به دستگاه روتاتور با دماي(^0C 24-20 ) منتقل شده تا ضمن حفظ کيفيت از چسبندگي دوباره آنها ممانعت به عمل آيد در همين زمان که پرسنل آموزش ديده و مجرب فرآورده گيري مشغول فرآوري خون مي باشند در قسمت روتين آزمايشات معمول کيسه هاي خون به قرار ذيل انجام مي گيرد : 1. مشخص نمودن گروه خون

2. انجام آزمايش الايزا و سل تايپ و بک تايپ و شناسايي مارکرهاي بيماريهاي عفوني

نتايج آزمايشات انجام شده بر روي هر کيسه خون به دقت در کامپيوتر ثبت مي گردد نمونه هايي که جواب آزمايش آنها منفي مي شود وارد مراحل بعدي پروسه ( پخش و توزيع) مي گردند. نمونه هايي که جواب آزمايش آنها مثبت مي شود چه نتيجه تست تکميلي (تاييدي) آنها نيز منفي گردد بايد از چرخه توليد جدا شده و معدوم گردند ولي بايد نتايج آزمايشات Screening در فايل اهداکننده به طور دقيق ثبت شود. به اين گونه اهداکنندگان اطلاع داده مي شود تا در قسمت مشاوره با آنها صحبتهاي لازم انجام شده و توصيه مي گردد تا به پزشک خود مراجعه نمايند. خون و فرآورده هاي خوني تا زمان آماده شدن جواب آزمايشات نهايي (Pooled) وارد قسمت توزيع و پخش خون نمي گردد.

نکاتي که در مورد پخش کيسه هاي خون وفرآورده بعد از اطمينان از سلامت آنها بايد مدنظر قرار گيرد عبارتند از :

- اجتناب از ضربه زدن و پرت کردن کيسه هاي خون و فرآورده

- جلوگيري از نوسانات دماي محل نگهداري خون و فرآورده ها

- ارزيابي دقيق مشخصات کيسه ها به هنگام توزيع به منظور جلوگيري از بروز اشتباهات احتمالي

- مورد بررسي قرار دادن فرآورده ها از نظر تاريخ مصرف

- مورد ارزيابي قرار دادن و چک نمودن رابطين بانک خون بيمارستانها از لحاظ طي نمودن آموزش هاي لازم در خصوص حمل و نگهداري فرآورده هاي خوني

- فرمهاي درخواست خون ارسال شده از بيمارستان بايد حاوي نوع، مقدار، گروه فرآورده هاي درخواستي به تفکيک بوده و همچنين مشخصات بيماران نيازمند به خون به طور دقيق نوشته شود. ارسال گزارشات هفتگي يا ماهانه از موارد برگشتي، استفاده نشده و يا معدوم شده از سوي بيمارستانها ضروري بوده و باعث ميشود تا شناسايي گيرنده و عوارض پس از تزريق خون در گيرنده با سهولت بيشتري انجام گيرد . پس از آنکه رابطين طبق ضوابط استاندارد فرآورده هاي خوني را به بيمارستان منتقل نمودند بانک خون بيمارستانها موظفند بلافاصله فرآورده و توليدات خوني اخذ شده را ذخيره نموده تا در صورت لزوم به بخشها و اتاقهاي عمل ارسال نمايند و فقط در صورت کاهش ذخاير جهت جايگزيني خون و فرآورده هاي خوني از سازمان انتقال خون درخواست نمايند.

- اطلاعات مربوط به آزمايشات( به عنوان مثال Cross match) و شماره و نوع واحد فرآورده خوني در فايل بانک خون ثبت شود همچنين واحدهاي برگشتي و استفاده نشده نيز ثبت گردند. واحدهايي که از بخشها يا اتاق هاي عمل مصرف نشده و به بانک خون نيز عودت داده نمي شوند به عنوان واحدهاي تزريق شده به بيماران در نظر گرفته مي شوند.

- اگرچه تاييديه تجويز به طور روتين در فايل بانک خون ثبت نمي شود ولي به طور استاندارد لازم است علت تجويز با ذکر تعداد، نوع واحد و  Lot NO( بارکد) و batch number(برچسب نوع فراورده و گروه خوني) کيسه خون مصرفي براي بيمار با ذکر تاريخ دريافت ذکر گرديده و کليه علايم حياتي قبل، حين و بعد از تزريق در پرونده پزشکي ثبت گردد.پرونده هاي پزشکي در قسمت اسناد و مدارک پزشکي قابل دسترس باشند .

در کشورهاي پيشرفته از نتايج مراقبت از خون (surveillance) استفاده هاي زيادي ميگردد که ميتوان به موارد زير اشاره نمود:

-          ارزيابي تاثيرات خون و فراورده هاي آن در استفاده هاي روتين

-          surveillance بيماريهاي عفوني و دنبال کردن موارد اورژانس

-          روش ترانسفوزيون

-          پراکندگي و گسترش بيماريهاي منتقله از راه خون

-          نظارت بر اهداکنندگان

-          کنترل ،نظارت ،و رديابي  Risk factorها و نشانه هاي بيماريهاي عفوني

Surveillance (سيستم نظارت ) در حقيقت يک ابزار مهم و کارآمد در جهت شناسايي و ارزيابي خطرات انتقال خون مي باشد. اين واژه در معناي عمومي به معني مراقبت و نظارت کامل بر فعاليتها به منظور شناسايي تغييرات و اشتباهات ميباشد ولي به عنوان ابزار اپيدميولوژيک به معني سيستم در حال پيشرفت.،براي جمع آوري ،آناليز و تفسير اطلاعات لازم و اساسي براي برنامه ريزي و ارزيابي سلامت جامعه است که به همين منظور اين اطلاعات بايد به سرعت تکميل شده و به موقع به اطلاع افراد ذينفع رسانده شود.

استفاده هايي که مي توان از سيستم haemovigilanceبه عمل آورد:

1-بدست آوردن آمار دقيق از حوادث و خطرات ناشي از تزريق خون

2-تکميل اطلاعات مربوط به روش جمع آوري خون

3-تعيين علل اصلي اشتباهات منتهي به حوادث باليني

4-قابليت انجام فعاليتهاي آموزشي و پژوهشي

تمامي اطلاعات فراهم شده توسط سيستم haemovigilance مي توانند به صور زير در بهبود سلامت انتقال خون شرکت داده شوند:

1. فراهم نمودن يک منبع قابل اطمينان اطلاعات در رابطه با عوارض ناشي از انتقال خون براي جامعه پزشکي

2. بيان اقدامات اصلاحي مورد نياز براي ممانعت از تکرار چنين حوادثي در انتقال خون

3. آگاه سازي بيمارستانها و مراکز انتقال خون در رابطه با اثرات نامساعدي که مي تواند به جز گيرنده خون، افراد بيشتري را درگير سازد شامل:

v      اثراتي که مرتبط با انتقال بيماريهاي عفوني هستند.

v      اثراتي که مرتبط با کيسه ها، محلولها يا فرآوري خون هستند.

يکسان سازي گزارشها

   گزارشهاي مربوط به اثرات نامساعد در تمامي مراکز شرکت کننده در شبکه مراقبت از خون بايد به روش يکساني فراهم شود. اين امر مستلزم استفاده از موارد زير مي باشد:

1. فرمهاي گزارش دهي مشترک

2. برنامه آموزشي مشترک بين افراد درگير در سيستم هموويژيلانس

3. روش مشابه تفسير اطلاعات در تمام مراکز هموويژيلانس

 در اين رابطه پزشک مسئول haemovigilance بايد در يکسان سازي گزارشها شرکت نمايد.

پنج موضوع بايد در ارتباط با تزريق خون و فرآورده هاي خوني در نظر گرفته شود:

1. انتقال ويروسها

2. آلودگي باکتريال

3. خطاي انساني و نقص وسايل

4. عوارض ايمونولوژيک

5. عوارض ناشي از اهداي خون

اطلاعات وداده هاي دقيق کامپيوتري اهداکنندگان و مصرف کنندگان خون به ما اين امکان را مي دهد تا ضمن داشتن يک سيستم کارآمد مراقبت از خون بتوانيم از چگونگي نحوه توليد، مصرف، درصد خطا و اشتباه در مصرف خون اطلاع يافته از طرفي بتوانيم از مستندات و اطلاعات اخذ شده در پيشبرد اهداف طرحهاي پژوهشي استفاده کرده که اين امر در ارتقاء کيفي سيستم مراقبت از خون بسيار موثر است.

نوع اثرات ناخواسته جمع آوري شده در شبکه haemovigilance

   طيف haemovigilance ممکن است به تمامي اثرات ناخواسته در فرايند تزريق خون گسترش يابد، بنابراين گزارشها بايد بر اينگونه حوادث مرتبط با بيمار تاکيد نمايند:

1. واکنشهاي فوري حين تزريق خون شامل هموليز، واکنش تب زاي غيرهموليتيک ناشي از تزريق خون، راش، قرمزي، کهير، شوک آنافيلاکتيک، آلودگي باکتريال و ضايعه حاد ريوي ناشي از تزريق خون.

2. واکنشهاي تاخيري پس از تزريق خون شامل هموليز، بيماري پيوند عليه ميزبان به صورت حاد، پورپوراي پس از تزريق خون، افزايش آلانين آمينوترانسفراز و هموکروماتوز

3. انتقال ويروس هاي Blood born

4. وقوع آلوايمونيزاسيون عليه آنتي ژنهاي گلبول قرمز، پلاکت و . . .

5. فرآورده اي که به اشتباه تزريق شده است.

haemovigilance ممکن است با اهداي خون و اهداکنندگان نيز سر و کار داشته باشد از جمله :

1. حوادث ناخواسته مشاهده شده حين اهداي خون

2. اطلاعات مربوط به انتخاب اهداکننده مثل ميزان تکرار و علل معافيت از اهداي خون

3. اطلاعات اپيدميولوژيک در مورد اهداکنندگاني که در آزمايشات غربالگري مثبت بوده اند.

حداقل اطلاعات ضروري در گزارش ها:

1. اطلاعات مربوط به بيماري که تزريق خون شده است:

الف) تعيين هويت که حداقل بايد شامل تاريخ تولد، جنس و شماره اختصاصي بيمار باشد.

ب) علائم باليني مشاهده شده به روش استاندارد ثبت گرديده ونتايج باليني ناشي از هر واکنش نامساعد شرح داده شود.

2. اطلاعات فرآورده شامل:

الف) شماره واحد فرآورده خوني و کدهاي کافي براي تعيين هويت فرآورده ها و اهداکننده

ب) توصيف فرآورده شامل:

v      نوع فرآورده مثلا گلبول قرمز، پلاکت يا پلاسما

v      چگونگي تهيه مثلا از خون کامل يا از آفرزيس

v      ويژگيهاي ديگر مثل کاهش لکوسيت، اشعه ديده، . . .

v      شرايط و مدت نگهداري قبل از تزريق خون

3. اطلاعات مربوط به شدت واکنش:

شدت واکنش بايد درجه بندي شود. يک معيار پيشنهادي مي تواند شامل موارد زير باشد:

صفر :  بدون علامت

يك    :  علائم فوري بدون خطر حياتي و با بهبودي کامل

دو     :  علائم فوري با خطر حياتي

سه   :  موربيديتي طولاني مدت

چهار  :  مرگ بيمار

4. مستندسازي :

ارتباط احتمالي بين اثرات ناخواسته مشاهده شده و فرآورده هاي خوني بايد مشخص شود.

يک معيار پيشنهادي مي تواند شامل موارد زير باشد:

صفر : بدون ارتباط يعني اثر ظاهراً مرتبط با تزريق خون بوده اما دليلي وجود ندارد که فرآورده مشکوک مسئول اثر ناخواسته باشد.

يك : ممکن يعني اثر به وضوح مرتبط با تزريق خون مي باشد اما مي تواند به دليلي غير از تزريق خون مرتبط باشد يا نباشد.

دو : احتمالي يعني اثر به وسيله هر علت شناخته شده ديگر قابل توضيح نيست.

سه : مطمئن يعني ثابت شده که اثر وابسته به تزريق خون است.

5. اطلاعات مربوط به نوع اثر

در خاتمه مي توان گفت Haemovigilance اطلاعات مفيدي را در مورد موربيديتي تزريق خون فراهم نموده و مي تواند نقش هدايتي در رابطه با اقدامات اصلاحي بمنظور پيشگيري از عود برخي از حوادث داشته باشد.

به علاوه مراقبت از خون بايد به عنوان بخشي از هوشياري بهداشتي همگاني، در کنار هوشياري دارويي و هوشياري در زمينه وسايل پزشکي در نظر گرفته شود.

مراقبت های اولیه در هنگام بروز حوادث

حوادثی نظیرمسمومیت ، سقوط از بلندی ، خونریزی و نظایر آن ، ممکن است برای هر کس و در هر جا اتفاق بیفتد . درچنین مواقعی همیشه به عنوان اولین عکس العمل برای نجات جان مصدوم ، باید به نزدیکترین سرویس خدماتی اورژانس ، اعم از بیمارستان و یا آتش نشانی ، تلفن کرد .
اما تا رسیدن کمک ، مراقبتهای اولیه صحیح از شخص آسیب دیده ، بدون توجه به میزان سبکی یا سنگینی ظاهری جراحات ، ضروری است و می تواند در بهبود سریعتر آسیبهای وارده و حتی در مرگ و زندگی مصدوم بسیار موثر باشد .

آیا می دانید که اگر کسی مثلا دچار سوختگی شود ویا از پله ها بیفتد ، تا رسیدن پزشک ، چه کمکهایی می توانید به او بکنید ؟ و چه کارهایی نباید بکنید تا صدمات بیشتری به قربانی وارد نیاید؟
در این جا به شمردن برخی از عمومی ترین حوادثی که ممکن است در خانه  یا در کارگاه و یا هر محل دیگر رخ دهد ، شما را با مراقبتهای اولیه لازمی که باید از مصدوم هرحادثه به عمل آید آشنا می سازم  و امیدوارم از این حوادث برای هیچ کس اتفاق نیفتد .
سوختگی
انواع سوختگی ناشی از آتش سوزی ، برق گرفتگی ، و یا ریختن آب جوش که می تواند یکی از آسیبهای خطرناک و مرگ آفرین به شمار آید . علت سوختگی هرچه باشد بدون توجه به میزان آن مراقبت فوری و صحیح از فرد آسیب دیده می تواند در درمانهای بعدی و ترمیم محل سوختگی بسیار مفید و موثر باشد .
تحت هیچ شرایطی نباید بر روی محل سوختگی کره یا مواد روغنی نفتی و یا هر روغن چرب کننده دیگر مالیده شود . درد و سوزش ناشی از سوختگی را می توان با فرو بردن محل سوخته شده در آب خنک ، نه آب یخ ، کاهش داد .
قبل از انجام هر کاری ، باید هر گونه پوشش و لباس و یا جواهر و زینت آلات را از محل سوختگی برداشت یا خارج کرد « به علت متورم شدن احتمالی محل سوختگی » . اگر سوختگی در اثر برق گرفتگی رخ داده باشد ، نباید امکان شکستگی استخوانها و مراقبهای ویژه آن را نیز از نظر دور داشت .
اگر سوختگی به علت تماس بدن با اسید یا سایر مواد شیمیایی سوزنده باشد ، باید بر روی محل سوخته شده با فشار آب تمیز ریخته شود. از دیگر عوامل سوختگی در منازل ریختن آب جوش و آفتاب زدگی را میتوان نام برد .
بطور کلی هیچگاه تاولهایی را که در محل سوختگی پدید می آید ، نترکانید . همچنین لزومی به پانسمان سوختگی های کوچک و کم اهمیت وجود ندارد . در سوختگی های شدیدتر از درجه ۲تا ۳ و زخمهای باز ناشی از سوختن ، محل آسیب دیده را با پارچه تمیز و حتی الامکان با نوار زخم بندی ضخیم ضد عفونی شده بپوشانید . این کار موجب کاهش از دست دادن مایعات بدن می شود . به علاوه ، از رسیدن آلودگی به محل زخم و عفونت احتمالی آن جلوگیری می کند.
مسمومیت
مسمومیت ، یکی دیگر از خطرات و حوادث مهمی است که در خانه مخصوصا برای بچه ها رخ می دهد . مسمومیت های خانگی در اثر عوامل مختلفی بروز میکند ، از مصرف داروهای عوضی گرفته تا انواع  مواد پاک کننده مثل محلول آمونیاک و سفید کننده ها .
اغلب مایعات قابل اشتعالی که در کاراژ یا کارگاهها یافت می شوند مثل بنزین ، نفت سفید و مایعات لکه گیری و رقیق کننده های رنگ نقاشی ، نیز از عوامل موثر در بروز مسمومیت های کشنده به شمار می روند .
چون علائم و اثرات ناشی از انواع مسمومیتها بسیار متفاوت و متنوع است ، هیچ قانون کلی وجود ندارد که طبق آن توصیه شود که آیا شخص مسموم را باید وادار به استفراغ و خارج ساختن ماده سمی کرد یا نه .
معمولا نباید بیمار را تحریک به استفراغ کرد مگر آن که کمکهای پزشکی فوری امکان پذیر نباشد . اگر مسموم هوشیار باشد و هیچگونه تشنج و تکانی در او مشاهد نشود ، خوراندن یک لیوان آب یا شیر به رقیق شدن ماده سمی در بدن وی کمک خواهد کرد ، مخصوصا اگر مدت کوتاهی از مسومیت گذشته باشد .
زغال چوب که از داروخانه ها می توان تهیه کرد در آب نیز برای رقیق شدن به کار می رود .
مسموم در صورت خوردن بیش از حد دارو باید تحریک به استفراغ شود اما زمانی که مسومیت ناشی از بلعیدن مواد اسیدی یا قلیایی و یا تولیدات و مواد نفتی باشد ، انجام این کار صحیح نیست .
هنگام بروز مسمومیت ، مهمترین کار ، تلفن به مراکز اورژانس و امداد است . پس از آن تا رسیدن کمک ، بهتر است در تماس با متخصصین یک مرکز درمان مسمومیت ، راهنمایی های لازم را جهت کمک های اولیه به مسموم از آنان دریافت دارید . همیشه شیشه دارو و یا ماده ای را که موجب مسمومیت می شود و یا برچسسب آن را برای تشخیص بعدی نوع ماده سمی نگهدارید .
اگر مسموم استفراغ کند ، او را به پهلو قرار دهید یا سرش را برگردانید تا راه تنفس او مسدود نگردد و خفه نشود . اگر حالت تشنج به بیمار دست دهد ، سعی نکنید او را مهار نمایید ، تنها پوششهای تنک را از تنش بیرون بیاورید و اشیا تیز را به منظور حفاظت از دسترس وی دور نگهدارید .
یک شیشه قی آور نیز در دسترس داشته باشید اما تا وقتی که از جانب پزشک یا مرکز درمان مسمومیت ، دستور مصرف آن تجویز نشود ، آن را به مسموم ندهید .
افتادن از بلندی
زمین خوردن در منزل ، اعم از افتادن از نردبان ، پشت بام یا پله ها و یا سرخوردن و به زمین افتادن در حمام یا جاهای دیگر ، یکی دیگر از حوادثی است که می تواند مرگ آفرین باشد .
هنگامی که بالای سر فردی که به زمین افتاده و صدمه دیده و یابیهوش شده باشد ، رسید ، اولین چیزی که باید در نظر داشته باشید این است که به هیچ وجه مصدوم را حتی به منظور راحت تر بودن او ، حرکت ندهید ، زیرا ممکن است به دلیل نامشخص بودن احتمالی آسیبهای وارده ؛ صدمات بیشتری به وی وارد شود . اگر محل یا محلهای صدمه دیده مشخص نیست احتمال آسیب دیدگی گردن ، سریا ستون فقرات را در نظر بگیرید و با احتیاط عمل کید .
برای کمک به بی حرکت ماند سر مصدوم ، از یک پارچه یا پتوی تا شده استفاده نمایید . او را گرم نگهدارید و چیزی برای خوردن یا آشامیدن به وی ندهید . و اگر در محلی خونریزی پدید آمده باشد ، مطابق آنچه که در مورد بروز انواع خونریزی ها گفته شد ، یعنی فشار مستقیم با پارچه یا نوارهای پانسمان عمل کنید .
 ( فردی را که از بلندی افتاده باشد ، به هیچوجه حرکت ندهید و به منظور کمک به بیحرکت ماندن او ، پتو یا پارچه تا شده زیر سرش بگذارید ) او را گرم نگهدارید و چیزی برای خوردن یا آشامیدن به وی ندهید. و اگر در محلی خونریزی پدید آمده باشد ، فشار مستقیم با پارچه یا نوارهای پانسمان ، عمل  کنید .
بریدگی ها
بریده شدن عضوی از بدن در اثر برخورد با وسایل برنده آشپزخانه یا ابزار کارگاه و امثال آن و بروز خونریزی ، یکی از رایج ترین حوادثی است که ممکن است برای هرکسی رخ دهد . گاه شدت جراحات حاصله به حدی است که هم موجب وحشت مجروح و هم ترس دیگران می شود .
اصولا در چنین مواقعی فرد مراقب بیمار، حتی الامکان باید بر وحشت خود غلبه کند و با خونسردی در جستجوی راه حلی مناسب کمک به مصدوم برآید و در صورتی که با کمکهای اولیه آشنایی ندارد ، از دست زدن به کارهایی که ممکن است صدمات وارده به فرد را تشدید نماید ، خودداری کند .
طریقه ساده کنترل خونریزی بدون توجه به شدت و چگونگی آن به ترتیب زیر است :
۱ـ با استفاده از گاز پانسمان یا پارچه تمیز تا شده بطور مستقیم بر روی محل زخم فشار وارد کنید . اگر پارچه ضخیم تر باشد ، بهتر است .
پارچه را تا وقتی که خونریزی متوقف نشده باشد ، از روی زخم برندارید . حتی اگر آغشته به خون شده باشد چند لایه پارچه تمیز دیگر روی آن قرار دهید و همچنان مستقیم بر محل خونریزی فشار وارد کنید تا خون بند بیاید .
۲ـ برای کنترل خونریزی ، هم محل آسیب دیده را به سمت بالای قلب بلند کنید و فشار مستقیم به آن وارد نمایید .
۳ـ محل خونریزی را حتی الامکان طوری بالا بیاورید که بالاتر از سطح قلب قرار گیرد . این کار جاری شدن خون را به سمت محل آسیب دیده ، آهسته تر می کند و موجب تسریع در لخته شدن خون محل زخم می شود.
هیچوقت برای جلوگیری از خونریزی ، بالای محل جراحت را با پارچه یا شریان بند محکم نبندید ، زیرا این کار بسیار خطرناک است و امکان دارد موجب نرسیدن خون به قسمت مجروح بدن و درنتیجه ضایع شدن کامل ‌آن قسمت شود که گاه تنها چاره چنین ضایعاتی ، قطع عضو مزبور با عمل جراحی است .
در مورد قطع شدن عضوی از بدن در اثر وقوع یک حادثه یا خونریزی بسیار شدید در قسمتی از بدن ، نیز مراقبتهای اولیه باید به همان صورتی که هنگام بروز هر خونریزی شدید دیگر عمل می شود ، انجام گیرد .
 به اضافه این توصیه که عضو قطع شده به منظور احتمال پیوند مجدد آن به بدن باید مورد حفاظت قرار گیرد . برای این کار عضو مذکور را در یک گاز پانسمان استریل یا پارچه تمیز پیچیده و آن را با آب کاملا تمیز مرطوب کنید .
آنگاه عضو مزبور را در یک کیسه پلاستیکی تمیز قرار داده کیسه را ببندید و این  کیسه را در کیسه پلاستیکی دیگری حاوی یخ یا آب یخ جای دهید .

pezeshk . us

انسداد راه تنفسی بیماران

   سیستم تنفسی اکسیژن هوا را طی دم گرفته و وارد خون می نماید سپس خوا این اکسیژن را به سلولهای بدن میرساند سیستم تنفسی به مجاری فوقانی وتحتانی تقسیم می شود.

مجاری هوایی فوقانی شامل:
دهان وبینی حلق اپی گلوت(به صورت دریچه ای عمل می کند که هنگام بلع آب وغذا نای را می بندد) حنجره مجاری هوایی تحتانی تراشه که تحت عنوان نای شناخته می شود برونش ها وبرونشیولها ریه ها ریه ا توسط دو لایه بنام پرده جنب احاطه می شوند در صورت سوراخ شدن این پرده ها درجریان صدمان وارده به قفسه سینه هوا وارد فضای پلور شده وباعث روی هم خوابیدن ریه ا شده و تنگی نفس بسیار شدید برای بیمار ایجاد می کند .
دیافراگم:
عضله ایست که حفره قفسه سینه را از حفره شکمی جدا می سازد وعضله اصلی درگیر در تنفس است در اپر ضربه به دیافراگم در جریان تصادفات یا سایر موارد بیمار دچار نشانه های تنگی نفس شدید می شود .
مکانسیم تنفس:
دم بازدم طی فرایند دم دیافراگم وعضات بین دنده ای منقبض می شوند بدنبال آن هوا از طریق بینی ودهان به درون ریه ها کشیده می شود بازدم: طی بازدم دیافراگم وعضلات بین دنده ای شل می شوند وباعث خروج هوا از ریه ها می شود
هیپوکسی:
در واقع توزیع ناکافی اکسیژن به سلولهاست ودر اپر علل متفاوتی از جمله انسداد راه هوایی تنفس ناکافی-استنشاق گازهای سمی مسمومیت با بعضی داروها مانند مرفین وسکته مغزی –و صدمات قفسه سینه اتفاق می افتد نشانه های هیپوکسی خفیف تا متوسط تاکی پنه(افزایشسرعت تنفس) دیس پنه( تنگی نفس) پوست رنگ پریده وسرد تاکی کاردیا(افزایشضربان قلب) هایپر تانسیون( افزایش فشار خون) بیقراری عدم آگاهی به زمان و مکان سردرد سیانوز یا رنگ خاکستری مایل به آبی نشانه دیررس هیپوکسی است وممکن است در چند ناحیه بدن اتفاق بیفتد سیانوز عمدتا در اطراف لب ودهان واطراف بینی- در بستر ناخنها در ملتحمه(ناحیه قرمز رنگ بین کره چشم و پلکها )- مخاط دهان( بین لبها ولثه و روی زبان) دیده می شود .
در بیماران سیاه پوست بستر ناخنها بیشتر رنگ پریده می شودتا سیانوتیک در بیماران سیاه پوست حتما مخاط دهان یا ملتهمه را از نظر سیانوز بررسی کنید.
 ارزیابی هوایی باز بودن راه هوایی برای تنفس و اکسیژناسیون کافی ضرورت دارد لذا ارزیابی راه هوایی یکی از نخستین اجزاء ارزیابی اولیه بیمار است سطح هوشیاری بله بیمار با وضعیت راه هوایی او تطابق خوبی دارد راه هوایی بیماری که هوشیار وپاسخگوست وبا صدای طبیعی با شما صحبت می کند باز است .
بیماری که دچار کاهش سطح هوشیاری است یا دچار عدم چاسخگویی کامل است معمولا نمی تواند راه هوایی خود را حفظ نماید ودر معرض انسداد یا بسته شدن راه هوایی قرار دارد زبان شل شده به عقب بر می گردد و حلق را می بندد همچنین ممکن است راه هوایی بر اپر صدماتی چون سوختگی وتروما به بافت نرم صورت ومجاری هوایی فوقانی دچار انسداد گردد .
صداهای ذیل صداهایی هستند که انسداد راه هوایی را نشان میدهند:
خر خر کردن قار قار کردن(شبیه صدای قار قار کلاغ) استریدور یک صدای خشن وپر طنین که طی دم شنیده می شود و مشخصه انسداد شدید مجاری هوایی فوقانی به دلیل ادم حنجره است .
باز کردن دهان:
باز کردن دهان بیماری که دچار عدم پاسخگویی یا کاهش سطح هوشیاری شده برای لرزیابی راه هوایی ضروریست این کار با تکنیک انگشت متقاطع انجام می شود پ بالا وپشت سر بیمار زانو بزنید
۲- انگشت شست واشاره یک دست را به حالت متقاطع روی هم قرار دهید
۳- انگشت شست را روی دندان های پیشین تحتانی وانگشت اشاره را روی دندانهای پیشین فوقانی قرار دهید
۴- برای باز کردن دهان از حرکت قیچی ماننداین دو انگشت استفاده نمایید درون دهان را از نظر وجود استفراغ ـخون –ترشحات دندان شکسته یا اجسام خارجی که می تونانند باعث انسداد راه هوایی شوند مشاهده نمایید.
هر گونه ماده خارجی را از دهان ساکشن نمایید اگر ابزار ساکشن در دسترس نباشد بیمار را به پهلوبچرخانید ( اینکار را تنها در صورتی انجام دهید که هیپگونه شکی به وجود آسیب ستون مهره ها نداشته باشید ) و مایعات را با استفاده از انگشت اشاره و میانی که درون یک پارچه یا گاز پیپیده شده اند خارج نمایید.
اگر می توانید اجسام خارجی مانند غذا دندان شکسته یا دندان مصنوعی را مشاهده کنید دهان را با انگشت اشاره جارو کنید و این مواد را خارج کنید اینکار رابه سرعت انجام دهید بسیار مواظب باشید زیرا ممکن است بیمار دستان شما را گاز بگیرد – عق بزند یا استفراغ نماید
باز کردن راه هوایی با استفاده از مانور سر عقب چانه بالا و مانور باز کردن فک با فشار بطور دستی مانور سر عقب چانه بالا HEAD-TILT-CHIN-LIFT این مانور در افرادیکه مشکوک به آسیب ستون مهره ها نیستیم استفاده می شود.
 روش انجام مانور
 ۱- یک دست خود را روی پیشانی بیمار قرار داده و فشار محکم وبه سمت عقب با کف دست به آن وارد نموده و سر را به عقب بکشید نوک انگشتان دست دیگر را زیر قسمت استخوانی فک تحتانی قراردهید
۲- چانه را جلو بیاورید و ضمن حمایت فک سررا تا حد امکان به عقب بکشید بافت نرم زیر چانه را فشار ندهید زیرا می توناد باعث انسداد راه هوایی شود
۳- فشار روی پیشانی بیمار با دست دیگر را ادامه دهید تا سربه عقب نگه داشته شود
۴- چانه را بالا بکشید تا دندانها نزدیک بهم قرار گیرند
 ۵- اگر بیمار دندان مصنوعی دارد باقی گذاشتن آنها در جای خود احتمال ایجاد انسداد با لبها را کاهش میدهد اگر قادر به مدیریت دندانها نباشیم آنها را خارج می کنیم .
مانور سر به عقب چانه بالا در کودکان وشیر خواران روش انجام مشابه بزرگسالان است با این تفاوت که در شیر خواران سر باید بطور آرامتر به عقب برده شود به دلیل بزرگ بودن سر گاه لازمست که برای باز نگه داشتن راه هوایی بالشی را پشت شانههای بیمار بگذاریم و تنها از انگشت اشاره یه دست برای بلند کردن چانه وفک استفاده می گردد و مراقب باشید تا بافت نرم زیر چانه را نفشارید زیرا باعث انسداد راه هوایی می شود .
مانور باز کردن فک با فشار JAW-THRUST MANEUVER
در صورت شک به آسیب ستون مهره ها سروگردن باید در وضعیت خنثی قرار داده شود و در این وضعیت و در خط وسط حفظ گردند
اینکار بدان معنی است که سر به پهاو نچرخیده به جلو یا عقب خم نشود در این بیماران از مانور بازکردن فک با فشار استفاده می شود مراحل انجا مانور بالای سر بیمار زانو بزنید ارنجهای خود را بر روی سطحی که بیمار روی آن دراز کشیده قرار دهید و دستان خود را در دو طرف سر بیمار بگذارید
۲-زوایای فک تحتانی بیمار در هردو طرف را مشت کنید با هردو دست فک را به جلو بکشید اینکار زبان را به جلو حرکت داده واز راه هوایی دور می زکند در صورت عدم شک به وجود صدمه ستون مهره ها می توان سر را به عقب کشید
۳-درصورت بسته بودن لب ها با انگشت شست خود لب تحتانی را به عقب بکشید کنترل راه هوایی وتهویه اولین وحیاتی ترین اقدام در ارزیابی اولیه هر بیماری است که با او روبرو می شوید انسداد راه هوایی تهدیدی فوری برای حیات بیمار و یک اورژانس واقعی است.
 علل انسداد راه هوایی عبارتند از:
 زبان اجسام خارجی تروما اسپاسم وادم حنجره آسپیراسیون زبان شایهترین علت انسداد راه هوایی است اجسام خارجی: قطعات بزرگ غذا که بخوبی جویده نشده اند با گیر کردن در قسمت تحتانی حلق می توانند باعث انسداد راه هوایی فوقانی شوند.
 تروما:
در تروما بویژه زمانی که بیمار هونشیار نیست دندان شل شده استخوانهای شکسته صورت و بافتهای متورم یا کنده شده ممکن است راه هوایی را مسدود کنند اسپاسم وادم حنجره می تواند
بعلت تروما- آنافیلاکسی التهاب اپی گلوت واستنشاق هوای بسیار داغ دود یا مواد سمی است
آسپیراسیون:
مواد استفراغی شایعترین مواد آسپیره شده هستند
علائم ونشانه های انسداد راه هوایی :
- گرفتن گردن با دست
- عدم وجود صداهای تنفسی یل تنفس پر سر وصدا
- عدم توانایی صحبت یا سرفه
- بیقراری نگرانی وگیجی پیشرونده
- سیانوز و عدم پاسخ گویی
- اقدامات اورژانس برای رفع انسداد کامل:
 - استفاد ه از مانور هیم لیخ می باشد
- اگر بیمار ایستاده یا نشسته پشت سر او ایستاده ودستان خود را دور کمر او حلقه کنید آرنج شما باید خارج و دور از دنده ها باشد
- با یک دست دست دیگر را مشت نموده و انگشت شست را در خط میانی شکم کمی بالای ناف در فاصله خوبی از زائده گزیفوئئد بگذارید
- انگشت شست باید به طرف شکم بیمار باشد
- مشت خود را با فشار محکم به سمت درون و بالای شکم بیمار بزنید تا ۵ با ر اینکار را تکرار کنید هر فشار باید مجزا وجداگانه اعمال شود

pezeshk . us

 بیحسی اپی دورال

 برای انجام اعمال جراحی از روش های مختلف بیهوشی استفاده می شود،یکی از روش های ایجاد بی دردی بیحسی اپی دورال است.جهت انجام بی حسی اپیدورال بیمار در وضعیت نشسته یا خوابیده به پهلو(Lateral Decubitus)قرار گرفته و پوست ضدعفونی شده و سوزن (Tuohy17 or 18Gauage)از میان برآمدگی پوستی حاصل از تزریق حس بر موضعی به فضای بین مهره ای کمری تعیین شده فرو برده می شود.روش رایج تشخیص فضای اپیدورال,روش از دست رفتن مقاومت (Loss Of Resistance)است.

در صورتی که قصد عبور کاتتر باشد,کاتتر از میان سوزن عبور داده شده و 2-3سانتی متر در فضای اپیدورال به جلو برده می شود وپس از خروج سوزن و ثابت کردن کاتتر به پشت بیمار ,تست دوز محلول بی حسی موضعی (3mlلیدوکائین 5/1درصد با اپی نفرین یک دویست هزارم ) تزریق می شودکه اگر بعد از5-3دقیقه موجب بی حسی Saddle Area یا بی حرکتی نشد, عدم قرار گیری تصادفی کاتتر در زیر عنکبوتیه را تایید می کند.

فقدان تاکیکاردی نیز مطرح کننده ی عدم تزریق داخل عروقی می باشد.  سپس محلول بی حسی مورد نیاز جهت فرآیند جراحی در عرض 3-1دقیقه تزریق می شود. 

عوارض بی حسی اپیدورال همانند عوارض اسپاینال می باشد علاوه بر اینکه خطر سوراخ شدن اتفاقی سخت شامه(دورا) و مسمومیت با بی حس کننده ی موضعی وجود دارد.

سوراخ شدن اتفاقی دورا:

   در حین انجام اپیدورال سوراخ شدن اتفاقی سخت شامه یک خطر همیشگی و بالقوه می باشد.ظهور CSF نشانگر ورود سوزن  به داخل فضای اسپاینال است.در این صورت می توان به جای اپیدورال,بیمار رااسپاینال کرد و یا در یک فضای دیگر اپیدورال انجام داد.احتمال بروز سر درد در اثر این اتفاق زیاد است.

-جذب عمومی دارو در برابر تزریق سیاهرگی(جذب سیستمیک):

مقدار زیاد بی حس کنندهی موضعی که برای بی حسی اپیدورال لازم است به علاوه ی شبکه های وریدی به تعداد زیاد که در فضای اپیدورال وجود دارداحتمال افزایش جذب سیستمیک دارو را افزایش می دهد.با این وجود سطح خونی به طور نادر برای ایجاد مسمومیت کافی می باشد به ویژه هنگامی که با افزودن اپی نفرین به محلول بی حس کننده ی موضعی,جذب عروقی حداقل می شود.مسمومیت سیستمیک؛تظاهرات آن به صورت کلاپس قلب-عروقی,آپنه(ایست تنفسی),تشنج و عدم هوشیاری می باشد.

-افت فشار خون(هایپو تانسیون):

هایپوتانسیون در اپیدورال مثال اسپاینال موازی با درجه وقفه سیستم عصبی سمپاتیک می باشد.به دلیل شروع کندتر بلوک سمپاتیک,افت شدید فشار خون,معمولا در بیمارانی که حجم مایعات دارند دیده نمی شود.درمان آن مانند درمان هایپوتانسیون در بی حسی نخاعی می باشد.

-آسیب عصبی:

   بروزحالت کرختی(Paresthesia)حین انجام این نوع بی حسی نشانگر تحریک ریشه اعصاب کمری-خاجی می باشد و نمایانگر قرار نداشتن سوزن در خط وسط است و جهت آن باید اصلاح شود.تزریق دارو در صورت وجود کرختی بدلیل احتمال آسیب عصبی ممنوع می باشد.هر چند که این عارضه خیلی نادر است اما در صورت بروز پاراستزی احتمال آن افزایش می یابد.این نوع آسیب معمولا موقتی می باشدبی حس کننده های موضعی که برای بی حسی  اپیدورال استفاده می شوند:

1-کلروپروکائین(شروع اثرسریع و مدت اثر کوتاه).

2-لیدوکائین(شروع اثر و طول اثر).

3-بوپی واکائین(مارکائین) و روپی واکائین(شروع اثر کند و مدت اثر طولانی).

-اپیدورال کمری نیاز به 25-15میلی لیتر(سی سی) حجم دارد تا به سطح لازم بی حسی برای جراحی برسد.  

-سطح و مدت بی حسی می تواند به:

1-حجم و غلظت(دوز) محلول بی حس کننده موضعی.

2-وجود یا عدم وجود اپی نفرین(E.P.N)درمحلول بی حس کننده بستگی داشته باشد.

*به نظر می رسد که دوز بی حس کننده ها در تعیین شروع اثر‌‌‌‌ِِ ،شدت و مدت بی حسی مهم تر از نقش تغییرات حجم و تغییرات آن باشد.

وزن،قد و سن بیمار و نیز مقدار تزریق ،پخش محلول بی حسی موضعی را درفضای اپیدورال نمی تواند تحت تاثیر قرار دهد.

-برخلاف اسپاینال  وزن محلول بی حس کننده موضعی  سطح این نوع بی حسی را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

-پوزیشن بیمار هم اهمیت کمتری دارد با این وجود پایین بدن نسبت به قسمت بالایی بی حسی شدیدتری دارد.

-انتشار دارو به سمت بالا در اپیدورال کمری خیلی آسانتر از انتشار دارو به سمت پایین است زیرا در قسمت داخل توراکس فشار منفی وجود دارد و سبب انتقال راحت تر می شود.

-علت مقاومت در پیشرفت به سمت پایین  کوچکبودن فضای اپیدورال در محل اتصال کمری-خاجی(لومبوساکرال) است.

-افزودن اپی نفرین به محلول بی حس کننده ی موضعی  باعث کاهش جذب عروقی و بنا براین غلظت موثر دارو در ریشه های اعصاب را به مدت طولانی تر حفظ می کند.

           مننژیوم پاراساژیتال؛مقلدی از سکته های عروقی مغز

                              (گزارش یک مورد)

    دکتر کاوه حدادی - دکتر لیلا اسدیان - علی اکبر خادملو

خلاصه

مننژیوم معمولاَ یک تومور خوش خیم و کپسول دار با یک شیوع غالب در زنان می باشد. مننژیوم پاراساژیتال یک نوع شایع این تومور ها با تظاهرات بالینی مشابه ضایعات عروقی مغزی میباشد.

در این گزارش،یک زن 80 ساله با تظاهرات حاد ناشی از خونریزی تومور مننژوم پاراساژیتال در نیمکره چپ با فلج نیمه راست بدن، تحت رزکسیون توتال تومورقرار گرفت.

 Parasagittal Meningomas,a  mimic Of Cereberal Cardiovascular Accident

                             (Report Of One Case)

Kaveh Haddadi,MD; Leila Asadian,MD; Aliakbar Khademloo

Abstract

Meningomas is usually a benign, encapsulated tumor with a predominance in women.

Parasagittal Meningomas is a common type of these tumors and with clinical manifestation like  Cereberovascular diseases.

This is a report on 80-year-old female patient with acut presentations of a parasagittal meningiomas with apoplexy of tumor and subcoma and right hemiplegia,that resected  totally in the Behshar Imam Khomeini Hospital.(August 2011)

مقدمه

مننژیوما که دومین تومور اولیه شایع مغز آدمی پس از گلیوما می باشد،ضایعه ای خوش خیم با رشد آهسته و حدود مشخص  می باشد که بر اساس درجه آناپلازی و میتوز سلولی فقط 1.7% بروز بدخیمی دارد.(رفرنس 1و2)

مننژیوما معمولاً اتصال پهن روی دورا(سخت شامه) داشته و کپسولدار بوده و مغز زیرین را بدون تهاجم به آن می فشارند.(رفرنس 2)

شیوع آن در جمعیت عمومی حدود 2.3 مورد در هر صدهزار جمعیت بوده و در خلال اتوپسی پس از مرگ به 5.5 مورد در هر صد هزار نفر می رسد.(رفرنس3و4)،با افزایش سن بروز آن بالاتر رفته و بطور متوسط در زنان به نسبت 2 به 1 غالب تر است.(رفرنس5و6)شایع ترین انواع آن بر پایه محل آناتومیک در مغز کونوکسیتی 35%، پاراساژیتال 20% ،اسفنوئید20%، اینتراونتریکولار 5% و... می باشد.(رفرنس 7و8) بخاطر ماهیت آناتومیک آن در چسبندگی به سینوس های وریدی سخت شامه رزکسیون توتال انواع پاراساژیتال،که شامل مننژیوم های فالکس(falx)؛داس مغزی هم می شود، همواره در اما و اگر های فراوان قرار دارد.(رفرنس9و10و11)

علایم بالینی مننژیوم ها بر حسب محل آناتومیک در مغز از تشنج و سردرد و ضعف اندامی متفاوت است.ضعف موتور و Foot Drop (افتادگی پاها) از علائم بالینی مهم ضایعات پاراساژیتال و فالکس بخاطر نزدیکی زیاد به کورتکس حرکتی مغز می باشد.(رفرنس12و13و 14و15)

معرفی بیمار

در مردادماه 1390 بیمار خانمی 80 ساله ، با هیپرتانسیونBP=190/110  وبا ضعف و بی حالی و افت هوشیاری و برادی کاردی و ضعف حاد دست و پای راست توسط همراهان به اورژانس بیمارستان امام خمینی (ره) بهشهر منتقل و پس از ویزیت اولیه داخلی طی مشاوره ای به سرویس نوروسرجری منتقل شد.

بیمار سابقه همی پارزی سمت راست بدن بطور پیشرونده از حدود 15 سال قبل را داشته که با تشخیص اولیه و مکرر سکته خفیف (به اظهار پزشکان) در طول این سالها تحت درمان ضد انعقاد بوده؛کلیشه ای از CT.scan مغزی قبلی وی در دسترس نبوده و از بیمار در 10 سال اخیر تصاویر مغزی گرفته نشده بود. در مراجعه اخیر GCS=13  داشته، اطاعت کلامی نداشته و فلج کامل سمت راست بطور حاد از 2 روز قبل پیدا بود. ضعف دورسی فلکسیون پای راست و قدرت موتور   دست و پا یافته های دیگر بالینی بودند. در Ct  اسکن بیمار (تصویر1) ضایعه huge  هیپردنس کلسیفیه با نواحی نکروز در پاراساژیتال میانی چسبیده به فالکس با اثر فشاری روی بطن طرفی 3 طرف و شیفت میدلاین تشخیص مننژیوم را مطرح ساخت که در  MRI  بعدی (تصویر2) نوع ضایعه و مدت زمان طولانی از شروع آن و احتمال آپوپلکسی (خونریزی داخل تومور) را برای علائم فاز حاد جدید بیمار تأیید کرد.

بیمار در طی 2 روز و برای اولین بار در شهرستان بهشهر تحت جراحی از اپروچ پاراساژیتال چپ و تخلیه توتال تومور با دورا و استخوان درگیر و جداسازی کامل از سینوس های ساژیتال و داس مغزی (گریدینگ سیمپسون I Simpson ) قرار گرفت. توده سفت با کپسول واضع و درگیری سینوسهای ساژیتال فوقانی و داس مغزی و با ناحیه ای از هماتوم، آپوپلکسی حاد تومور را مطرح می ساخت که توجیه گر علائم جدید حاد بیمار بود.

پس از بهبودی حال عمومی و با هوشیاری کامل و بازگشت ضعف اندامی در حد  پا و   دست راست و با Ct  اسکن مغز نرمال (تصویر 3 ) بیمار مرخص و تحت فالو درمانی قرار گرفت.

بحث

مننژیوما دومین تومور شایع مغز و توموری خوش خیم با رشد آهسته است که بر اساس محل آناتومیک خود می تواند علائم بالینی ایجاد نماید.

 مننژیوما پاراساژیتال و زیر مجموعه آن مننژیوم فالکس (که تشخیص قابل قبول تری برای بیمار مورد گزارش می باشد)، با توجه به درگیری ساختار های وریدی مغز از مشکل ترین انواع مننژیوم ها در جراحی بوده و عود پس از جراحی غیر توتال آنها دور از ذهن نمی باشد. این نوع از مننژیوم ها بویژه در نواحی با اثر فشاری روی کنترل موتور و حسی قشر مغز، می توانند علائمی کاملاً مشابه به بیماری های عروقی ایسکمیک مغزی و حتی بیماری های ستون فقرات مثل هرنی دیسک کمری ایجاد کنند. توجه دقیق به سیر بالینی بیماری و معاینه دقیق بالینی و آموزش تفسیر کلیشه های CT.Scan  به پزشکان درمانگر جهت رد احتمال تومور های مغزی مثل مننژیوم که گاهی در مراحل ابتدائی نسبت به

بافت مغزی، ایزودنس و غیر قابل افتراق هستند،شاید اشتباه تشخیصی و درمانی در مواردی مشابه با بیمار مورد بحث ما را فراهم آورد.

REFERENCESan

1.Yamashima T,sakuda k,Tohma Y,et al:prostaglandin D synthase (beta-trace) in hum arachnoid and meningioma cells:Roles as a cell marker or in cerebrospinal fluid absorption, tumorigenesis, and calcification process.J neuroscieence 7:2376-2382,1997.

2.Sindou MP,Alaywan M:Most intracranial meningiomas are not cleavable tumors: Anatomic-surgical evidence and angiographic predictability. Neurosurgery 42:476-480,1998.

3.Kurland LT, Schoenberge BS, Annegers JF, et al: The incidence of Primary intracranial neoplasms in Rochester, Minnesota,1935-1977.Ann N Y Acad Sci 381:6-16,1982.

4.Staneczek W, Janisch W: Epidemiologic data on meningiomas in East Germany 1961-1986: Incidence, Localization, age and sex distribution. Clin Neuropathol 11:135-141,1992.

5.Wellenreuther R, Waha A, Vogel Y, et al: Quantitative analysis of neurofibromatosis type 2 gene transcripts in meningiomas supports the concept of distinct molecular variants. lab Invest 77:601-606,1997.

6.Asis A, Declich P, Lacobellis M, et al: Secretory meningioma, a rare meningioma subtype with characteristic glandular differentiation: an histological and immunohistochemical study of 9 cases. Adv Clin Pathol 3:47-53,1999.

7.Olivrecrona H: The parasagittal meningiomas. J Neurosurg 4:327-341, 1947.

8. Olivrecrona H:The surgical Treatment of Intracranial Tumors. In Olivrecrona H, Tonnis W(eds): Handbuch der Neurochirurgie.Berlin, Springer-Verlag, 1967, pp 1-191.

9.Merren G: Die parasagittalen meningiome. Fedor Krause-Ged-achtnisvorlesung.Acta Neurochir(Vienna)23:203-216,1970.

10.Elsberg CA: The parasagittal meningeal fibroblastomas. Bull Neurol Inst N Y 1:389-418, 1931.

11.Giombini S, Solero Cl, Lasio G, Morello G: Immediate and late outcome of operations for parasagittal and falx meningiomas: Report on 342 Cases. Surg Neurol 21:427-435, 1984.

12.Hoessly GF, Olivecrona H: Report on 280 cases of verified parasagittal meningioma J Neurosurg 12:614-626, 1955.

13.Janich W, Guthert H, Schrieber D: Pathologie der Tumoren des zentralnervensystems: Jena, Fischer, 1976.

14.Mahaley MS Jr, Mettlin C, Natarajan N, Laws ER Jr: peace BB. National survey of Patterns of care for brain-tumor patients. J Neurosurg 71:826-836, 1989.

15.Lanman TH, Becker DP: Falcine meningiomas. In Al-Mefty, O (ed): Meningiomas. New York, Raven Press, 1991 pp 345-356.

مراقبت بعد از عمل جراحي در (OR)

پس از خاتمه جراحي و قراردادن پانسمان روي زخم، نرس سیرکولار چسب را آماده می نمايد. صفحه زير پايي دياترمي برداشته ميشود. به منظور پيشگيري از كاهش حرارت بدن بيمار قسمت هاي اصلي بدن را مي پوشانند. از درن ها و سوندها مراقبت ميشود تا از محل خود خارج نشود كمربندهاي ايمني بسته ميشود تا از آويزان شدن اندامهاي بيمار جلوگيري شود.

حمل بيمار: اجازه پزشك بيهوشي براي انتقال بيمار از تخت برروي برانكارد ضروري مي باشد با توجه به نوع عمل پوزيشن هاي مختلف به بيمار داده ميشود. بطور مثال پس از تانسيلكتومي سر برانكارد بايد بالا آورده شود و پارچه اي جهت جذب ترشحات و خونريزي هاي احتمالي از دهان بيمار، زير سر او گذاشته شود. به هنگام حركت و جابجائي پزشك بيهوشي مراقب سر و گردن و راه هوايي بيمار مي باشد.

* اتاق ريكاوري: بخشي از اتاق عمل است كه نقش موثري در مراقبتهاي بعد از عمل دارد.

لوازم مورد نياز در ريكاوري:

1- وسايل احياي تنفس

2- وسايل احياي قلبي

3- وسايل تزريق داخل وريدي و عضلاني

4- انواع داروهاي مخدر و مسكن اورژانس

5- وسايل پانسمان

6- وسايل سونداژ

7- ملافه، پتو

8- رسيور و گاز

9- كيسه سرد و گرم

10- لوله و لگن

11- پاراوان

12- برگه هاي جذب و دفع مايعات – علايم حياتي و …

13- دستشويي – تلفن – يخچال و ساعت

14- تخت مخصوص ريكاوري

* طرح اتاق ريكاوري: بايد راحت – مطمئن و بزرگ باشد. احتمال دسترسي به سر بيمار از هر طرف وجود داشته باشد. حتماً از نور سفيد استفاده شود زيرا در اين شرايط هرگونه تغيير رنگ بيمار، سريعاً توجه را جلب مي نمايد.

زنگ اخبار اضطراري نيز تهيه شده، سيستم آن به اتاقهاي عمل و اتاق پزشكان بيهوشي وصل گرد.

* وظايف پرستار:

كار پرستار مراقبت از بيمار هنگام انتقال و در ريكاوري ادامه دارد. ضروري ترين اقدامات پرستاري در ريكاوري انجام ميشود. بنابراين پرستاران بايد با تجربه و ماهر انتخاب شوند. بيمار بيهوشي به هيچ عنوان نبايد تنها به حال خود رها شود تحت نظر گرفتن مستمر بيمار و سرعت در تصميم گيري عوارض احتمالي را كاهش مي دهد.

محل زخم از نظر خونريزي احتمالي و بروز عوارض ناشي از داروهاي بيهوشي در ريكاوري دقيقاً كنترل مي گردد. علائم حياتي هر 10 دقيقه يكبار ثبت ميشود.

* مراقبت از بيمار پس از خاتمه بيهوشي:

مسئوليت هاي پرستار ريكاوري عبارتند از:

1- اطمينان از وضعيت صحيح بيمار

2- برقراري راه هوايي با بالا نگه داشتن فك پائين

3- شناخت و درمان مشكلات نفسي:

الف: اسپاسم حلق ب: انسداد راه هوايي ج: دوام اثر داروهاي شل كننده عضلاني د: د پرسيون مركز تنفسي

4- شروع اكسيژن

5- مشاهده بيمار الف: رنگ ناخنها – لب ها – لاله گوش ب: تنفس

6- اطمينان از هوشياري بيمار در هنگام ورود به ريكاوري

7- اقدام جهت راحتي بيمار

8- ثبت علايم حياتي بيمار

9- مطالعه و اجراي دستورات بعد از عمل

10- تجويز داروهاي مخدر در صورت نياز و يا طبق دستور دارويي پزشك

11- كنترل گچ يا هرگونه باند محكم

12- گزارش يا ثبت موارد غير طبيعي

* اطمينان از وضعيت صحيح بيمار

معمولاٌ وضعيت كنترل جهت بيمار بيهوش خطر آسپيراسيون خون – بزاق و يا احتمالاٌ مورد استفراغ را كمتر مي كنند . البته ممكن است كه همه بيماران امكان وضعيت كنترل نباشد مثل جراحي بوراكس يا ارتوپدي كه در اين صورت بيمار را در وضعيت طاق باز قرارداده يا بايد كشيدن چانه ، راه هوايي او باز نگه داشته مي شود.

شناخت و درمان مشكلات تنفسي : مشكلات احتمالي تنفسي بعد از عمل بدليل زير است :

1- اسپاسم لارنكس: در اثر انقباض ناگهاني تارهاي صوتي و انسداد نسبي راه هوايي ايجاد مي شود .

2- اسپاسم نسبي لارنكس: هوااز ميان تارهاي صوتي نيمه منقبض عبور كرده – صداي زمزه مانندي را بوجود مي آورد و بيمار جهت تنفس بيشتر تقلا مي كند .

3- اسپاسم كامل لارنكس: هيچ گونه عبور هوا و صدايي وجود ندارد و تارهاي صوتي كاملاٌ بحالت بسته مي باشند . راه هوايي كسدود مي شود و هوا از ميان تارهاي صوتي عبور نمي كند . دراين حالت بدليل كاهش سطح اكسيژن سيانوز ظاهر خواهد شد .

* دلايل اسپاسم لارنكس:

1- التهاب لارنكس در پي استفاده از لوله تراشه و يا ساير اجسام خارجي مانند سوند ساكشن و يا ايروي دهاني

2- وجود ترشحات از قبيل خون – بزاق و وجود استفراغي كه موجب تحريك تارهاي صوتي مي شود.

* درمان اسپاسم لارنكس:

1- كنترل لارنكس به منظور التهاب ناشي از خونريزي و يا ترشحات موكوس

2- بالا گرفتن چانه بيمار و برقراري جريان اكسيژن از طريق ماسك دهاني يا كانسر بيني

3- در صورت عدم تغيير در وضعيت بيمار ، توسط آمبوبگ اقدام به تنفس مثبت با فشار قوي اكسيژن مي گردد تا تارهاي صوتي باز شود .

4- زماني كه اسپاسم برطرف شود صداي زوزه مانندي نيز كمتر خواهد شد .

5- در صورتي كه با اقدامات فوق شرايط بيمار بهتر نشد ، اقدامات اورژانسي پزشكي اجرا شود .

6- با تزريق شل كننده عضلاني اسپاسم را برطرف نموده لوله گذاري تراشه انجام شود .

7- ايجاد آرامش و دادن اطمينان خاطر به بيمار از ضروريات است .

انسداد راه هوايي :

پائين قرار گرفتن چانه و فك موجب افتادم زبان اول حلق شده انسداد راه هوايي را بدنبال خواهد داشت . تخليه ترشحات دهان بوسيله ساكشن مناسب مي باشد . وجود اجسام خارجي مانند دندان و يا پك هاي لارنكس خطري است جدي در انسداد راه هوايي بيماران بحساب مي آيد .

ادامه اثر داروهاي شل كننده عضلاني :

يكي از عوارض داروهاي شل كننده عضلاني كه در طول بيهوشي مورد استفاده قرار مي گيرد . دوام اثر و يا دفع ناقص آنهاست . در اين حالت بيمار بدليل عدم توانايي در تنفس و استفاده از هوا و اكسيژن بسيار بوده ، سريعاٌ هيپوكسيك مي گردد .

درمان : توسط امبوبگ و ماسك به آرامي به بيمار تنفس كمكي داده مي شود . پزشك بيهوشي نيز در مناسب را تجويز و يا تنفس كمكس را ادامه خواهد داد .

دپرسيون تنفس مركزي : در صورتي كه مشكل تنفسي بيمار مربوط به مركز تنفسي باشد . بايد تنفس كمكي و متناوب توسط اميوبگ و ماسك ادامه يابد و از تيم هاي پزشكي ورزيده درخواست كمك گردد .

اكسيژن درماني :

بسياري از پزشكان بيهوشي ترجيح مي دهند اكسيژن درماني از طريق ماسك ساده و يا كاتتريل بيني تجويز گردد . سيانوز لب ها . صورت و زبان از علائم مشكلات تنفسي است وظيفه پرستار كنترل راه هوايي و مشاهده حركات تنفسي و انجام اقدامات لازم مي باشد .

مشاهده رنگ بيمار :

پرستار با مشاهده رنگ لب ها ، ناخن ها و لاله گوش قادر به تشخيص وجود سيانوز و يا اكسيژناسيون كافي مي باشد .

مشاهده حركات تنفسي بيمار :

ميزان حركات ديواره قفسه سينه تحت نظر گرفته شده ، تعداد تنفس بيمار شمرده مي شود – همچنين وجود تنفس سطحي و سريع نيز كنترل مي گردد . در صورتي كه مشاهده حركات ديواره قفسه سينه مشكل باشد ، بايد پتوي او را كنار زد .

مشاهدات عمومي :

1- درجه هوشياري

2- فسار خون – تنفس – تعداد تنفس ودرجه حرارت در صورت نياز

3- هرگونه خونريزي از محل زخم

4- ميزان درناژ در صورت وجود آن

5- ميزان ادرار مترشحه ادراري

6- سرعت – مقدار و محل سرم

7- زمان و مقدار داروهاي استعمال شده

8- مشاهده انگشتان جهت بررسي حركات و جريان خون آنها در بيماراني كه بانداژ و يا گچ گيري شده .

9- كنترل هاي روتين بيماراني كه زير پتو هستند . مثلاٌ احتمال دارد كه زير زانوهاي بيمار بالش گذاشته شده ، ملحفه او خيس باشد و يا احتمالاٌ تورنيكه بعد از خاتمه عمل باز نشده باشد .

10- دستورات بعد از عمل

11- گزارش موارد غير طبيعي

12- كنترل دقيق سطح هوشياري و پاسخ بيماربه تحريكات



* اطمينان خاطر دادن به بيمار:

هنگامي كه بيمار هوشيار ميشود پرستار بايد به بيمار شرح دهد كه عمل او خاتمه يافته است و دليلي براي نگراني وجود ندارد. ممكن است بيمار دچار فراموشي شده و موقعيت خود را تشخيص ندهد. پرستار به او يادآوري مي نمايد كه در اتاق ريكاوري مي باشد. برخي بيماران پس از عمل با ناراحتي و گريه بيدار مي شوند بطور مثال افرادي كه جهت خروج جنين مرده تحت سزارين قرار گرفته اند و يا بيماراني كه يكي از اندامهاي آنها قطع شده است كه در اين صورت نياز به درك موقعيت و اطمينان خاطر بيشتري دارند.

اطمينان خاطر دادن به بيمار :

* لرزش ناشي از هالوتان :

بيماران پس از اعمال جراحي كه بدنبال بيهوشي با هالوتان انجام شده است دچار لرزش خواهند شد . از آنجا كه عضلات از زمان لرز فعال بوده ، نياز به اكسيژن بيشتري دارند ، تا هنگام قطع لرزش اكسيژن درماني ادامه مي يابد . همچنين ايجاد آرامش و اطمينان خاطر در بيمار ار مهمترين اقدامات است .

* توجه به راحتي بيمار :

اندامها و ناحيه سر و گردن بيمار به ارامي حركت داده مي شود و وضعيت هاي نامناسب بيمار اصلاح مي شوند . احتمال كاهش درجه حرارت بدن بيمار با توجه به هواي تقريباٌ خنك اتاق عمل ، وجود دارد . لذا به محض ورود بيمار به ريكاوري بايد او با پتو پوشانده و گرم نگه داشته شود .

* ثبت علائم حياتي :

نبض و فشار خون : زماني كه بيمار جهت باز نگه داشتن راه هوايي به كمك نياز ندارد و توانايي انجام اين كار را باز يافته است پرستار ريكاوري قسمت سربيمار را ترك نموده و براي گرفتن علائم حياتي اقدام مي نمايد. در غير اينصورت شخص ديگري بايد اينكار را انجام دهد. توجهات خالي كه در برگه بيهوشي نيز ذكر شده است انجام مي گيرد. نبض بيمار از نظر قدرت – تند يا كندي كنترل و ثبت مي گردد وجود تاكيكاردي در اتاق ريكاوري معمولاً ناشي از هيپوكسي – تنفس ناكافي يا خونريزي مي باشد.

* بازگشت رفلكس هاي بيمار:

بازگشت رفلكس هاي بيمار نظير رفلكس حنجره كه توانايي پيچ و حركت زبان مشخص كننده آن است كز ميشود.

همچنين بيمار بايد قادر به بازنگه داشتن راه هوايي خود باشد. بازگشت امتكل پلك بيمار نيز نشان دهنده هوشياري پس از بيهوشي يا هيچ غذايي از راه دهان در يكاوري به بيمار داده نخواهد شد.

* محل زخم:

زخم بيمار در محل انسزيون و يا درن از نظر خونريزي و ساير ترشحات بررسي ودر صورت مشاهده موارد فوق در پرونده ثبت مي گردد.

* شيشه درناژ:

ترشحات آن به هنگام ورود به ريكاوري اندازه گيري و ثبت ميشود تا ميزان ترحمي اضافه شده آن معلوم باشد. لوله اي بدن از نظر خارج شدن – كلمپ و تاشدگي بررسي شود تا در جريان آزاد ترشحات مانعي بوجود نيايد.

* سوند ادراري:

در صورت استفاده از سوند ادراري محل آن از نظر خم شدگي، انسداد و اتصال محكم به كيسه ادرار بررسي و رنگ ادرار از نظر خونريزي كنترل مي گردد.

* مشاهده و مراقبت از سرم بيمار:

دست بيمار كه سرم به آن وصل شده، بايد در معرض ديد بوده از قرار دادن آن در زير پتو خودداري شود تا براحتي همه اتصالات و جريان سرم در آن قابل مشاهده باشد – جريان سرم به ميزان مورد لزوم تنظيم ميشود كه معمولاً پس از عمل پزشك بيهوشي دستورات آنرا صادر خواهد نمود.

* مطالعه و اجراي دستورات بعد از عمل:

جراح يا پزشك بيهوشي ممكن است بلافاصله بعد از عمل دستوراتي مانند بالا نگه داشتن يك عضو، تزريق آنتي بيوتيك و يا داروي ضد تهوع داشته باشند كه بايد دقيقاً آن را اجرا نمود.

* تزريق ضد درد در صورت نياز و يا طبق دستور پزشك:

اگر بيمار از درد شكايت دارد، بايد علائم حياتي آن كنترل و ثبت شود و با مراجعه به پرونده بايستي از نوع داروي مخدر قبل و حين بيهوشي مطلع باشد – همچنين اطلاع از نوع داروي ضد درد تجويز شده ضروري است. بيماري كه تحت تزريق داروي ضد درد قرار گرفته است بايد از نظر بروز عضلاني مانند اسپراسيون تنفسي – تهوع و استفراغ دقيقاً كنترل شود و پس از اطمينان كامل نسبت به انتقال او اقدام گردد.

* كنترل اندام هاي گچ گيري يا بانداژ شده:

انگشتان و اندام مورد نظر از نظر حرارت و تورم كنترل و توانايي حركت آنها بررسي مي شود. علائم سردي، رنگ پريدگي، سيانوز در اندامهايي كه جريان خون آنها كافي نيست، مشاهده ميشود. معمولاً در اين حالت زير عضو بالشي قرار داده ميشود و يا از Sling آويزان ميشود.

* گزارش و ثبت موارد غيرطبيعي

هرگونه موارد غيرطبيعي، هر چند كه نياز به اقدام خاصي نداشته باشد، بطور واقعي گزارش و در پرونده بيمار ثبت خواهد شد.

* *مراقبت از بيمار در موارد ويژه:

1- بلوك براكيال: در صورتي كه بيمار تحت بيحسي موضعي مانند بلوك براكيال جراحي شده شده باشد، بايد به او اطمينان داد كه اثر بيحسي بالاخره برطرف خواهد شد – اندام بيحس ممكن است در حين جابجائي و انتقال دچار صدمه شود و به بيمار بايد آموزش داد كه خود او نيز مراقب اندام مذكور باشد.

2- بيحسي اسپينال و اپيدورال: بايد در وضعيت صاف (سوپاين) قرار داده شوند. اندام ها تحتاني نبايد تحت فشار باشند برگشت حس آنها كنترل شود. به محض بهبودي علائم، جهت جلوگيري از لخته خون و احتمال بروز آمبولي و ترومبوز به حركت دادن اندامها تشويق شود.

3- جراحي هاي چشمي: اين بيماران بيقرار بوده، نياز به آرامش و اطمينان خاطر دارند. حركات اضافي در نتيجه تهوع و استفراغ موجب افزايش فشار داخل چشم ميشود كه ممكن است صدمات جدي و غير قابل جبراني به چشم وارد سازد. تجويز يك داروي ضدتهوع، موجب برطرف شدن اين حالت و حفظ آرامش بيمار مي گردد. پس از بيداري بيمار، براي كاهش فشار داخل چشم زير سر اور دو بالش قرار داده ميشود.

4- جراحي قفسه سينه: بيمار بطور صاف به پشت خوابيده، بعد از بهوش آمدن در وضعيت نيمه نشسته قرار داده ميشود. تشويق بيمار به تنفس هاي عميق و انجام ورزشهاي تنفسي مناسب است. بايد بيمار تشويق به سرفه شده تا ترشحات برونشها و راه هوايي تخليه شود. اگر بيمار Chest tube داشته باشد بايد از كار كردن صحيح آن مطمئن شد در غير اينصورت به پزشك معالج اطلاع داده شود.

5- جراحي مغز و اعصاب: مشكلات بعد از عمل عبارتند از: الف: افزايش فشار داخل جمجمه ب: تب

مشاهدات:

- تغيير سطح هوشياري

- گشاد شدن مردمك ها

- افزايش فشار خون

- اختلالات بينايي

- كاهش تعداد نبض

- عدم حركت اندامها

- تشنج

هريك از اين علائم بايد سريعاً گزارش شود تا به منظور جلوگيري از صدمه بيشتر به نسوج مغز اقدامات اضطراري انجام گيرد.

6- جراحي كاروتيد:

كليه مشاهدات دقيقاً مانند بيماران مغز و اعصاب ثبت گردد. هرگونه تغيير در سطح هوشياري، ميزان عكس العملهاي مردمك ها و كاهش حركت اندامها بايد سريعاً گزارش شود.

* انتقال بيمار به بخش:

بيمار زماني به بخش انتقال داده ميشود كه كاملاً هوشيار، نسبت به محيط اطراف خود آگاه باشد و توانايي عكس العمل هاي حفاظتي خود را كسب كرده باشد (بطور مثال حفاظت از دست ها و پاها در حين انتقال؟)

پرستار ريكاوري در هنگام تحويل بيمار در مورد نوع جراحي – داروهاي تجويز شده و ساير اقدامات توضيحات مختصري به پرستار بخش مي دهد. بايد كليه پرسنل در لحظه جابجايي بيمار، نهايت دقت را داشته باشند تا از هرگونه وضعيت نامناسب و حركات اضافي كه موجب ناراحتي و درد بيمار شود جلوگيري نمايند.

هنگام انتقال، هميشه پرستار همراه در قسمت سر برانكارد حضور دارد و بيمار بر در قسمت پاي برانكارد كمك مي نمايد.



منابع:

راهنماي جامع پرستار اطاق عمل

ترجمه و گردآوري: مژگان لطفي – صمد انتظار-چاپ دوم

آرتروسکوپی 
   آرتروسکوپی یک درمان جراحی است که از دهه های پیش متداول شده و امروزه به توسط متخصصین ارتوپدی در موارد مختلفی از آن استفاده میشود. این روشی برای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق آرتروسکوپ کند. در کل دنیا هر سال حدود چهار میلیون آرتروسکوپی زانو انجام میشود.

تکنیک آرتروسکوپی

مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را از جلوی زانو وارد فضای مفصلی زانو کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل زانو را روی مانیتور ببیند. یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در بالای زانو لوله باریک دیگری وارد زانو میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل زانو فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل زانو خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل زانو بهتر دیده شود و دلیل دیگر، افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود. پزشک معالج میتواند بسیاری از قسمت های داخل زانو را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پس یکی از کاربردهای این وسیله تشخیص بعضی از بیماری های زانو است. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در جلوی زانو ابزارهای جراحی خاصی را به داخل مفصل فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل زانو را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد. پس آرتروسکوپ کاربرد درمانی نیز دارد.

مراحل درمان

  معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است. به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل، بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. مواردی که میتوان از آرتروسکوپ در درمان آنها استفاده کرد عبارتند از : 

  ● ترمیم یا خارج کردن قسمتی از منیسک پاره شده.

  ● بازسازی لیگامان صلیبی جلویی ACL که پاره شده است.
  ● خارج کردن قسمت هایی از غضروف مفصلی که آسیب دیده است. 
  ● خارج کردن تکه های غضروف یا استخوان که در درون مفصل زانو رها هستند. 
  ● خارج کردن بافت سینوویال Synovial tissue که ملتهب و بیمار شده است.

اگر برای عمل جراحی، از بیهوشی عمومی استفاده نشده باشد بیمار هم میتواند از طریق مانیتور داخل زانویش را ببینید. در انتهای جراحی،شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

 بازپروری بعد از انجام آرتروسکوپی زانو

  بهبودی بعد از جراحی آرتروسکوپی بسیار سریعتر و راحتتر از دیگر جراحی های متداول است با این حال باید مراقبت هایی را بعد از جراحی رعایت کرد. باید زانو را تا چند روز بعد از جراحی بالاتر از سطح قلب قرار داد پس بیمار باید دراز کشیده و اندام تحتانی را بالا نگه دارد. استفاده از یخ برای سرد کردن زانو میتواند مفید باشد. اطراف زانو پانسمان شده است و پزشک زمان تعویض پانسمان و اینکه بیمار چه موقع میتواند دوش بگیرد را تعیین میکند. بعد از چند روز پزشک ارتوپد بیمار را مجدداً ویزیت کرده و زانو را معاینه میکند. بیماران اغلب بعد از آرتروسکوپی باید تا مدتی از عصای زیر بغل استفاده کنند. مدت و نحوه استفاده را پزشک معالج تعیین میکند. زمان استفاده از اتومبیل و رانندگی را هم پزشک معالج با در نظر گرفتن متغییر هایی مثل نوع بیماری زانو، شدت درد بیمار، نوع داروهای استفاده شده به توسط بیمار، توانایی بیمار در کنترل زانو و اینکه اتومبیل از دنده اتوماتیک استفاده میکند یا خیر تعیین میکند. معمولا بیماران میتوانند بعد از یک تا سه هفته رانندگی کنند. از داروهایی برای کاهش درد بعد از عمل استفاده میشود و ممکن است داروهایی برای کاهش احتمال لخته شدن خون برای بیمار تجویز شود. یکی از مهمترین قسمت های بازپروری بعد از آرتروسکوپی تقویت عضلات اطراف زانو و بدست آوردن دامنه حرکات زانو است که با انجام نرمش های بخصوصی باید زیر نظر فیزیوتراپ انجام شود.

 عوارض آرتروسکوپی زانو

   آتروسکوپی مانند هر عمل جراحی دیگر ممکن است با عوارضی همراه باشد مثل عفونت یا لخته شدن خون در ساق یا جمع شدن خون در زانو. در صورت بروز علائم زیر باید بیمار به پزشک معالج مراجعه کند : تب، لرز، قرمزی یا گرمای دائم در اطراف زانو، افزایش شدت درد زانو، تورم زیاد زانو و ایجاد درد یا تورم در عضلات پشت ساق

 نتایج درمان

معمولا بیمار میتواند بعد از شش تا هشت هفته به فعالیت های بدنی عادی برگردد مگر در بازسازی های ACL که این مدت ممکن است قدری طولانی تر باشد. برای انجام فعالیت های بدنی شدیدتر مثل ورزش های پرفعالیت بیمار باید مدت بیشتر صبر کرده و بازپروری زانو را با دقت و پشتکار بیشتری ادامه دهد. نتایج کلی درمان البته بستگی مستقیم به نوع بیماری دارد که به بخاطر آن آرتروسکوپی انجام شده است.

ارتوپدی به عنوان شاخه ای از علم پزشکی که عهده دار تشخیص و درمان بیماری های استخوان و مفاصل و دیگر بافت های اندام ها است دائما در حال تغییر و پیشرفت است . کلمات کلیدی : ارتوپد، ارتوپدی، استخوان، مفصل، مفاصل، بیماری، تشخیص، درمان، شکستگی، جراحی، پزشکی، پزشک، دکتر، آرتروسکوپی زانو، آرتروسکوپ، مفصل، لوله، فیلمبرداری، مانیتور، بیمارستان، بیهوشی عمومی، بیحسی، منیسک، لیگامان متقاطع، رباط صلیبی، غضروف، سینوویال، اندام تحتانی، پانسمان، عصای زیر بغل، دارو، اتومبیل، فیزیوتراپ، فیزیوتراپی، نرمش، ورزش، لخته شدن خون، ساق، تب، عفونت، بازسازی، فعالیت بدنی

سرطان پستان

سرطان‌ پستان‌ عبارت‌ است‌ از رشد بدخيم‌ بافت‌ پستان‌.
سرطان‌ پستان‌ امكان‌ دارد به‌ گره‌هاي‌ لنفاوي‌ همجوار، ريه‌ها، پرده‌ جنب‌ (پوشاننده‌ ريه‌ها)، استخوان‌ (به‌ خصوص‌ جمجمه‌)، لگن و كبد گسترش‌ يابد. سرطان‌ پستان‌ قبل‌ از 30 سالگي‌ نادر است‌، و سن‌ حداكثر بروز آن‌ 65-45 سالگي‌ است‌. ميزان‌ بروز سرطان‌ پستان‌ پس‌ از يائسگي‌ افزايش‌ مي‌يابد.

علايم‌ شايع‌:
- در مراحل اوليه علايمي وجود ندارند، اما با كمك ماموگرافي (عكسبرداري از پستان) مي توان سرطان را در اين مرحله بدون علامت تشخيص داد.
- تورم‌ يا وجود يك‌ توده‌ در پستان‌
- احساس‌ مبهمي‌ از ناراحتي‌ در پستان‌، بدون‌ وجود درد واقعي‌
- به‌ داخل‌ كشيده‌ شدن‌ نوك‌ پستان‌
- به‌ هم‌ خوردن‌ شكل‌ و انحناهاي‌ طبيعي‌ پستان‌
- به‌ وجود آمدن‌ فرورفتگي‌ در سطح‌ پستان‌
- بزرگ‌ شدن‌ گره‌ هاي‌ لنفاوي‌ زير بغل‌ (در مراحل‌ انتهايي‌)
- خون‌آلود بودن‌ ترشحات‌ پستان‌ (به‌ ندرت)

علل‌:
ناشناخته‌ است‌.

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر:
- در يك‌ خانم‌ بالاي‌ 50 سال‌ خطر بيشتر است‌.
- در خانم‌هايي‌ كه‌ بچه‌دار نشده‌اند يا اينكه‌ در سال‌هاي‌ آخر دوران‌ باروري‌ بچه‌دار شده‌اند.
- سابقه‌ خانوادگي‌ سرطان‌ پستان‌ (به‌ خصوص‌ مادر يا خواهر)
- سابقه‌ وجود تومورهاي‌ خوش‌خيم‌ پستان‌ (بيماري‌ فيبروكيستيك‌ پستان‌)
- زود آغاز شدن‌ قاعدگي‌ در نوجواني‌؛ دير شروع‌ شدن‌ يائسگي‌؛ وقوع‌ اولين‌ بارداري‌ پس‌ از 30 سالگي‌
- سابقه‌ سرطان‌ پستان‌ در يك‌ پستان‌
- سابقه‌ قرار گرفتن‌ در معرض‌ اشعه‌
- در بيماراني‌ كه‌ سرطان‌ آندومتر رحم‌ يا سرطان‌ تخمدان‌ دارند.
- در مورد خطر احتمالي‌ سرطان‌ پستان‌ ناشي‌ از هورمون‌ درماني‌ جايگزين‌، مطالعات‌ نتايج‌ ضد و نقيضي‌ را ارايه‌ داده‌اند و اتفاق‌ نظر واقعي‌ در اين‌ زمينه‌ وجود ندارد.

پيشگيري‌:
- معاينه‌ ماهانه‌ پستان‌ از نظر وجود علايم‌ سرطان‌ توسط‌ خود فرد
- انجام‌ معاينات‌ توسط‌ پزشك‌ به‌ طور مرتب‌
- انجام‌ يك‌ ماموگرافي‌ روتين‌ به‌ عنوان‌ مقياس‌ پايه‌ در سن‌ 40-35 سالگي‌. از آن‌ به‌ بعد بايد ماموگرافي‌ تا 49 سالگي‌ هر يك‌ يا دو سال‌ يك‌ بار و پس‌ از 50 سالگي‌ سالانه‌ انجام‌ شود.
- رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ و كم‌چربي‌ داشته‌ باشيد. (البته‌ نتايج‌ مطالعات‌ در زمينه‌ ارتباط‌ رژيم‌ پرچربي‌ با سرطان‌ پستان‌ در انسان‌ غيرقطعي‌ هستند).
- اگر باردار هستيد، بهتر است‌ به‌ نوزادي‌ كه‌ قرار است‌ متولد شود از پستان‌ خود شير دهيد. در خانم‌هايي‌ كه‌ از پستان‌ خود به‌ نوزادشان‌ شير مي‌دهند ميزان‌ بروز سرطان‌ پستان‌ كمتر است‌.
- گاهي‌ ممكن‌ است‌ دارويي‌ به‌ نام‌ تاموكسيفن‌ براي‌ خانم‌هايي‌ كه‌ خطر سرطان‌ پستان‌ در آنها بالا است‌ تجويز ‌شود.

عواقب‌ مورد انتظار:
در صورتي‌ كه‌ سرطان‌ پستان‌ زود تشخيص‌ داده‌ و درمان‌ شود، علاج‌پذير است‌. ميزان‌ بقاي‌ ده‌ ساله‌ بيماران‌، به‌ مرحله‌ باليني‌ بيماري‌ در هنگام‌ تشخيص‌ بستگي‌ دارد.

عوارض‌ احتمالي‌:
- گسترش‌ به‌ اعضاي‌ حياتي‌ بدن‌ در صورتي‌ كه‌ درمان‌ زود انجام‌ نشود.
- عوارض‌ جانبي‌ داروهاي‌ ضد سرطان‌ و اشعه‌ درماني‌
- عوارض‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ (عفونت‌ زخم‌، محدود شدن‌ حركات‌ شانه‌)‌

اصول‌ كلي‌:
- آزمايشات‌ تشخيصي‌ عبارتند از: معاينه‌ باليني‌، نمونه‌برداري و ماموگرافي‌. پس‌ از تشخيص‌، ساير بررسي‌ها مثل‌ سونوگرافي‌، اسكن‌ استخوان‌، عكس‌برداري‌ از قفسه‌ سينه و اسكن‌ كبد انجام‌ خواهند گرفت‌.
- تصميم‌گيري‌ براي‌ درمان‌ خيلي‌ پيچيده‌ و اغلب‌ گيج‌كننده‌ است‌. اطمينان‌ حاصل‌ كنيد كه‌ تمام‌ انتخاب‌ها براي‌ شما توضيح‌ داده‌ شده‌ باشد و شما خطرات‌ و مزاياي‌ هر كدام‌ از روش‌هاي‌ درماني‌ را كاملاً فهميده‌ باشيد. اين‌ خيلي‌ مهم‌ است‌ كه‌ آگاهي‌ شما در اين‌ زمينه‌ بالا باشد، زيرا در واقع‌ شما عضوي‌ از تيم‌ درمان‌ هستيد.
- عمل‌ جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ تكه‌اي‌ از پستان‌، يا كل‌ پستان‌، گره‌هاي‌ لنفاوي‌، مجاري‌ لنفاوي‌، و عضلات‌ زير پستان‌ ( گاهي‌)
- اشعه‌ درماني‌ ( گاهي‌)
- هورمون‌ درماني‌ يا شيمي‌ درماني‌ (گاهي)

داروها:
- براي‌ احساس‌ ناراحتي‌ خفيف‌ هنگام‌ درمان‌، مي‌توان‌ از استامينوفن‌ يا آسپيرين‌ استفاده‌ كرد.
- ساير داروهايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ مورد استفاده‌ قرار گيرند عبارتند از: ساير داروهاي‌ ضد درد؛ داروهاي‌ ضد سرطان‌، مثل‌ فلوئورواوراسيل‌، سيكلوفسفاميد، متوتروكسات‌، كلرامبوسيل‌، وين‌كريستين‌، دوكسوروبيسين‌، يا ملفالان‌؛ هورمون‌ها (مردانه‌ و زنانه‌)؛ داروهاي‌ كورتيزوني‌

فعاليت‌:
- اگرعمل‌ جراحي‌ انجام‌ شود، فعاليت‌هاي‌ عادي‌ خود را تدريجاً از سر گيريد.
- انجام‌ تمرينات‌ بازتواني‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ بستگي‌ دارد به‌ مقدار بافتي‌ كه‌ برداشته‌ شده‌ است‌ و نيز وضعيت‌ جسماني‌ عمومي‌ شما

رژيم‌ غذايي‌:
هيچ‌ رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود. تغذيه‌ مناسبي‌ داشته‌ باشيد.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان يك‌ توده‌ يا تغييرات‌ ديگري‌ را در پستان‌ كشف‌ كرده‌ايد.
اگر يكي‌ از موارد زير پس‌ از درمان‌ يا عمل‌ جراحي‌ رخ‌ دهد:
ـ تهوع‌ يا استفراغ‌، تب‌، تورم‌ در بازو
ـ دردي‌ كه‌ با دارو كنترل‌ نشود.
-اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

فایل فلش طراحی شده توسط سینا انصاری.

استفاده با ذکر منبع مجاز است.

فایل فلش طراحی شده توسط سینا انصاری.

استفاده با ذکر منبع مجاز است.