بسم الله الرحمن الرحیم

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْالسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْتَتَّقُونَ ﴿153﴾

و [بدانيد] اين است راه راست من پس از آن پيروى كنيد و از راه‏ها[ى ديگر]كه شما را از راه وى پراكنده مى‏سازد پيروى مكنيد اينهاست كه [خدا] شما را به آنسفارش كرده است باشد كه به تقوا گراييد (153)

يَا أَيُّهَاالَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّوَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿102﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا آن گونه كه حق پرواكردن از اوست پرواكنيد و زينهار جز مسلمان با دین خالص لله نميريد (102)

وَاعْتَصِمُواْبِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِعَلَيْكُمْ

و همگى به محبتوهدایت ذکرخالص الله  متصل ومتوصل شوید و پراكنده نشويد و نعمت‏خدارا بر خود ياد كنيد

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْالرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُإِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ﴿59﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد واز پيامبر ولی الله امرخود را اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روزبازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اينبهتر و نيك‏فرجام‏تر است (59)

مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنفُسِهِمْيَمْهَدُونَ ﴿44﴾

هر كه كفر ورزد كفرش به زيان اوست و كسانى كه كار شايسته كنند [فرجام نيكرا] به سود خودشان آماده مى‏كنند (44)

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِنلَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِإِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ﴿67﴾

اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنىپيامش را نرسانده‏اى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مى‏دارد آرى خدا گروه كافرانرا هدايت نمى‏كند (67)

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَالأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ﴿155﴾

و قطعا شما را به چيزى از [قبيل] ترس و گرسنگى و كاهشى در اموال و جانها نتیجهاقدام دراعمال خالص لله دردین ایمان مى‏آزماييم و مژده ده شكيبايان را (155)

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّاإِلَيْهِ رَاجِعونَ ﴿156﴾

[همان] كسانى كه چونمصيبتى به آنان برسد مى‏گويند ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مى‏گرديم (156)

أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَهُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿157﴾

بر ايشان درودها و رحمتى از پروردگارشان [باد] و راه‏يافتگان [هم] خودايشانند (157)

وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُالرَّحِيمُ ﴿163﴾

و معبود شما معبود يگانه‏اى است كه جز او هيچ معبودى نيست [و اوست]بخشايشگر مهربان (163

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِفَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِنكُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿9﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چون براى نماز جمعه ندا درداده شد به سوى ذكرخدا بشتابيد و داد و ستد را واگذاريد اگر بدانيد اين براى شما بهتر است (9)

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِييَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمبِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِوَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَالَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُوَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿157﴾

همانان كه از اين فرستاده پيامبر درس نخوانده كه [نام] او را نزد خود درتورات و انجيل نوشته مى‏يابند پيروى مى‏كنند [همان پيامبرى كه] آنان را به كارپسنديده فرمان مى‏دهد و از كار ناپسند باز مى‏دارد و براى آنان چيزهاى پاكيزه راحلال و چيزهاى ناپاك را بر ايشان حرام مى‏گرداند و از [دوش] آنان قيد و بندهايى راكه بر ايشان بوده است برمى‏دارد پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند وياريش كردند و نورى را كه با او نازل شده است پيروى كردند آنان همان رستگارانند (157)

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّه رَؤُوفٌرَحِيمٌ ﴿20﴾

و اگر فضل و رحمت‏خدا بر شما نبود و اينكه خدا رئوف و مهربان است [مجازاتسختى در انتظارتان بود] (20)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِوَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءوَالْمُنكَرِ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَا مِنكُممِّنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَاء وَاللَّهُ سَمِيعٌعَلِيمٌ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد پاى از پى گامهاى شيطان منهيد و هر كس پاى برجاى گامهاى شيطان نهد [بداند كه] او به زشتكارى و ناپسند وامى‏دارد و اگر فضل خداو رحمتش بر شما نبود هرگز هيچ كس از شما پاك نمى‏شد ولى [اين] خداست كه هر كس رابخواهد پاك مى‏گرداند و خدا[ست كه] شنواى داناست (21)

مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَا كَانُواْ إِذًامُّنظَرِينَ ﴿8﴾

فرشتگان را جز به حق فرو نمى‏فرستيم و در آن هنگام ديگر مهلت نيابند (8)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿9﴾

بى‏ترديد ما اين قرآن را به تدريج نازل كرده‏ايم و قطعا نگهبان آن خواهيمبود (9)

يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّنُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿8﴾

مى‏خواهند نور خدا را با سخنان کذاب ظلم استکبارخود خاموش كنند و حال آنكهخدا گر چه كافران را ناخوش افتد نور خود را كامل خواهد گردانيد (8)

فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُبِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿8﴾

پس به خدا و پيامبر او و آن نورى كه ما فرو فرستاديم ايمان آوريد و خدا بهآنچه مى‏كنيد آگاه است (8)

وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَاللّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءوَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا ﴿69﴾

و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره كسانى خواهند بود كه خداايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنانچه نيكو همدمانند (69)

تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُجَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُالْعَظِيمُ ﴿13﴾

اينها احكام الهى است و هر كس از خدا و پيامبر او اطاعت كند وى را بهباغهايى درآورد كه از زير [درختان] آن نهرها روان است در آن جاودانه‏اند و اينهمان كاميابى بزرگ است (13)

وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِالْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِندُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍفِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ﴿60﴾

و هر چه در توان داريد از نيرو و اسبهاى آماده بسيج كنيد تا با اين[تداركات] دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] ديگرى را جز ايشان كه شمانمى‏شناسيدشان و خدا آنان را مى‏شناسد بترسانيد و هر چيزى در راه خدا خرج كنيدپاداشش به خود شما بازگردانيده مى‏شود و بر شما ستم نخواهد رفت (60)

فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّاللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَسَيِّدًاوَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ ﴿39﴾

پس در حالى كه وى ايستاده [و] در محراب [خود] دعا مى‏كرد فرشتگان او را ندادردادند كه خداوند تو را به [ولادت] يحيى كه تصديق كننده [حقانيت] كلمة الله[=عيسى] است و بزرگوار و خويشتندار [=پرهيزنده از آنان] و پيامبرى از شايستگان استمژده مى‏دهد (39

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُممُّؤْمِنِينَ ﴿139﴾

و اگر مؤمنيد سستى مكنيد و غمگين مشويد كه شما برتريد (139)

فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُمَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ﴿35﴾

پس سستى نورزيد و [كافران را] به آشتى مخوانيد [كه] شما برتريد و خدا باشماست و از [ارزش] كارهايتان هرگز نخواهد كاست (35)

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّوَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِففِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ﴿33﴾

و نفسى را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد و هر كس مظلوم كشته شودبه سرپرست وى قدرتى داده‏ايم پس [او] نبايد در قتل زياده‏روى كند زيرا او [از طرفشرع] يارى شده است (33)

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِييَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمبِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِوَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَالَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُوَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿157﴾

همانان كه از اين فرستاده پيامبر درس نخوانده كه [نام] او را نزد خود درتورات و انجيل نوشته مى‏يابند پيروى مى‏كنند [همان پيامبرى كه] آنان را به كارپسنديده فرمان مى‏دهد و از كار ناپسند باز مى‏دارد و براى آنان چيزهاى پاكيزه راحلال و چيزهاى ناپاك را بر ايشان حرام مى‏گرداند و از [دوش] آنان قيد و بندهايى راكه بر ايشان بوده است برمى‏دارد پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند وياريش كردند و نورى را كه با او نازل شده است پيروى كردند آنان همان رستگارانند (157)

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِيلَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُفَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِوَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿158﴾

بگو اى مردم من پيامبر خدا به سوى همه شما هستم همان [خدايى] كه فرمانروايىآسمانها و زمين از آن اوست هيچ معبودى جز او نيست كه زنده مى‏كند و مى‏ميراند پسبه خدا و فرستاده او كه پيامبر درس‏نخوانده‏اى است كه به خدا و كلمات او ايماندارد بگرويد و او را پيروى كنيد اميد كه هدايت‏شويد (158)

الَّذِينَ اسْتَجَابُواْ لِلّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُالْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُواْ مِنْهُمْ وَاتَّقَواْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿172﴾

كسانى كه [در نبرد احد] پس از آنكه زخم برداشته بودند دعوت خدا و پيامبر[او] را اجابت كردند براى كسانى از آنان كه نيكى و پرهيزگارى كردند پاداشى بزرگاست (172)

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْفَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَالْوَكِيلُ ﴿173﴾

همان كسانى كه [برخى از] مردم به ايشان گفتند مردمان براى [جنگ با] شما گردآمده‏اند پس از آن بترسيد و[لى اين سخن] بر ايمانشان افزود و گفتند خدا ما را بساست و نيكو حمايتگرى است (173)

وَإِن يُرِيدُواْ أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللّهُ هُوَ الَّذِيَأَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ﴿62﴾

و اگر بخواهند تو را بفريبند [يارى] خدا براى تو بس است همو بود كه تو رابا يارى خود و مؤمنان نيرومند گردانيد (62)

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِي الأَرْضِ جَمِيعاًمَّا أَلَّفَتْ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُعَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿63﴾

و ميان دلهايشان الفت انداخت كه اگر آنچه در روى زمين است همه را خرجمى‏كردى نمى‏توانستى ميان دلهايشان الفت برقرار كنى ولى خدا بود كه ميان آنان الفتانداخت چرا كه او تواناى حكيم است (63)

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَالْمُؤْمِنِينَ ﴿64﴾

اى پيامبر خدا و كسانى از مؤمنان كه پيرو تواند تو را بس است (64)

كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِوَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُالْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُالْفَاسِقُونَ ﴿110﴾

شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم پديدار شده‏ايد به كار پسنديده فرمانمى‏دهيد و از كار ناپسند بازمى‏داريد و به خدا ايمان داريد و اگر اهل كتاب ايمانآورده بودند قطعا برايشان بهتر بود برخى از آنان مؤمنند و[لى] بيشترشان نافرمانند (110)

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَىالْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًامِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍأَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُالزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُواوَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿29﴾

محمد [ص] پيامبر خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير [و] با همديگرمهربانند آنان را در ركوع و سجود مى‏بينى فضل و خشنودى خدا را خواستارند علامت[مشخصه] آنان بر اثر سجود در چهره‏هايشان است اين صفت ايشان است در تورات و مث لآنها در انجيل چون كشته‏اى است كه جوانه خود برآورد و آن را مايه دهد تا ستبر شودو بر ساقه‏هاى خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد تا از [انبوهى] آنان [خدا]كافران را به خشم دراندازد خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايستهكرده‏اند آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده‏است (29)

لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْسُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلاَ يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا ﴿123﴾

[پاداش و كيفر] بهدلخواه شما و به دلخواه اهل كتاب نيست هر كس بدى كند در برابر آن كيفر مى‏بيند وجز خدا براى خود يار و مددكارى نمى‏يابد (123)

إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤدُّواْ الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَاوَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ إِنَّ اللّهَنِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿58﴾

خدا به شما فرمان مى‏دهد كه سپرده‏ها را به صاحبان آنها رد كنيد و چون ميانمردم داورى مى‏كنيد به عدالت داورى كنيد در حقيقت نيكو چيزى است كه خدا شما را بهآن پند مى‏دهد خدا شنواى بيناست (58)

اتَّبِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلاَ تَتَّبِعُواْ مِندُونِهِ أَوْلِيَاء قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿3﴾

آنچه را از جانب پروردگارتان به سوى شما فرو فرستاده شده است پيروى كنيد وجز او از معبودان [ديگر] پيروى مكنيد چه اندك پند مى‏گيريد (3)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِأَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ﴿25﴾

و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم مگر اينكه به او وحى كرديم كه خدايى جزمن نيست پس مرا بپرستيد (25)

لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْحَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿128﴾

قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است‏شما در رنج بيفتيدبه [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز مهربان است (128)

وَلاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِنفَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ ﴿106﴾

و به جاى خدا چيزى را كه سود و زيانى به تو نمى‏رساند مخوان كه اگر چنينكنى در آن صورت قطعا از جمله ستمكارانى (106)

إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْفَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿194﴾

در حقيقت كسانى را كه به جاى خدا مى‏خوانيد بندگانى امثال شما هستند پسآنها را [در گرفتاريها] بخوانيد اگر راست مى‏گوييد بايد شما را اجابت كنند (194)

قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَمِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَامِن شِرْكٍ وَمَا لَهُ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍ ﴿22﴾

بگو كسانى را كه جز خدا [معبود خود] پنداشته‏ايد بخوانيد هموزن ذره‏اى نهدر آسمانها و نه در زمين مالك نيستند و در آن دو شركتى ندارند و براى وى از ميانآنان هيچ پشتيبانى نيست (22)

وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّىإِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّوَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ﴿23﴾

و شفاعتگرى در پيشگاه او سود نمى‏بخشد مگر براى آن كس كه به وى اجازه دهدتا چون هراس از دلهايشان برطرف شود مى‏گويند پروردگارتان چه فرمود مى گويند حقيقتو هموست بلندمرتبه و بزرگ (23)

يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُإِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿32﴾

مى‏خواهند نور خدا را با سخنان خويش خاموش كنند ولى خداوند نمى‏گذارد تانور خود را كامل كند هر چند كافران را خوش نيايد (32)

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُعَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿33﴾

او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست فرستاد تا آن را بر هر چهدين است پيروز گرداند هر چند مشركان خوش نداشته باشند (33)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿1﴾چون يارى خدا و پيروزى فرا رسد

وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿2﴾ و ببينى كه مردم دسته‏دسته در دين خدا درآيند (2)

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا ﴿3﴾ پس به ستايش پروردگارت نيايشگر باش و از اوآمرزش خواه كه وى همواره توبه‏پذير است (3)

مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ وَمَن تَوَلَّى فَمَاأَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ﴿80﴾

هر كس از پيامبر فرمان برد در حقيقت‏خدا را فرمان برده و هر كس رويگردانشود ما تو را بر ايشان نگهبان نفرستاده‏ايم (80)

أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللّهِلَوَجَدُواْ فِيهِ اخْتِلاَفًا كَثِيرًا ﴿82﴾

آيا در [معانى] قرآن نمى‏انديشند اگر از جانب غير خدا بود قطعا در آناختلاف بسيارى مى‏يافتند (82)

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىفَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍفَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿19﴾

اى اهل كتاب پيامبر ما به سوى شما آمده كه در دوران فترت رسولان [حقايق را]براى شما بيان مى‏كند تا مبادا [روز قيامت] بگوييد براى ما بشارتگر وهشداردهنده‏اى نيامد پس قطعا براى شما بشارتگر و هشداردهنده‏اى آمده است و خدا برهر چيزى تواناست (19)

أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللّهِلَوَجَدُواْ فِيهِ اخْتِلاَفًا كَثِيرًا ﴿82﴾

يا در [معانى] قرآن نمى‏انديشند اگر از جانب غير خدا بود قطعا در آن اختلافبسيارى مى‏يافتند (82)

یعنی اکربغیر هدایت خداوند وپیغمبران هدایت می کرد واختلاف با ایات قرانواسلام داشت

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَالأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ﴿155﴾

و قطعا شما را به چيزى از [قبيل] ترس و گرسنگى و كاهشى در اموال و جانها ومحصولات مى‏آزماييم و مژده ده شكيبايان را (155)

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّاإِلَيْهِ رَاجِعونَ ﴿156﴾

[همان] كسانى كه چون مصيبتى به آنان برسد مى‏گويند ما از آن خدا هستيم و بهسوى او باز مى‏گرديم (156)

أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَهُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿157﴾

بر ايشان درودها و رحمتى از پروردگارشان [باد] و راه‏يافتگان [هم] خودايشانند (157)

أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَايُفْتَنُونَ ﴿2﴾

آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند و مورد آزمايشقرار نمى‏گيرند (2)

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُالَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ ﴿3﴾

و به يقين كسانى را كه پيش از اينان بودند آزموديم تا خدا آنان را كه راستگفته‏اند معلوم دارد و دروغگويان را [نيز] معلوم دارد (3)

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًاإِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُم بِضِيَاءأَفَلَا تَسْمَعُونَ ﴿71﴾

بگو هان چه مى‏پنداريد اگر خدا تا روز رستاخيز شب را بر شما جاويد بدارد جزخداوند كدامين معبود براى شما روشنى مى‏آورد آيا نمى‏شنويد (71)

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىحِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنذِرُالَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَن تَزَكَّىفَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ﴿18﴾

و هيچ بار بردارنده‏اى بار [گناه] ديگرى را برنمى‏دارد و اگر گرانبارى[ديگرى را به يارى] به سوى بارش فرا خواند چيزى از آن برداشته نمى‏شود هر چندخويشاوند باشد [تو] تنها كسانى را كه از پروردگارشان در نهان مى‏ترسند و نماز برپامى‏دارند هشدار مى‏دهى و هر كس پاكيزگى جويد تنها براى خود پاكيزگى مى‏جويد وفرجام [كارها] به سوى خداست (18)

مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةًتَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ﴿5﴾

نه آنان و نه پدرانشان به اين [ادعا] دانشى ندارند بزرگ سخنى است كه ازدهانشان برمى‏آيد [آنان] جز دروغ نمى‏گويند (5)

لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَاتُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ ﴿92﴾

هرگز به نيكوكارى نخواهيد رسيد تا از آنچه دوست داريد انفاق كنيد و از هرچه انفاق كنيد قطعا خدا بدان داناست (92)

إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًىلِّلْعَالَمِينَ ﴿96﴾

در حقيقت نخستين خانه‏اى كه براى [عبادت] مردم نهاده شده همان است كه درمكه است و مبارك و براى جهانيان [مايه] هدايت است (96)

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُمِنْ حَوْلِهِمْ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ ﴿67﴾

آيا نديده‏اند كه ما [براى آنان] حرمى امن قرار داديم و حال آنكه مردم ازحوالى آنان ربوده مى‏شوند آيا به باطل ايمان مى‏آورند و به نعمت‏خدا كفر مى‏ورزند (67)

رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍعِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلاَةَ فَاجْعَلْأَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِلَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ﴿37﴾

پروردگارا من [يكى از] فرزندانم را در دره‏اى بى‏كشت نزد خانه محترم توسكونت دادم پروردگارا تا نماز را به پا دارند پس دلهاى برخى از مردم را به سوىآنان گرايش ده و آنان را از محصولات [مورد نيازشان] روزى ده باشد كه سپاسگزارىكنند (37)

 إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُيُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِوَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ﴿56﴾

خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد براو درود فرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد (56)

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِيالدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا ﴿57﴾

بى‏گمان كسانى كهخدا و پيامبر او را آزار مى‏رسانند خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده وبرايشان عذابى خفت‏آور آماده ساخته است

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْوَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذابَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿191﴾

همانان كه خدا را [در همه احوال] ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده يادمى‏كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند [كه] پروردگارا اينها را بيهودهنيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار (191)

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُيُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ﴿36﴾

در خانه‏هايى كه خدا رخصت داده كه [قدر و منزلت] آنها رفعت‏ يابد و نامش درآنها ياد شود در آن [خانه]ها هر بامداد و شامگاه او را نيايش مى‏كنند (36) = منظور مسجدها وجاهای دیکر است

وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَاللّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءوَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا ﴿69﴾

و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره كسانى خواهند بود كه خداايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنانچه نيكو همدمانند (69)

ذَلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّهِ وَكَفَى بِاللّهِ عَلِيمًا ﴿70﴾ اين تفضل از جانب خداست و خدا بس داناست (70)

رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِوَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِالْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ ﴿37﴾

مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نمازو دادن زكات به خود مشغول نمى‏دارد و از روزى كه دلها و ديده‏ها در آن زيرورومى‏شود مى‏هراسند (37)

لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِوَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿38﴾

تا خدا بهتر از آنچه انجام مى‏دادند به ايشان جزا دهد و از فضل خود بر آنانبيفزايد و خدا[ست كه] هر كه را بخواهد بى‏حساب روزى مى‏دهد (38)

وِمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِيالآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿201﴾

و برخى از آنان مى‏گويند پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز]نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار (201)

أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿202﴾

آنانند كه از دستاوردشان بهره‏اى خواهند داشت و خدا زودشمار است (202)

شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَالْمَلاَئِكَةُوَأُوْلُواْ الْعِلْمِ قَآئِمَاً بِالْقِسْطِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُالْحَكِيمُ ﴿18﴾

خدا كه همواره به عدل قيام دارد گواهى مى‏دهد كه جز او هيچ معبودى نيست وفرشتگان [او] و دانشوران [نيز گواهى مى‏دهند كه] جز او كه توانا و حكيم است هيچمعبودى نيست (18)

إِنَّ الدِّينَعِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّمِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِاللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿19﴾

در حقيقت دين نزد خدا همان اسلام است و كسانى كه كتاب [آسمانى] به آنانداده شده با يكديگر به اختلاف نپرداختند مگر پس از آنكه علم براى آنان [حاصل] آمدآن هم به سابقه حسدى كه ميان آنان وجود داشت و هر كس به آيات خدا كفر ورزد پس[بداند] كه خدا زودشمار است (19)

خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَاوَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاَتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿103﴾

از اموال آنان صدقه‏اى بگير تا به وسيله آن پاك و پاكيزه‏شان سازى وبرايشان دعا كن زيرا دعاى تو براى آنان آرامشى است و خدا شنواى داناست (103)

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ ﴿152﴾

پس مرا ياد كنيد [تا] شما را ياد كنم و شكرانه‏ام را به جاى آريد و با منناسپاسى نكنيد (152)

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَاالَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ﴿56﴾

خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد براو درود فرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد (56)

مَّا كَانَ عَلَىالنَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَخَلَوْا مِن قَبْلُ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَّقْدُورًا ﴿38﴾

بر پيامبر در آنچه خدابراى او فرض گردانيده گناهى نيست [اين] سنت‏خداست كه از ديرباز در ميان گذشتگان[معمول] بوده و فرمان خدا همواره به اندازه مقرر [و متناسب با توانايى] است (38)

الَّذِينَ يُبَلِّغُونَرِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَوَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا ﴿39﴾

همان كسانى كه پيامهاى خدا را ابلاغ مى‏كنند و از او مى‏ترسندو از هيچ كس جز خدا بيم ندارند و خدا براى حسابرسى كفايت مى‏كند (39)

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِنرَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍعَلِيمًا ﴿40﴾

محمد پدر هيچ يك از مردان شما نيست ولى فرستاده خدا و خاتمپيامبران است و خدا همواره بر هر چيزى داناست (40)

بسم الله الرحمن الرحیم

يَا أَيُّهَاالَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّوَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿102﴾

اى كسانى كه ايمانآورده‏ايد از خدا آن گونه كه حق پرواكردن وشکرکذاری وتقدیر از اوست تقدیروشکرکذاری وپروا كنيد اوست صاحب حیات وزندکی شما و زينهار جز مسلمان با دین خالصلله نميريد (102)

وَاعْتَصِمُواْبِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِعَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمبِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِفَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ

و همگى به هدایت ومحبت الله متصل ومتوسل شوید و پراكنده نشويد و نعمتهای ‏خداوند را بر خود ياد كنيد آنگاه كهدشمنان [يكديگر] بوديد پس ميان دلهاى شما الفت انداخت تا به لطف او برادران همشديد و بر كنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد اين گونه خداوندنشانه‏هاى خود را براى شما روشن مى‏كند باشد كه شما راه يابيد (103)

قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُلِ اللّهُ قُلْأَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاء لاَ يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًاوَلاَ ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِيالظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُواْ لِلّهِ شُرَكَاء خَلَقُواْ كَخَلْقِهِفَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَالْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ﴿16﴾

بگو پروردگار آسمانها و زمين كيست بگو خدا بگو پس آيا جز او سرپرستانىگرفته‏ايد كه اختيار سود و زيان خود را ندارند بگو آيا نابينا و بينا يكسانند ياتاريكيها و روشنايى برابرند يا براى خدا شريكانى پنداشته‏اند كه مانند آفرينش اوآفريده‏اند و در نتيجه [اين دو] آفرينش بر آنان مشتبه شده است بگو خدا آفريننده هرچيزى است و اوست‏يگانه قهار (16)

وَنُرِيدُ أَننَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًوَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ ﴿

و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين فرو دست‏شده بودندمنت نهيم و آنان را پيشوايان [مردم] گردانيم و ايشان را وارث [زمين] كنيم (5)

وَأَشْرَقَتِالْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَ بِالنَّبِيِّينَوَالشُّهَدَاء وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

و زمين به نور پروردگارش روشن گردد و كارنامه [اعمال درميان] نهاده شود و پيامبران و شاهدان را بياورند و ميانشان به حق داورى گردد ومورد ستم قرار نگيرند (69)

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّمَاعَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَّا حُمِّلْتُمْ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُواوَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿54﴾

گو خدا و پيامبر را اطاعت كنيد پس اگر پشت نموديد [بدانيدكه] بر عهده اوست آنچه تكليف شده و بر عهده شماست آنچه موظف هستيد و اگر اطاعتشكنيد راه خواهيد يافت و بر فرستاده [خدا] جز ابلاغ آشكار [ماموريتى] نيست (54)

وَعَدَ اللَّهُالَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِيالْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْدِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْأَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَفَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿55﴾

خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند وعده دادهاست كه حتما آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قرار دهد همان گونه كه كسانى راكه پيش از آنان بودند جانشين [خود] قرار داد و آن دينى را كه برايشان پسنديده استبه سودشان مستقر كند و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند [تا] مرا عبادت كنند و چيزىرا با من شريك نگردانند و هر كس پس از آن به كفر گرايد آنانند كه نافرمانند (55)

وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَبِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاء وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ ﴿69﴾

و زمين به نور پروردگارش روشن گردد و كارنامه [اعمال در ميان] نهاده شود وپيامبران و شاهدان را بياورند و ميانشان به حق داورى گردد و مورد ستم قرار نگيرند (69)

وَقُلْ جَاء الْحَقُّوَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴿81﴾

و بگو حق آمد و باطل نابود شد آرى باطل همواره نابودشدنى است (81)

جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِّلنَّاسِوَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلاَئِدَ ذَلِكَ لِتَعْلَمُواْ أَنَّاللّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَأَنَّ اللّهَ بِكُلِّشَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿97﴾

خداوند [زيارت] كعبه بيت الحرام را وسيله به پا داشتن [مصالح] مردم قرارداده و ماه حرام و قربانيهاى بى‏نشان و قربانيهاى نشاندار را [نيز به همين منظورمقرر فرموده است] اين [جمله] براى آن است تا بدانيد كه خدا آنچه را در آسمانها وآنچه را در زمين است مى‏داند و خداست كه بر هر چيزى داناست (97)

فَأَمَّا الَّذِينَآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزيدُهُم مِّنفَضْلِهِ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنكَفُواْ وَاسْتَكْبَرُواْ

اما كسانى كه ايمانآورده و كارهاى شايسته كرده‏اند پاداششان را به تمام [و كمال] خواهد داد و از فضلخود به ايشان افزونتر مى‏بخشد و اما كسانى كه امتناع ورزيده و بزرگى فروخته‏اندآنان را به عذابى دردناك دچار مى‏سازد و در برابر خدا براى خود يار و ياورىنخواهند يافت (173)

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْوَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا ﴿174﴾

اى مردم در حقيقتبراى شما از جانب پروردگارتان برهانى آمده است و ما به سوى شما نورى تابناك فروفرستاده‏ايم (174)

فَأَمَّا الَّذِينَآمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُوَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا

و اما كسانى كه بهخدا گرويدند و به او تمسك جستند به زودى [خدا] آنان را در جوار رحمت و فضلى ازجانب خويش درآورد و ايشان را به سوى خود به راهى راست هدايت كند (175)

الَّذِينَيَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًاعِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِوَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُعَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِيكَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُوَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿157﴾

همانان كه از اينفرستاده پيامبر درس نخوانده كه [نام] او را نزد خود در تورات و انجيل نوشتهمى‏يابند پيروى مى‏كنند [همان پيامبرى كه] آنان را به كار پسنديده فرمان مى‏دهد واز كار ناپسند باز مى‏دارد و براى آنان چيزهاى پاكيزه را حلال و چيزهاى ناپاك رابر ايشان حرام مى‏گرداند و از [دوش] آنان قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده استبرمى‏دارد پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياريش كردند و نورى راكه با او نازل شده است پيروى كردند آنان همان رستگارانند (157)

قلْ يَا أَيُّهَاالنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُالسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُواْبِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِوَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿158﴾

بگو اى مردم منپيامبر خدا به سوى همه شما هستم همان [خدايى] كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آناوست هيچ معبودى جز او نيست كه زنده مى‏كند و مى‏ميراند پس به خدا و فرستاده او كهپيامبر درس‏نخوانده‏اى است كه به خدا و كلمات او ايمان دارد بگرويد و او را پيروىكنيد اميد كه هدايت‏شويد (158)

وَأَنَّالْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ﴿18﴾ و مساجد ويژه خداست پس هيچ كس را با خدامخوانيد (18)

وَأَنَّهُ لَمَّاقَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا ﴿19﴾

و همين كه بنده خدابرخاست تا او را بخواند چيزى نمانده بود كه بر سر وى فرو افتند (19)

قُلْ إِنَّمَاأَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا ﴿20﴾

بگو من تنهاپروردگار خود را مى‏خوانم و كسى را با او شريك نمى‏گردانم (20)

قُلْ إِنِّي لَاأَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا ﴿21﴾بگو من براى شما اختيار زيان و هدايتى را ندارم (21)

قُلْ إِنِّي لَنيُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًا ﴿22﴾

بگو هرگز كسى مرا دربرابر خدا پناه نمى‏دهد و هرگز پناهگاهى غير از او نمى‏يابم (22)

بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَوَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ فَمِنْهُم مَّنْ هَدَى اللّهُ وَمِنْهُم مَّنْ حَقَّتْعَلَيْهِ الضَّلالَةُ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُالْمُكَذِّبِينَ ﴿36﴾

و در حقيقت در ميان هر امتى فرستاده‏اى برانگيختيم [تا بگويد] خدا رابپرستيد و از طاغوت [=فريبگر] بپرهيزيد پس از ايشان كسى است كه خدا [او را] هدايتكرده و از ايشان كسى است كه گمراهى بر او سزاوار است بنابراين در زمين بگرديد وببينيد فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است (36)

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْأَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِشَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ ﴿11﴾

پديدآورنده آسمانها و زمين است از خودتان براى شما جفتهايى قرار داد و ازدامها [نيز] نر و ماده [قرار داد] بدين وسيله شما را بسيار مى‏گرداند چيزى ماننداو نيست و اوست‏شنواى بينا (11)

مَّثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لاَّ يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْعَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلاَلُ الْبَعِيدُ ﴿18﴾

مثل كسانى كه به پروردگار خود كافر شدند كردارهايشان به خاكسترى مى‏ماند كهبادى تند در روزى طوفانى بر آن بوزد از آنچه به دست آورده‏اند هيچ [بهره‏اى]نمى‏توانند برد اين است همان گمراهى دور و دراز (18)

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَوَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْوَمَثْوَاكُمْ ﴿19﴾ پس بدان كه هيچ معبودى جزخدا نيست و براى گناه خويش آمرزش جوى و براى مردان و زنان با ايمان [طلب مغفرت كن]و خداست كه فرجام و مآل [هر يك از] شما را مى‏داند (19)

قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ أَمَّن يَمْلِكُالسَّمْعَ والأَبْصَارَ وَمَن يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُالْمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللّهُ فَقُلْأَفَلاَ تَتَّقُونَ ﴿31﴾

بگو كيست كه از آسمان و زمين به شما روزى مى‏بخشد يا كيست كه حاكم بر گوشهاو ديدگان است و كيست كه زنده را از مرده بيرون مى‏آورد و مرده را از زنده خارجمى‏سازد و كيست كه كارها را تدبير مى‏كند خواهند گفت‏خدا پس بگو آيا پروا نمى‏كنيد(31)

فَذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلاَّالضَّلاَلُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ﴿32﴾

اين است‏خدا پروردگار حقيقى شما و بعد از حقيقت جز گمراهى چيست پس چگونه[از حق] بازگردانيده مى‏شويد (32)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌمُّبِينٌ ﴿25﴾

و به راستى نوح را به سوى قومش فرستاديم [گفت] من براى شما هشداردهنده‏اىآشكارم (25)

أَن لاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَيَوْمٍ أَلِيمٍ ﴿26﴾

كه جز خدا را نپرستيد زيرا من از عذاب روزى سهمگين بر شما بيمناكم (26)

وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِإِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِيالْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَامَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُورًا ﴿36﴾

و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسانكنيد و در باره خويشاوندان و يتيمان و مستمندان و همسايه خويش و همسايه بيگانه وهمنشين و در راه‏مانده و بردگان خود [نيكى كنيد] كه خدا كسى را كه متكبر و فخرفروشاست دوست نمى‏دارد (36)

يُنَزِّلُ الْمَلآئِكَةَ بِالْرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْعِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَاْ فَاتَّقُونِ ﴿2﴾

فرشتگان را با روح به فرمان خود بر هر كس از بندگانش كه بخواهد نازل مى‏كندكه بيم دهيد كه معبودى جز من نيست پس از من پروا كنيد (2)

الَّذِينَ آمَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُواْ إِيمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئِكَلَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ ﴿82﴾

كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‏اند آنان راست ايمنى وايشان راه‏يافتگانند (82)

وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ﴿18﴾

و مساجد ويژه خداست پس هيچ كس را با خدا مخوانيد (18)

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ﴿18﴾

و اوست كه بر بندگان خويش چيره است و اوست‏حكيم آگاه (18)

يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِوَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ذَلِكُمُاللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَايَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ ﴿13﴾

شب را به روز درمى‏آورد و روز را به شب درمى‏آورد و آفتاب و ماه را تسخيركرده است [كه] هر يك تا هنگامى معين روانند اين است‏خدا پروردگار شما فرمانروايىاز آن اوست و كسانى را كه بجز او مى‏خوانيد مالك پوست هسته خرمايى [هم] نيستند (13)

إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَااسْتَجَابُوا لَكُمْ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ وَلَايُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ ﴿14﴾

اگر آنها را بخوانيد دعاى شما را نمى‏شنوند و اگر [فرضا] بشنوند اجابتتاننمى‏كنند و روز قيامت‏شرك شما را انكار مى‏كنند و [هيچ كس] چون [خداى] آگاه تو راخبردار نمى‏كند (14)

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِالْخَلْقِ غَافِلِينَ ﴿17﴾

و به راستى [ما] بالاى سر شما هفت راه [آسمانى] آفريديم و از [كار] آفرينشغافل نبوده‏ايم (17)

وَمَن يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِفَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ ﴿117﴾

و هر كس با خدا معبود ديگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقطبا پروردگارش مى‏باشد در حقيقت كافران رستگار نمى‏شوند (117)

وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ لَوْ شَاء اللّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِمِن شَيْءٍ نَّحْنُ وَلا آبَاؤُنَا وَلاَ حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍكَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلاَّالْبَلاغُ الْمُبِينُ ﴿35﴾

و كسانى كه شرك ورزيدند گفتند اگر خدا مى‏خواست نه ما و نه پدرانمان هيچچيزى را غير از او نمى‏پرستيديم و بدون [حكم] او چيزى را حرام نمى‏شمرديم پيش ازآنان [نيز] چنين رفتار كردند و[لى] آيا جز ابلاغ آشكار بر پيامبران [وظيفه‏اى] است(35

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَوَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ فَمِنْهُم مَّنْ هَدَى اللّهُ وَمِنْهُم مَّنْ حَقَّتْعَلَيْهِ الضَّلالَةُ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُالْمُكَذِّبِينَ ﴿36﴾

و در حقيقت در ميان هر امتى فرستاده‏اى برانگيختيم [تا بگويد] خدا رابپرستيد و از طاغوت [=فريبگر] بپرهيزيد پس از ايشان كسى است كه خدا [او را] هدايتكرده و از ايشان كسى است كه گمراهى بر او سزاوار است بنابراين در زمين بگرديد وببينيد فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است (36)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِأَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ﴿25﴾

و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم مگر اينكه به او وحى كرديم كه خدايى جزمن نيست پس مرا بپرستيد (25)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ== به نام خداوندرحمتگر مهربان

تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿1﴾ نازل شدن [اين كتاب] از جانب خداى شكست‏ناپذيرسنجيده‏كار است (1)

إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَمُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ ﴿2﴾

ما [اين] كتاب را به حق به سوى تو فرود آورديم پس خدا را در حالى كه اعتقاد[خود] را براى او خالص‏كننده‏اى عبادت كن (2)

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِأَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّاللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ﴿3﴾

آگاه باشيد آيين پاك از آن خداست و كسانى كه به جاى او دوستانى براى خودگرفته‏اند [به اين بهانه كه] ما آنها را جز براى اينكه ما را هر چه بيشتر به خدانزديك گردانند نمى‏پرستيم البته خدا ميان آنان در باره آنچه كه بر سر آن اختلافدارند داورى خواهد كرد در قيقت‏خدا آن كسى را كه دروغ‏پرداز ناسپاس است هدايتنمى‏كند (3)

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْوَيَقُولُونَ هَؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللّهَ بِمَالاَ يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلاَ فِي الأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّايُشْرِكُونَ ﴿18﴾

و به جاى خدا چيزهايى را مى‏پرستند كه نه به آنان زيان مى‏رساند و نه بهآنان سود مى‏دهد و مى‏گويند اينها نزد خدا شفاعتگران ما هستند بگو آيا خدا را بهچيزى كه در آسمانها و در زمين نمى‏داند آگاه مى‏گردانيد او پاك و برتر است از آنچه[با وى] شريك مى‏سازند (18)

ذَلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْأَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿88﴾

اين هدايت‏خداست كه هر كس از بندگانش را بخواهد بدان هدايت مى‏كند و اگرآنان شرك ورزيده بودند قطعا آن چه انجام مى‏دادند از دستشان مى‏رفت (88)

إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَلِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا ﴿48﴾

مسلما خدا اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى‏بخشايد و غير از آن را براىهر كه بخواهد مى‏بخشايد و هر كس به خدا شرك ورزد به يقين گناهى بزرگ بربافته است (48)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُمَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّيوَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِالْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿72﴾

كسانى كه گفتند خدا همان مسيح پسر مريم است قطعا كافر شده‏اند و حال آنكهمسيح مى‏گفت اى فرزندان اسرائيل پروردگار من و پروردگار خودتان را بپرستيد كه هركس به خدا شرك آورد قطعا خدا بهشت را بر او حرام ساخته و جايگاهش آتش است و براىستمكاران ياورانى نيست (72)

مَّنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَايَضِلُّ عَلَيْهَا وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّامُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً ﴿15﴾

هر كس به راه آمده تنها به سود خود به راه آمده و هر كس بيراهه رفته تنهابه زيان خود بيراهه رفته است و هيچ بردارنده‏اى بار گناه ديگرى را بر نمى‏دارد وما تا پيامبرى برنينگيزيم به عذاب نمى‏پردازيم (15)

دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلَى حِينِ غَفْلَةٍ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَارَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَذَا مِن شِيعَتِهِ وَهَذَا مِنْ عَدُوِّهِفَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِن شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُمُوسَى فَقَضَى عَلَيْهِ قَالَ هَذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ عَدُوٌّمُّضِلٌّ مُّبِينٌ ﴿15﴾

و داخل شهر شد بى‏آنكه مردمش متوجه باشند پس دو مرد را با هم در زد و خورديافت‏يكى از پيروان او و ديگرى از دشمنانش [بود] آن كس كه از پيروانش بود بر ضدكسى كه دشمن وى بود از او يارى خواست پس موسى مشتى بدو زد و او را كشت گفت اين كارشيطان است چرا كه او دشمنى گمراه‏كننده [و] آشكار است (15)

وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمبِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿126﴾

خدا آن [وعده پيروزى] را جز مژده‏اى براى شما قرار نداد تا [بدين وسيلهشادمان شويد و] دلهاى شما بدان آرامش يابد و پيروزى جز از جانب خداوند تواناى حكيمنيست (126)

إِن يَنصُرْكُمُ اللّهُ فَلاَ غَالِبَ لَكُمْ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَاالَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكِّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿160﴾

اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر دست از يارىشما بردارد چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد و مؤمنان بايد تنها بر خداتوكل كنند (160)

وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَحُنَفَاء وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُالْقَيِّمَةِ ﴿5﴾

و فرمان نيافته بودند جز اينكه خدا را بپرستند و در حالى كه به توحيدگراييده‏اند دين [خود] را براى او خالص گردانند و نماز برپا دارند و زكات بدهند ودين [ثابت و] پايدار همين است (5)

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِإِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَافَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا ﴿23﴾

و پروردگار تو مقرر كرد كه جز او را مپرستيد و به پدر و مادر [خود] احسانكنيد اگر يكى از آن دو يا هر دو در كنار تو به سالخوردگى رسيدند به آنها [حتى] اوفمگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى (23)

فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿14﴾

پس خدا را پاكدلانه فرا خوانيد هر چند ناباوران را ناخوش افتد (14)

وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ﴿18﴾

و مساجد ويژه خداست پس هيچ كس را با خدا مخوانيد (18)

لاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِنفَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ ﴿106﴾

و به جاى خدا چيزى را كه سود و زيانى به تو نمى‏رساند مخوان كه اگر چنينكنى در آن صورت قطعا از جمله ستمكارانى (106)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّنقَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌوَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿254﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از آنچه به شما روزى داده‏ايم انفاق كنيد پيشاز آنكه روزى فرا رسد كه در آن نه داد و ستدى است و نه دوستى و نه شفاعتى و كافرانخود ستمكارانند (254)

اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌوَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِييَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَاخَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَكُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَالْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ﴿255﴾

خداست كه معبودى جز او نيست زنده و برپادارنده است نه خوابى سبك او را فرومى‏گيرد و نه خوابى گران آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست كيست آنكس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند آنچه در پيش روى آنان و آنچه درپشت‏سرشان است مى‏داند و به چيزى از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمى‏يابندكرسى او آسمانها و زمين را در بر گرفته و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست و اوستوالاى بزرگ (255)

وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَاتُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿13﴾

و [ياد كن] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش در حالى كه وى او را اندرزمى‏داد گفت اى پسرك من به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است (13)

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِالْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ﴿30﴾

اين[ها همه] دليل آن است كه خدا خود حق است و غير از او هر چه را كهمى‏خوانند باطل است و خدا همان بلندمرتبه بزرگ است (30)

وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْأَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿65﴾

و قطعا به تو و به كسانى كه پيش از تو بودند وحى شده است اگر شرك ورزى حتماكردارت تباه و مسلما از زيانكاران خواهى شد (65)

بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُن مِّنْ الشَّاكِرِينَ ﴿66﴾ بلكه خدا را بپرست و از سپاسگزاران باش (66)

ذَلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْأَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿88﴾

اين هدايت‏خداست كه هر كس از بندگانش را بخواهد بدان هدايت مى‏كند و اگرآنان شرك ورزيده بودند قطعا آن چه انجام مى‏دادند از دستشان مى‏رفت (88)

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلَائِكَةَ لَا بُشْرَى يَوْمَئِذٍ لِّلْمُجْرِمِينَوَيَقُولُونَ حِجْرًا مَّحْجُورًا ﴿22﴾

روزى كه فرشتگان را ببينند آن روز براى گناهكاران بشارتى نيست و مى‏گوينددور و ممنوع [آيد از رحمت‏خدا] (22)

 وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوامِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاء مَّنثُورًا ﴿23﴾

و به هر گونه كارى كه كرده‏اند مى‏پردازيم و آن را [چون] گ ردى پراكندهمى‏سازيم (23)

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَيَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿60﴾

و پروردگارتان فرمود مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم در حقيقت كسانى كه ازپرستش من كبر مى‏ورزند به زودى خوار در دوزخ درمى‏آيند (60)

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَالدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْيَرْشُدُونَ ﴿186﴾

و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزديكم و دعاىدعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى‏كنم پس [آنان] بايد فرمان مرا گردننهند و به من ايمان آورند باشد كه راه يابند (186)

قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا ﴿20﴾

بگو من تنها پروردگار خود را مى‏خوانم و كسى را با او شريك نمى‏گردانم (20)

قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا ﴿20﴾ بگو من براى شما اختيار زيان و هدايتى را ندارم(21)

قُلْ إِنِّي لَن يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِمُلْتَحَدًا ﴿22﴾

بگو هرگز كسى مرا در برابر خدا پناه نمى‏دهد و هرگز پناهگاهى غير از اونمى‏يابم (22)

قُل لاَّ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلاَ ضَرًّا إِلاَّ مَا شَاء اللّهُوَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاَسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَالسُّوءُ إِنْ أَنَاْ إِلاَّ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿188﴾

بگو جز آنچه خدا بخواهد براى خودم اختيار سود و زيانى ندارم و اگر غيبمى‏دانستم قطعا خير بيشترى مى‏اندوختم و هرگز به من آسيبى نمى‏رسيد من جزبيم‏دهنده و بشارتگر براى گروهى كه ايمان مى‏آورند نيستم (188)

بسم الله الرحمن الرحیم

إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمبِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِينَ ﴿9﴾

[به ياد آوريد] زمانىرا كه پروردگار خود را به فرياد مى‏طلبيديد پس دعاى شما را اجابت كرد كه من شما رابا هزار فرشته پياپى يارى خواهم كرد (9)

وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْوَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿10﴾

و اين [وعده] را خداوند جز نويدى [براى شما] قرار نداد و تا آنكه دلهاى شمابدان اطمينان يابد و پيروزى جز از نزد خدا نيست كه خدا شكست ناپذير [و] حكيم است (10)

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْاللّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿123﴾ و يقيناخدا شما را در [جنگ] بدر با آنكه ناتوان بوديد يارى كرد پس از خدا پروا كنيد باشدكه سپاسگزارى نماييد (123)

أَفَلاَ يَتُوبُونَ إِلَى اللّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللّهُ غَفُورٌرَّحِيمٌ ﴿74﴾

چرا به درگاه خدا توبه نمى‏كنند و از وى آمرزش نمى‏خواهند و خدا آمرزندهمهربان است (74)

وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَالنَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنيَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا ﴿68﴾

و كسانى‏اند كه با خدا معبودى ديگر نمى‏خوانند و كسى را كه خدا [خونش را]حرام كرده است جز به حق نمى‏كشند و زنا نمى‏كنند و هر كس اينها را انجام دهد سزايشرا ريافت‏خواهد كرد (68)

يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا ﴿69﴾

براى او در روز قيامت عذاب دو چندان مى‏شود و پيوسته در آن خوار مى‏ماند (69)

إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِكَيُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ﴿70﴾

مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند پس خداوند بديهايشان رابه نيكيها تبديل مى‏كند و خدا همواره آمرزنده مهربان است (70)

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا ﴿71﴾

و هر كس توبه كند و كار شايسته انجام دهد در حقيقت به سوى خدا بازمى‏گردد (71)

وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِالسَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿25﴾

و اوست كسى كه توبه را از بندگان خود مى‏پذيرد و از گناهان درمى‏گذرد وآنچه مى‏كنيد مى‏داند (25)

وَلاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِنفَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ ﴿106﴾

و به جاى خدا چيزى را كه سود و زيانى به تو نمى‏رساند مخوان كه اگر چنينكنى در آن صورت قطعا از جمله ستمكارانى (106)

وَإِن يَمْسَسْكَ اللّهُ بِضُرٍّ فَلاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِنيُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلاَ رَآدَّ لِفَضْلِهِ يُصَيبُ بِهِ مَن يَشَاء مِنْعِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿107﴾

و اگر خدا به تو زيانى برساند آن را برطرف‏كننده‏اى جز او نيست و اگر براىتو خيرى بخواهد بخشش او را ردكننده‏اى نيست آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهدمى‏رساند و او آمرزنده مهربان است (107)

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُمُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنِاهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّعَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ ﴿108﴾

بگو اى مردم حق از جانب پروردگارتان براى شما آمده است پس هر كه هدايت‏يابدبه سود خويش هدايت مى‏يابد و هر كه گمراه گردد به زيان خود گمراه مى‏شود و من برشما نگهبان نيستم (108)

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِأَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّاللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ﴿3﴾

آگاه باشيد آيين پاك از آن خداست و كسانى كه به جاى او دوستانى براى خودگرفته‏اند [به اين بهانه كه] ما آنها را جز براى اينكه ما را هر چه بيشتر به خدانزديك گردانند نمى‏پرستيم البته خدا ميان آنان در باره آنچه كه بر سر آن اختلافدارند داورى خواهد كرد در قيقت‏خدا آن كسى را كه دروغ‏پرداز ناسپاس است هدايتنمى‏كند (3)

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَاداً يُحِبُّونَهُمْكَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَظَلَمُواْ إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً وَأَنَّاللّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ ﴿165﴾

و برخى از مردم در برابر خدا همانندهايى [براى او] برمى‏گزينند و آنها راچون دوستى خدا دوست مى‏دارند ولى كسانى كه ايمان آورده‏اند به خدا محبت بيشترىدارند كسانى كه [با برگزيدن بتها به خود] ستم نموده‏اند اگر مى‏دانستند هنگامى كهعذاب را مشاهده كنند تمام نيرو[ها] از آن خداست و خدا سخت‏كيفر است (165)

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَالدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْيَرْشُدُونَ ﴿186﴾

و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزديكم و دعاىدعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى‏كنم پس [آنان] بايد فرمان مرا گردننهند و به من ايمان آورند باشد كه راه يابند (186)

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُمَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّيوَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِالْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿72﴾

كسانى كه گفتند خدا همان مسيح پسر مريم است قطعا كافر شده‏اند و حال آنكهمسيح مى‏گفت اى فرزندان اسرائيل پروردگار من و پروردگار خودتان را بپرستيد كه هركس به خدا شرك آورد قطعا خدا بهشت را بر او حرام ساخته و جايگاهش آتش است و براىستمكاران ياورانى نيست (72)

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاء شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِاللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿21﴾

آيا براى آنان شريكانى است كه در آنچه خدا بدان اجازه نداده برايشان بنيادآيينى نهاده‏اند و اگر فرمان قاطع [در باره تاخير عذاب در كار] نبود مسلما ميانشانداورى مى‏شد و براى ستمكاران شكنجه‏اى پر درد است (21)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْالرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُإِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ﴿59﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر  اولياى امر خود اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى[دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب]خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اين بهتر و نيك‏فرجام‏تر است (59)

أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَيُحْيِي المَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿9﴾

آيا به جاى او دوستانى براى خود گرفته‏اند خداست كه دوست راستين است و اوستكه مردگان را زنده مى‏كند و هموست كه بر هر چيزى تواناست (9)

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَلِكُمُاللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿10﴾

و در باره هر چيزى اختلاف پيدا كرديد داوريش به خدا [ارجاع مى‏گردد] چنينخدايى پروردگار من است بر او توكل كردم و به سوى او بازمى‏گردم (10)

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿31﴾

بگو اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهانشما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است (31)

قُلْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ فإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللّهَ لاَيُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿32﴾

بگو خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد پس اگر رويگردان شدند قطعا خداوندكافران را دوست ندارد (32)

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَعَلَى الْعَالَمِينَ ﴿33﴾

به يقين خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهانبرترى داده است (33)

ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿34﴾

فرزندانى كه بعضى از آنان از [نسل] بعضى ديگرند و خداوند شنواى داناست (34)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْأَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَوَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا ﴿64﴾

و ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه به توفيق الهى از او اطاعت كنند واگر آنان وقتى به خود ستم كرده بودند پيش تو مى‏آمدند و از خدا آمرزش مى‏خواستند وپيامبر [نيز] براى آنان طلب آمرزش مى‏كرد قطعا خدا را توبه‏پذير مهربان مى‏يافتند (64)

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَبَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَوَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا ﴿65﴾

ولى چنين نيست به پروردگارت قسم كه ايمان نمى‏آورند مگر آنكه تو را در موردآنچه ميان آنان مايه اختلاف است داور گردانند سپس از حكمى كه كرده‏اى در دلهايشاناحساس ناراحتى [و ترديد] نكنند و كاملا سر تسليم فرود آورند (65)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِالْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُمِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ ﴿1

منزه است آن [خدايى] كه بنده‏اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجدالاقصى كه پيرامون آن را بركت داده‏ايم سير داد تا از نشانه‏هاى خود به اوبنمايانيم كه او همان شنواى بيناست (1)

وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَأَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلاً ﴿2﴾

و كتاب آسمانى را به موسى داديم و آن را براى فرزندان اسرائيل رهنمودىگردانيديم كه زنهار غير از من كارسازى مگيريد (2)

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا ﴿3﴾

[اى] فرزندان كسانى كه [آنان را در كشتى] با نوح برداشتيم راستى كه اوبنده‏اى سپاسگزار بود (3)

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَاأُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُوَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْوَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْفِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْوَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْنِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍغَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿3﴾

بر شما حرام شده است مردار و خون و گوشت‏خوك و آنچه به نام غير خدا كشتهشده باشد و [حيوان حلال گوشت] خفه شده و به چوب مرده و از بلندى افتاده و به ضربشاخ مرده و آنچه درنده از آن خورده باشد مگر آنچه را [كه زنده دريافته و خود] سرببريد و [همچنين] آنچه براى بتان سربريده شده و [نيز] قسمت كردن شما [چيزى را] بهوسيله تيرهاى قرعه اين [كارها همه] نافرمانى [خدا]ست امروز كسانى كه كافر شده‏انداز [كارشكنى در] دين شما نوميد گرديده‏اند پس از ايشان مترسيد و از من بترسيدامروز دين شما را برايتان كامل و نعمت‏خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام رابراى شما [به عنوان] آيينى برگزيدم و هر كس دچار گرسنگى شود بى‏آنكه به گناهمتمايل باشد [اگر از آنچه منع شده است بخورد] بى ترديد خدا آمرزنده مهربان است (3)

مَّا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِوَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِالسَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاء مِنكُمْ وَمَا آتَاكُمُالرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّاللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿7﴾

آنچه خدا از [دارايى] ساكنان آن قريه‏ها عايد پيامبرش گردانيد از آن خدا واز آن پيامبر [او] و متعلق به خويشاوندان نزديك [وى] و يتيمان و بينوايان ودرراه‏ماندگان است تا ميان توانگران شما دست به دست نگردد و آنچه را فرستاده [او]به شما داد آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت بازايستيد و از خدا پروا بداريدكه خدا سخت‏كيفر است (7)

لَا تَجْعَلُوا دُعَاء الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاء بَعْضِكُم بَعْضًاقَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِالَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْعَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿63﴾

 خطاب كردن پيامبر را در ميان خودمانند خطاب كردن بعضى از خودتان به بعضى [ديگر] قرار مدهيد خدا مى‏داند [چه] كسانىاز شما دزدانه [از نزد او] مى‏گريزند پس كسانى كه از فرمان او تمرد مى‏كنند بترسندكه مبادا بلايى بديشان رسد يا به عذابى دردناك گرفتار شوند (63)

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَيَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا ﴿21﴾

قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نيكوست براى آن كس كه

به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى‏كند (21)

وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِوَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُوَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَاأَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿100﴾

و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار و كسانى كه با نيكوكارى از آنانپيروى كردند خدا از ايشان خشنود و آنان [نيز] از او خشنودند و براى آنان باغهايىآماده كرده كه از زير [درختان] آن نهرها روان است هميشه در آن جاودانه‏اند اين استهمان كاميابى بزرگ (100)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْالرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُإِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ﴿59﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خودرا [نيز] اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روزبازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اينبهتر و نيك‏فرجام‏تر است (59)

أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَيُحْيِي المَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿9﴾

آيا به جاى او دوستانى براى خود گرفته‏اند خداست كه دوست راستين است و اوستكه مردگان را زنده مى‏كند و هموست كه بر هر چيزى تواناست (9)

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَلِكُمُاللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿10﴾

و در باره هر چيزى اختلاف پيدا كرديد داوريش به خدا [ارجاع مى‏گردد] چنينخدايى پروردگار من است بر او توكل كردم و به سوى او بازمى‏گردم (10)

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْأَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِشَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ ﴿11﴾

پديدآورنده آسمانها و زمين است از خودتان براى شما جفتهايى قرار داد و ازدامها [نيز] نر و ماده [قرار داد] بدين وسيله شما را بسيار مى‏گرداند چيزى ماننداو نيست و اوست‏شنواى بينا (11)

أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُالْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُمُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿114﴾

پس آيا داورى جز خدا جويم با اينكه اوست كه اين كتاب را به تفصيل به سوىشما نازل كرده است و كسانى كه كتاب [آسمانى] بديشان داده‏ايم مى‏دانند كه آن ازجانب پروردگارت به حق فرو فرستاده شده است پس تو از ترديدكنندگان مباش (114)

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَّ مُبَدِّلِلِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿115﴾

و سخن پروردگارت به راستى و داد سرانجام گرفته است و هيچ تغييردهنده‏اىبراى كلمات او نيست و او شنواى داناست (115)

وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ إِنيَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ ﴿116﴾

و اگر از بيشتر كسانى كه در [اين سر]زمين مى‏باشند پيروى كنى تو را از راهخدا گمراه مى‏كنند آنان جز از گمان [خود] پيروى نمى‏كنند و جز به حدس و تخميننمى‏پردازند (116)

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُبِالْمُهْتَدِينَ ﴿117﴾

بارى پروردگار تو به [حال] كسى كه از راه او منحرف مى‏شود داناتر است و اوبه [حال] راه‏يافتگان [نيز] داناتر است (117)

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَاالَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ﴿56﴾

خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد براو درود فرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد (56)

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِيالدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا ﴿57﴾

بى‏گمان كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مى‏رسانند خدا آنان را در دنيا وآخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفت‏آور آماده ساخته است (57)

يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِن كُنتُممُّؤْمِنِينَ ﴿17﴾

خدا اندرزتان مى‏دهد كه هيچ گاه ديگر مثل آن را اگر مؤمنيد تكرار نكنيد (17)

وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿18﴾ و خدا براى شما آيات [خود] را بيان مى‏كند وخدا داناى سنجيده‏كار است (18)

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَآمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُوَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿19﴾

كسانى كه دوست دارند كه زشتكارى در ميان آنان كه ايمان آورده‏اند شيوع پيداكند براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود و خدا[ست كه] مى‏داند و شمانمى‏دانيد (19)

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَاالَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ﴿56﴾

خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد براو درود فرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد (56)

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِيالدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا ﴿57﴾

بى‏گمان كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مى‏رسانند خدا آنان را در دنيا وآخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفت‏آور آماده ساخته است (57)

مَّا كَانَ عَلَىالنَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَخَلَوْا مِن قَبْلُ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَّقْدُورًا ﴿38﴾

بر پيامبر در آنچه خدابراى او فرض گردانيده گناهى نيست [اين] سنت‏خداست كه از ديرباز در ميان گذشتگان[معمول] بوده و فرمان خدا همواره به اندازه مقرر [و متناسب با توانايى] است (38)

الَّذِينَ يُبَلِّغُونَرِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَوَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا ﴿39﴾

همان كسانى كه پيامهاى خدا را ابلاغ مى‏كنند و از او مى‏ترسندو از هيچ كس جز خدا بيم ندارند و خدا براى حسابرسى كفايت مى‏كند (39)

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِنرَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍعَلِيمًا ﴿40﴾<

بسم الله الرحمن الرحیم

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْالسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْتَتَّقُونَ ﴿153﴾

و [بدانيد] اين است راه راست من پس از آن پيروى كنيد و از راه‏ها[ى ديگر]كه شما را از راه وى پراكنده مى‏سازد پيروى مكنيد اينهاست كه [خدا] شما را به آنسفارش كرده است باشد كه به تقوا گراييد (153)

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِنلَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِإِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ﴿67﴾

اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنىپيامش را نرسانده‏اى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مى‏دارد آرى خدا گروه كافرانرا هدايت نمى‏كند (67)

 مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّالْبَلاَغُ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ ﴿99﴾

بر پيامبر [خدا وظيفه‏اى] جز ابلاغ [رسالت] نيست و خداوند آنچه را آشكار وآنچه را پوشيده مى‏داريد مى‏داند (99)

وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَاللّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءوَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا ﴿69﴾

و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره كسانى خواهند بود كه خداايشان را گرامى داشته [يعنى] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنانچه نيكو همدمانند (69)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْالرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُإِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ﴿59﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد واز پيامبر ولی الله امر زمانخود را اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روزبازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اينبهتر و نيك‏فرجام‏تر است (59)

لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْسُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلاَ يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ

 اللّهِ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا ﴿123﴾

[پاداش و كيفر] بهدلخواه شما و به دلخواه اهل كتاب نيست هر كس بدى كند در برابر آن كيفر مى‏بيند وجز خدا براى خود يار و مددكارى نمى‏يابد (123)

اتَّبِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلاَ تَتَّبِعُواْ مِندُونِهِ أَوْلِيَاء قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿3﴾

آنچه را از جانب پروردگارتان به سوى شما فرو فرستاده شده است پيروى كنيد وجز او از معبودان [ديگر] پيروى مكنيد چه اندك پند مى‏گيريد (3)

لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْحَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿128﴾

قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است‏شما در رنج بيفتيدبه [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز مهربان است (128)

وَلاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِنفَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ ﴿106﴾

و به جاى خدا چيزى را كه سود و زيانى به تو نمى‏رساند مخوان كه اگر چنينكنى در آن صورت قطعا از جمله ستمكارانى (106)

مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ وَمَن تَوَلَّى فَمَاأَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ﴿80﴾

هر كس از پيامبر فرمان برد در حقيقت‏خدا را فرمان برده و هر كس رويگردانشود ما تو را بر ايشان نگهبان نفرستاده‏ايم (80)

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىفَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍفَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿19﴾

اى اهل كتاب پيامبر ما به سوى شما آمده كه در دوران فترت رسولان [حقايق را]براى شما بيان مى‏كند تا مبادا [روز قيامت] بگوييد براى ما بشارتگر وهشداردهنده‏اى نيامد پس قطعا براى شما بشارتگر و هشداردهنده‏اى آمده است و خدا برهر چيزى تواناست (19)

أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللّهِلَوَجَدُواْ فِيهِ اخْتِلاَفًا كَثِيرًا ﴿82﴾

يا در [معانى] قرآن نمى‏انديشند اگر از جانب غير خدا بود قطعا در آن اختلافبسيارى مى‏يافتند (82)

یعنی اکربغیر هدایت خداوند وپیغمبران هدایت می کرد واختلاف با ایات قرانواسلام داشت

فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّاللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَسَيِّدًاوَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ ﴿39﴾

پس در حالى كه وى ايستاده [و] در محراب [خود] دعا مى‏كرد فرشتگان او را ندادردادند كه خداوند تو را به [ولادت] يحيى كه تصديق كننده [حقانيت] كلمة الله است وبزرگوار و خويشتندار [=پرهيزنده از آنان] و پيامبرى از شايستگان است مژده مى‏دهد (39

مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةًتَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ﴿5﴾

نه آنان و نه پدرانشان به اين [ادعا] دانشى ندارند بزرگ سخنى است كه ازدهانشان برمى‏آيد [آنان] جز دروغ نمى‏گويند (5)؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

لْ يَا أَيُّهَاالنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُالسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُواْبِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِوَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿158﴾

بگو اى مردم منپيامبر خدا به سوى همه شما هستم همان [خدايى] كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آناوست هيچ معبودى جز او نيست كه زنده مى‏كند و مى‏ميراند پس به خدا و فرستاده او كهپيامبر درس‏نخوانده‏اى است كه به خدا و كلمات او ايمان دارد بگرويد و او را پيروىكنيد اميد كه هدايت‏شويد (158)

وَأَنَّالْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ﴿18﴾و مساجد ويژه خداستپس هيچ كس را با خدا مخوانيد (18)

بسم الله الرحمن الرحیم

لا اله الا الله محمد رسول الله انا انزلناالیک الکتب با لحق فاعبد الله مخلصاله الدین قل انی امرت ان اعبد الله مخلصا له الدین و امرت لان اکون اول المسلمین اناعبد الله محمد المهدی موعود الحجت ابن الحسن هادی و منجی عالم بشریت انسانها ولیالله برگزیده و مصطفی رسول هدایت و سلامت وسعادت و رستگار شدن انشاءالله اسلام علیمنتبع الهدای سلام بر هدایت یافتگان

هرحمایت وهدایت کننده بحق ونیکوی از پیروان آل محمد المهدی موعود را خداوند جهان و ملائکه و انبیاء الله و اولیاءالله  ومقربین حمایت و پشتیبانی  می کنند؟

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُمبُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا ﴿174﴾ اىمردم در حقيقت براى شما از جانب پروردگارتان برهانى آمده است و ما به سوى شما نورىتابناك فرو فرستاده‏ايم (174)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْاللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿102﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا آن گونهكه حق پرواكردن وشکرکذاری وتقدیر ازاوست تقدیر وشکرکذاری وپروا كنيد واعمال ونیتهانیکوبنام اوست وصاحب حیات وزندکی همه است و زينهار جز مسلمان با دین ایمان خالصلله نميريد

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًاوَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْأَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًاوَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَيُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ (103)

و همگى به هدایت ومحبت الله متصل ومتوسل شویدوپراكنده نشويد ونعمتهای ‏خداوند را بر خود ياد كنيد واعمال نیتها انفاقها ی نیکوبنام اوبجای اورید واوست صاحب حیات زندکی همه است آنگاه كه دشمنان [يكديگر] بوديدپس ميان دلهاى شما الفت انداخت تا به لطف او برادران هم شديد و بر كنار پرتگاه آتشبوديد كه شما را از آن رهانيد اين گونه خداوند نشانه‏هاى خود را براى شما روشنمى‏كند باشد كه شما راه يابيد

قلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُاللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاإِلَهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّالأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْتَهْتَدُونَ ﴿158﴾

بگو اى مردم من پيامبر خدا به سوى همه شماهستم همان [خدايى] كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست هيچ معبودى جز او نيستكه زنده مى‏كند و مى‏ميراند پس به خدا و فرستاده او كه پيامبرمصلح هادی منجی امتملت اسلام است و به خدا و كلمات او ايمان دارد بگرويد و او را پيروى كنيد اميد كههدايت‏شويد-؟

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَالنَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِوَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِوَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُعَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَآمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَمَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿157﴾

همانان كه از اين فرستاده پيامبر مصلح هادیمنجی امت ملت اسلام که نام

او را نزد خود در تورات و انجيل نوشتهمى‏يابند پيروى مى‏كنند [همان پيامبرى كه] آنان را به كار پسنديده فرمان مى‏دهد واز كار ناپسند باز مى‏دارد و براى آنان چيزهاى پاكيزه را حلال و چيزهاى ناپاك رابر ايشان حرام مى‏گرداند و از [دوش] آنان قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده استبرمى‏دارد پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياريش كردند و نورى راكه با او نازل شده است پيروى كردند آنان همان رستگارانند

قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِقُلِ اللّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاء لاَ يَمْلِكُونَلِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلاَ ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمَى وَالْبَصِيرُأَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُواْ لِلّهِ شُرَكَاءخَلَقُواْ كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللّهُ خَالِقُ كُلِّشَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ﴿16﴾

بگو پروردگار آسمانها و زمين كيست بگو خدابگو پس آيا جز او سرپرستانى گرفته‏ايد كه اختيار سود و زيان خود را ندارند بگو آيانابينا و بينا يكسانند يا تاريكيها و روشنايى برابرند يا براى خدا شريكانىپنداشته‏اند كه مانند آفرينش او آفريده‏اند و در نتيجه [اين دو] آفرينش بر آنانمشتبه شده است بگو خدا آفرينده هر چيزى است و اوست‏يگانه قهار (16)

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَاسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُالْوَارِثِينَ

و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين فرودست‏شده بودند منت نهيم و آنان را پيشوايان [مردم] گردانيم و ايشان را وارث [زمين]كنيم (5)

وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَاوَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاء وَقُضِيَ بَيْنَهُمبِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

و زمين به نور پروردگارش روشن گردد و كارنامه[اعمال در ميان] نهاده شود و پيامبران و شاهدان را بياورند و ميانشان به حق داورىگردد و مورد ستم قرار نگيرند (69)

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُواالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَّاحُمِّلْتُمْ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّاالْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿54﴾

بگو خدا و پيامبر را اطاعت كنيد پس اگر پشتنموديد [بدانيد كه] بر عهده اوست آنچه تكليف شده و بر عهده شماست آنچه موظف هستيدو اگر اطاعتش كنيد راه خواهيد يافت و بر فرستاده [خدا] جز ابلاغ آشكار [ماموريتى]نيست

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْوَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىلَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَايُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُالْفَاسِقُونَ ﴿55﴾

خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاىشايسته كرده‏اند وعده داده است كه حتما آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قراردهد همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند جانشين [خود] قرار داد و آن دينىرا كه برايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند[تا] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند و هر كس پس از آن به كفر گرايدآنانند كه نافرمانند (55)

وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُإِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴿81﴾

و بگو حق آمد و باطل نابود شد آرى باطلهمواره نابودشدنى است (81

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایهاالناس یا ایها المسلمون برگزیده ولایتوعلم رسالت وعا لم فقیه قران وهدایت دین مبین اسلام الحجت هدایت امرحق رسول اللهولی الله امرامام زمان وال امیرالمومنین حی زنده درروی زمین وهدایت کننده عموم خلقالله الناس است وبرای همه سعی کوشش گننده کان وتوفیق یافتگان سلامت وسعادتمندیرستگاری اجمعین است دردنیا واخرت انشاء الله والفرج خداوند همه ایام الله است ورسالت و هدایت خداوند برای همه ایمان آورندگان به الله و رسول الله اسلام استهدایت برصراط مستقیم برنظم هدایت وآموزش جدید برای عموم خلق الله است ایام رسالتوهدایت آل محمد المهدی موعود ظهورالحجت الله ولی الله است اسلام کاملترین دین علموتجربه وشناخت انسان ازخداوند وجهان است آیات قرآنی اسمها صفتهای نیکو جهت هدایتدین خالص الله است وذکرکلام هدایت برای همه انبیاء الله است وراه برای شناختواموزش عموم انسانها و خلق الله است انشاء الله خداوند این جهان را وانسانهاراازمحبت آفرید و      کره زمین کره ماهوحیات و زیستن را وبا محبت بین انسانها وازمحبتی که     به فرزندان آل محمد آدم و حوا صلی الله داشتبرای محبت نمودن چه کسی سزاوارترومحبوبتر است ازالحمد لله رب العا لمین صاحب محبتوهدایت وخلقت همه انسانها ومخلوقات ومحبت خالص وایمان به الله لقاء الله است محبتبه پیغمبران وپیروی ازهدایت دین خالص وصراط مستقیم هم لقاء الله است مهرمحبت کرامتهدایت الله برخلقت وهدایت آل محمد المهدی موعود ظهوررسول الله است وحی الهام کلماتنیکو قرآن هدایت خدا وند با اسماء الحسنی است والقرآن العظیم ومصداق اسمها وکلماتوصفتهای نیکو کرامت الله برای رشد یافتن وشکوفایی انسانها کرامت الله است رسالتولایت امامت هدایت آل محمد المهدی موعود الحجت الحسن سلام الله علیها است انشا ءالله

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الناس یا ایها المسلمین درهدایتامرحقتعالی آل محمد المهدی موعود ظهور امام زمان به امر خداوند انبیا ءالله صالحانو مقربین بسبب وباقیات الصالحات وتصدیق علم هدایت وجودشان محافظت ومراقبتوراهنمائی دارند وبعضی ازاولیاء الله ومقربین وصا لحان وعالمان دینی به اذن خداوندوبا اعمال خودشان به عالم غیب برانگیخته شده اند وتصدیق می نمایند وخداوند خا لقکل شیء وانسانها وصاحب علم روز قیامت است وهمه خلقت وافریدگاری به اذن ارادهومرحمت الحمد لله رب العالمین است به همین سبب هدایت آل محمد المهدی موعود همه اسمهایوصفتها نیکوی کسب نموده شده هدایت دین اسلام وانبیا ء الله پیشین را دربرمی گیردودارد وعزت احترام قدردانی به  انبیا ءاللهواولیاء الله است وتدبیربرطرف نمودن تفرقه جاهلیت تبعیض وتوجیه وتصدیق وثبت نمودناعمال صادقانه وخالصانه نیکو انها بر راستی درستی وانجام است وآمرزش مغفرتامرحقتعالی است  نسبت به سخنان نا آگاهانهو غلودرقبال آن اسم ها است واین امرحکمت کرامت ودرایت دین ایمان به امرحقتعالیوبرای نجات ورحمت وآمرزش مغفرت بندگان برای وحی الهام هدایت خداوند است و حل فصلفیصله دهنده ونظم دادن تبادل فرهنگی وتقابل فرهنگی وتعا دل فرهنگی شکل گرفته استبرای مومنین ومسلمین برای ایمان اورندگان دردنیا واخرت است انشا ء الله وتبلیغنیکویی ها دین خالص لله امر حق است و مالک همه انسانها وآن ذکرها واسمها وکلماتواسماءالله وصفات نیکو خداوند متعال الحمد لله رب العالمین است بلکه حفاظت وحمایتازهدایت علم های پیغمبران پیشین وصالحان معصومین واعتقادات وعبادتهای خالص للهمومنین صادقانه بدونه شبهه وشرک برای هدایت است وتحقق دلیل برهان وعینیت خالص شدندعاهای مومنین ودعای والفرج مسلمین ایام الله است انشاء الله بر صراط حقتعالیدرطول تاریخ وبرای نجات اصلاح دین ایمان وباورهای این ملت ومظلومین وامید واری بهفضل رحمت وکرامت صراط مستقیم خداوند است چون که درامر نجات مسلمین ودفع کنندهگمراهیها وجاهلیتهای شرک شبهه غفلت غلط اندازی لفظی وفریب مقرضین وهجمه ظالمینظالین درطول تاریخ ودرشکل گیری حروف وکلمات است که وسیله ای برای گمراه نمودنشیاطین جن انس شده تفرقه تبعیض خواسته عوامل شیاطین جن انس است وییروی ازاعما لوسخنان با طل وشرک الود مقرضانه عذاب دوزخ به دنبا ل می آورد وتوبه از گناهانونادانیها وآمرزش ورحمت سلامت زندگی وخالص شدن دین ایمان ورستگاری است انشاء اللهوخداوند بسیار بخشند ه وآمرزنده گناهان بندگانش است وتوبه پذیر مهربان است انشاءالله الحمد لله رب العالمین

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها النا س یا ایها الذین امنوباللهورسوله  قرائت کلام الله وذکرها ودعاهاوعبادتهای خالصانه حریم حرمت وحدانیت حقانیت مقدس وقدسیت خداوند افریدگارهستی خالقسماوات والعرض خالق کل مخلوقات وانسانها الحمد لله رب العالمین است واگاه باشیدوحدانیت وپرهیزگاری درعبادت ذکرسخن خالص لله دردین ایمان وذکرودعاهای خالص للهسعادت ورستگاری مصونیت ارامش درزندگی دنیا واخرت وحفظ ذخیره وثمربخشی اعمالنیکواست ومایع حیات وجاودانگی انسان به لقاء الله است انشاء الله وبپرهیزیدازذکروسخن ناروا وگمراه کننده درمساجد وعبادت و غلو نا خالصی درتمام دعاها وذکرهاواعمال دردین ایمان ونسبت به رسالت وهدایت خالصا نه رسول الله امام زمان آل محمدالمهدی موعود الحجت الحسنی وبپرهیزید از ذکرها واسمهای متفرقه درسخن وذکر القابواعمال باطل شبهناک شرک شبهه دردین ایمان ومساجد که ضایع وباطل شدن اعمال وتباهیدرزندگی است وعذاب دوزخ دردنیا آخرت است بدانید بعضی ازاسمها معانی ومفاهیم گستردهونیکویی دارد ومصداق خلقت وآفرینش خداوند متعال است مثل خلقت حضرت محمد آدم حواصلی الله است وآل محمد رسول الله بنی آدم حوا است السلام علیکم ورحمت الله وبرکاتهکه منشاء ودربرگیرنده همه اسمها وصفتهای نیکو ی انبیاء الله واولیاء الله وهدایتهااست انشا ء الله یا ایها الناس پیروان شیاطین جن انس جاهلین مکذبین ظالین ظالمین ازاسمهای گذشتگان برای گمراهی اغفال بهانه  وسوءاستفاده مقرضانه خلاف امرحق نموده اند واعلام می کنم وبه همه منتظران ظهورکهدرطریق هدایت دین انبیاء الله توحید تصدیق معصومین صالحان واعمال نیکو آل بنی آدمحوا آل محمد المهدی موعود وموجود برگزیده مصطفی الحسنی دررسالت وهدایت وخصوصیات کلماتوعصمت عترت کرامت به زنان والنساء مکرمه فرهیخته و نیکوی ذکر شده دردین مبین اسلامقران ودرخلقت وافرینش جهان نسبت خلقت انسانها زنان ومردان نیکو معروفه ومحترمه باهمدیگر ودراهداف مقاصدصراط مستقیم هدایت دین حق خالصلله تصدیق کننده یکی هستند خواهروبرادرومعرف هم هستند ودرخلقت وکرامترحمت درهدایت واقعه آیت النورخداوند خلاصه  می شوند واین اعلامیه برای رفع شبهات اسمی نسبی جداتیاست دردین اسلام قرآن وشعور فهم درک وحی الهام قرآن علم تجارب انسانها استبخاطروحدانیت حقانیت دردین ایمان اعتقادات واعمال ذکرسخن نیکو مسلمین خلق اللهباید بپرهیزید ونباید همراه وبا اسم ذکرالله الحمد لله رب العالمین الرحمن الرحیمخالق کل شیء وانسانها درعبادتها ودعاها وذکرها نام واسم د یگری برده شود که شرکشبهه درعبادتها وذکرها اعمال ودراذهان واشتباهات ایجاد کند درتاریخ صدراسلامقرآن  با خواند ن همین اسم های متفرقهقبیله ای گمراهی دردین وشرک شبهه وبت پرستی می کردنند وگمراه می شده اند وذکرهایخالص خداوند رابه بنام اسم دیگران خواندن شرک شبهه دردین ایمان وانحراف خسران کاریاست ودرک فهم شعورمی خواهد دراثر گذاشتن ارجعیت ذکرهای خالص لله ونیکو دردعاهاوهدایتها دردین ایمان زندگی اثربخش وسعادت است من الله توفیق انشا ء الله خداوندافریدگارخالق ومالک وارث کل شیء وتمام اسماء الحسنی ومعانی مفاهیم صفتهای نیکوازازل تا ابدیت است من الله توفیق انشا ءالله الحمد لله رب العالمین====

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الناس یا ایها المومنین هدایتامرحقتعالی واهل بیت حقیقی پیغمبراسلام مسلمین کتاب الله وعصمت عترت طهارت درهمینزمان وهرزمان اززنده ها است متعهدین ومصدقین وهدایت کنندگان وایمان آورنده یاریرسانند ها ی امرحق هستند وبه رسالت پیغمبر وهدایت دین ایمان اعمال خالص للهحقتعالی هستند و هم پیمانان مقدس قدسی آسمانی به امرحقتعالی هستند الی یوم القیامتانشا ءالله وپیروان امررسالت هدایت ولایت آل محمد المهدی موعود هستند انشاء اللهتعالی جاهلین ومشرکین مقرضین ظا لین که با مرام جاهلیت گمراهی باورهای با طل ذهنیفکری ایجاد نموده اندو وارد دردین ایمان واغفال عمومی  نموده اند وبه اموات واسم های گذشته گان نسبتهای با طل ودروغ خلاف واقع درهرزمان داده اند برای هرمنفعتی که بوده است آنها  توانایی درک شعور روز قیامت ورسالت هدایت نجاتامرحقتعالی  برای خلق الله را ندارند وهیچراهی به غیر ازهدایت برصراط مستقیم وحدانیت توحید ودین ایمان حق خالص لله وپیرویازرسالت هدایت پیغمبران دردنیا وآخرت وجود ندارد وپرهیزگاری ازغلو درهمه اعمالکرداروذکرها وسخنان وافراد اشخاص انسانها مرزوشناخت حق باطل است وهمه عبد وبندگانبی مقدارضعیف محتاج هدایت خداوند هستند وآنهایی که اعمال غلوباطل وزائد وبرایاموات گذشته وطا غوت ها را انجام  می دهندبغیر ازهدایت دین حق خالص لله می روند واز این اعمال هیچ نصیبی درآخرت ندارندوآنها درقیامت اینها را نمی شناسد وانکارمی کنند واعمال وفعالیتهای باطل آنها مثلاین است که کشت وتخمی درشوره زار بپا شند به امید سبز شدن یا اینکه قطره ابی راچند ین قسمت کنند وهوسها وامیال دنیوی است وشعارهای فتنه انگیزی مجهول وغافلانهباطل غیراصولی خسران آمیز برای انسانها است وعلیه دیگر ان ودشمن سازی نا امیدیغیبت تهمت است برای گمراهان ومصداق عینی تعبیر مذمت های آیات قرآن است که واقع شدهاست

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الناس  آیات قرآن واحکام صحیفهای قرآنی را برای هرموضوع ومسئله وهدایت راهنمایی قوانین در زندگی تفکیک ودسته بندی نمایید برایدسترسی آسان وفهمیدن معانی ومصداق آیات را برای هر مسئله ای در دنیا وآخرت وفقط بههدایت ومصداق آیات قرآن ومفاهیم معنویات ودستورالعملهای صحیفهای قرآنی عمل کنیدوبا دانش وعلم تجارب اعمال نیکوعمل کنید که سفینه نجات دین ایمان دردنیا وآخرت استانشاء الله ولا غیر وکمی وکسری ها را باعقل سلیم واصول نظم علم معنویت وتصدیق بهعدالت عمل نمایید درهرزمان من الله توفیق انشاء الله و مسائل روایات گذشته متعلقبه تاریخ گذشته است وما درعصر موعود ظهور ونزول هدایت صحیفهای قرآنی زندگی می کنیموعمل   می کنیم انشا ءالله وازگذشتگانبندگان خداوند فقط صواب وعقاب اعمال هر فردی مانده که متعلق به خودش است ولاغیرواجب تکلیف برای همه مسلمانان واین ملت است که معانی ومفاهیم کلمات دعاهای ندبهایام الله رسالت وهدایت  آل محمد المهدیموعود را ودعاهای تدوین شده را بفهمند ودرک کنند ورفع شبهات وکلمات وذکرهایوالقائات نادرست مقرضین غافلین را بنمایند انشاء الله واجب شرعی است که به زبانمادری ومحلی هم قرائت کنند تا از اثرات هدایتهای دعاهای خالص لله فیض وسلامت روحیروانی کامل را دریابند همگان انشا ءالله وبعضی ازاعما لها ومرامها وعادتهای با طلباید اصلاح وبه صلاح اورده شود که رضوان وخشنودی خداوند را به همراه دارد وسلامتدین ایمان سلامت جامعه ورستگاری مسلمین وخلق الله است انشاء الله اللهم صل علیمحمد وال محمد المهدی موعود ظهوروسلام صلوات برمطهرین مومنین مسلمین وآل بیت اللهطاهرین پیروان رسالت هدایت امرحقتعالی اجمعین انشاء الله  هدایت آل محمد رسول الله این زمان آل وهدایتکلیه رسولان پروردگار وامتهای با ایمان آنها به بتصدیق امرحقتعالی را در برمی گیردانشاء الله وبرای هدایت دین کل اسلام است ازاول خلقت نبی الله اکرم حضرت محمد آدمحوا وآل محمد انبیا ء الله  زمان حالوآینده را در برمی گیرد انشاء الله اینجانب کلیه پیروان وپرهیز گاران وشایستگانوتصدیق کننده گان رسالت امر حق تعالی را ورعایت کنندگان ان اصلهای ایمانی ذکر شدهیعنی رعایت کنندگان مطهرات جمع پاکیها ی دینی ایمانی انسانی را ومحسنات جمع اعمالوعملکردهای نیکوی اسلامی قرآنی خیرالعمل یعنی بهترین عملها  را وحسن اخلاقیات ودرحق حقوق وروابط  اجتماعی زیستن را وتربیت در دین ایمان خالص للهوپرهیز گاران درامر   خالص شدن ذکرهایدعاها را وبجای آورندگان عبادتها ی ایام الله ودعاها ونیایشها وهدایتها ی خالص للهرا به هر زبان وسخن وقرآن را که خا لصانه باشد را بنمایندگی به اذن خداوند وبرایهدایت امر حق بر می گزیده ام برای ابلاغ رسالت وهدایت به عموم خلق الله انشا ءاللهونظم سازماندهی عبادت ومساجد وعبادتگاها پیروان کتاب الله مقد س انبیا ء الله رادر سطح همه جوامع انسانی خلق الله انشا ءالله وتصدیق به احسن ترینها ی اعمال نیکویبندگان الحمد لله رب العالمین وارجعیت هدایت برآیات قرآن وصحیفهای قرآنی ورسولالله ولی الله امرامام زمان است انشاء الله بدانید اصول هدایت دین اسلام قرانتوحید نبوت ومعاد است ولایت امامت زمان کرامت الله است میزان عدالت تصدیق راستی حقاست وکلیه صفتها اسمها ولقبهای نیکوی هدایتی تکلیفی وکسب نمودن مومنین مسلمینایمان آورندگان به دین کل اسلام است توحید یعنی یکانگی وبی همتایی افریدگار خداوندعالم هستی الحمد لله رب العالمین است  نبوتیعنی رسالت وهدایت به اذن وامر خداوند الحمد لله رب العالمین است برمخلوقات وبشریتانسانها خالص لله است ومعاد روز قیامت هم جزا وپاداش وسنجیدن وباز خواست هرگونهاعمال درزندگی است الی یوم القیامت برای مومنین مسلمین جمیع انسانها  ولایت وامامت زمان کرامت حاکمیت وتصدیق اجراییامرحق ولقب ومعرف معروفیت برای اطاعت از هدایت پیغمبران است ولاغیر واطاعت تصدیقتسلیم عمومی مسلمین خلق الله واجب وشرع مقدس است وانتخاب عالم دینی وامام جماعت والگوی تقلیدی برای هدایت ویاد گیری آموزش درهرعصری به شکل مختلف است وعداد وتعدد ها  از برداشت فکری وذهنی وذکر شده درطول تاریخوبرداشت شمارش ازطبیعت ایام نجوم مثل تعداد روزها وماهها فصلها وسال وطول تاریخاست هدایت پیغمبر براصل وامررسالت وهدایت وحی الهام غیب وآسمانی به وحدانیتویکتایی وبی همتایی الحمد لله رب العالمین است وثبت اعمال طول عمر درهرعصرزمانوروزانه هرمخلوقی فردی شخصی انسانی برای هر نفس است ونتیجه خیر شر وحق باطل اعمالدردنیا وآخرت به اوبر می گردد وبه اومی رسد من الله توفیق انشاء الله الحمد لله ربالعالمین

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الذین امنوبه الله ورسوله مسلمین خلقالله پیروان هدایت انبیاء الله      آلمحمد المهدی موعود بدرستی ونیکویی است که باهمد یگر پیمان اخوت وبرادری ومحبتوانفاق درزندگی وروابط مسالمت آمیز برحق عدل محبت برقرار نما یند انشاء اللهوهمچنین زنها النساء ها باهمد یگر روابط نیکوی درجهت دانایی ورشد تعالی حیا حجاب عترتعاطفه پاکدامنی معرفت انسانی ومحبت ومعاشرت همزیستی  برقرار نمایند انشاءالله وتجارب وتخصص هامهارتهاودانش زندگی وتربیت فرزند وهمسرداری را بهم دیگر کمک کنند وبیاموزند درهمهمناطق زندکی وسکونت وعقد پیمان بین محرمها های خانوادکی وانصاف والفت محبت دوستیجمعی برقرار نمایند وسرافرازی قوم امت ملت اسلام است دردنیا واخرت انشاء اللهودرهمه مسائل اداره امور زندگی وتصمیم واحد متحد اتخاذ نمایند وبگیرند درارجعیتمسائل زندگی وحدت برادری الفت انسانی اسلامی درهمه جماعت واجتماعات مسلمین برقرارباشد واین عهد پیمان محبت ومهربانی همزیستی اخوت جمعی مسلمین است با همدیگرودراینایام الله ودردین وزندگی برای مومنین مسلمین نسبت به همه زمانها ارجعیت داردوبرتراست ودعا وثنا گویی به عدالت وطلب خیر نیکویی محبت به همد یگر برای همه استونباید منت گذاری درامر عباد ت ودعاها وآموزشهای علوم قرآنی دینی وآموزش دیگر علمها باشد ودعا گویی وطلب اموزش ومغفرت زنده ها برای مرده ها وگذشتگان بدون غلودرذکروکلام برای همدیگر جایزاست و نباید هیچگونه اسارت وابستگی دینی ایمانی به محل قبر قبرستان گذشته گان باشد ونباید هیچوابستگی اسارت وتعریف نژادی خاندانی بردگی بند گی استکبار طا غوت سازی واعمالجاهلیت ایجاد شود نسبت به قبر مرده ها واعمال گذشتگان وقرائت سوره فاتحه وذکرقرآنجایز است وروابط بعد ازموت درآخرت فقط به اذن واراده و خلقت مشیت رحمت وشفاعتامرخداوند است ولاغیر ونتیجه عملکردهای زندگی بی شائبه خالصانه وخا لص لله برایهمه هدایت یافتگان است من الله توفیق انشا ءالله الحمد لله رب العالمین ابلاغیه اطلاعیهچهارده -؟

آیات قرآن صحیفهای قرآنی اسمها صفتهای نیکومتعلق به هدایت دین خالص الله است وذکرکلام هدایت همه انبیاء الله اسلام قران استنتیجه عملکردهای نیکووذکرهای خالص الله برای همه هدایت سعادت رستگاری است انشاءالله

Mozilla در روز 1 فوریه 2012 اعلام کرد که نسخه 10 از مرورگر Firefox خود را در راستای به‏ روزرسانی سریع 6 هفته‏ ای خود منتشر کرده است. این مرورگر برای سیستم ‏عامل ‏های ویندوز، مک، لینوکس و اندروید در دسترس است و تغییر قابل توجهی که در آن ایجاد شده است، به‏ روزرسانی روش مدیریت نرم‏افزارهای اضافه‏ شدنی به آن است.

از طرفی دیگر، Mozilla ادعا کرده است که مشکلات تطابقی میان سیستم عامل Mac OS X و جاوا برای کاربران Mozilla برطرف کرده است.

همچنین برای برنامه ‏نویسان برنامه و وب، Mozilla تابع مشخصی با نام Page Inspector را افزوده است که این امکان را به طراحان وب‏سایت می‏دهد که ساختار و شکل HTML سایت خود را بدون ترک پنجره مرورگر آزمایش کند.

يک شرکت آلمانی امنیت انفورماتیکی توانست تهدید جدیدی را برای رایانه ها کشف کرد که در ایمیلها پنهان می شود.به گزارش خبرگزاری مهر، شرکت آلمانی Eleven Research Team (تیم تحقیقات 11) دریافت که در شبکه پیامهایی ارسال می شوند که بدون نیاز به باز کردن ضمیمه های داخلی آنها می توانند در رایانه ها ویروس نصب کنند.
این نسل جدید از برنامه های مخرب از طریق ایمیلهایی که به زبان Html نوشته شده اند منتقل می شوند و زمانی که پیام باز می شود به طور خودکار ویروس را روی رایانه نصب کنند.
عملکرد این ایمیلها مشابه مکانیزم سایتهایی است که به محض اینکه باز می شوند رایانه وبگرد را آلوده می کنند."تیم تحقیقات 11" در این خصوص اظهار داشت: "این نوع تهدید حتی به محتاط ترین کاربران اینترنت نیز می تواند آسیب برساند.
این کاربران هرگز ضمیمه ها یا لینکهای داخل ایمیلهای ناشناس را باز نمی کنند. اما حتی باز کردن خود ایمیل بدون نیاز به باز کردن ضمیمه ها نیز می تواند خطرناک باشد."
موج این گروه جدید از ایمیلهای خطرناک با موضوع "به روزرسانی امنیت بانکی" (Banking security update) ارسال می شود و فرستنده دارای آدرسی با دامنه fdic.com است. این دامنه در واقع مربوط به یک شرکت بیمه آمریکایی است.
براساس گزارش Key4biz، زمانی که ایمیل باز می شود پیام "درحال بارگذاری... لطفاً منتظر بمانید" (Loading... Please wait) ظاهر شده و ویروس نصب می شود.
کارشناسان این شرکت امنیت انفورماتیکی توضیح دادند: "برای دفاع در برابر این تهدید، کاربر باید مشاهده ایمیلهای در فرمت Html را روی برنامه پست الکترونیک خود غیرفعال کند. به این ترتیب، خطر تنها زمانی کاربر را تهدید می کند که ضمیمه داخل ایمیل را باز کند."

گوگل یک لایه امنیتی جدیدی برای بازار Android باعنوان Bouncer  معرفی کرده است. این سرویس در پینگرانی‎های امنیتی در خصوص امنیت برنامه ‏های کاربردی راه‎اندازی شده است. این برنامه به طور خودکار برنامه‎های کاربردی را جهت جلوگیری از اجرای بدافزارهااسکن می‎کند. Bouncer هر یک از برنامه ‏هایکاربردی که به بازار ارسال می‏شوند را تجزیه و تحلیل می‏کند تا تهدیدات،نرم‏افزارهای جاسوسی و تروجان‏ها را اسکن و کنترل نماید. همچنین این سیستم، حسابتوسعه‏ دهندگان را بررسی می‏کند تا مطمئن شود که سابقه مشکوکی ندارند. علاوه بر اسکن اولیه، این برنامه، اجرایبرنامه‏های کاربردی را درون زیرساخت ابری گوگل شبیه‏ سازی می‏کند تا این امکانفراهم شود که اگر برنامه‏ های کاربردی در یک ابزار Androidواقعی اجرا شوند، تهدیدی رخ ندهد.

این سرویس در حال حاضر در حال استفاده است و موجبکاهش 40 درصدی در تعداد دانلودهای مشکوک در بازار Androidشده است.

روزهای خوش عروسک استیو جابز با اون سه مدل دست و کفش ورزشی‌اش رو به پایان است. خانواده جابز و وکلای او تمام تلاش خود را می‌کنند تا از عرضه این عروسک که قرار بود در ماه آینده باشد جلوگیری کنند.
در حال حاضر تولیدکنندگان این عروسک که لس آنجلس تایمز آن را به طور تحسین آوری واقعی خوانده است تحت فشار زیاد وکلای اپل و خانواده استیو جابز، تولید این عروسک را متوقف کرده اند.
هنوز مشخص نیست که تکلیف طرفداران این عروسک 100 دلاری که پول آن را هم پرداخت کرده‌اند و منتظر بودند تا یک ماه دیگر عروسک را درب منزل تحویل بگیرند چیست؟! البته سازندگان آن قول داده اند که تمام مبلغ را به آنها بازگردانند.
 اين شرکت در بیانیه‌ای از اینکه مجبود به رها کردن این پروژه شده از همه عذرخواهی کرد. در این بیانیه آمده است: ما درک می‌کنیم که این تصمیم ممکن است عده زیادی از طرفداران این عروسک را ناامید کند اما لطفا ما را ببخشید که چاره دیگری برای راضی‌کردن خانواده استیو جابز نداریم.
اگر In Icon در برابر فشارهای اپل تسلیم نمی‌شد خریداران این عروسک 12 اینچی با لباس‌هایی که جابز در اواخر عمر خود می‌پوشید یعنی همان یقه اسکی آشنای مشکی و شلوار جین و کتانی‌های سفیدش را دریافت می‌کردند.

این عروسک توانایی قرار گرفتن در حالت‌های مختلف را هم داشت مثلا همان ژست معروف جابز که روی جلد کتاب زندگی نامه‌اش هم قرار گرفته و دستش را زیر چانه خود گذاشته است و یا حالتی که دارد با آی‌فونش کار و می کند و انگشتانش را روی آن می کشد.
این عروسک همچنین 3جفت دست، دو جفت عینک، و دو تا سیب داشت که یکی از سیب ها هم گاز زده بود.
سازنده این عروسک در بیانیه خود گفت: من هنوز هم هوادار استیو جابز هستم، استیو و خانواده اش برای من بسیار محترم هستند و من به هیچ عنوان قصد ناراحت کردن آنها را نداشتم.
معلوم نیست که این عروسک کوچک بیشتر دست هواداران اپل می‌افتاد یا کلکسیونرهای عروسک اما به هر حال فعلا که باید باقی عمر خود را در پشت درهای بسته بگذراند.

آيا هنوز مشکل استفاده از فيلتر شکن ها را در محل کار خود داريد؟

آيا آرزو نمي کرديد که کارکنان شما از اينترنت بهينه استفاده کنند؟

نگران دانلودهاي بي رويه هستيد؟

به دنبال سيستم جامع مديريت و امنيت شبکه کاملا ايراني و با پشتيباني 24 ساعته و قوي هستيد؟

سيگما راهکاري قدرتمند و متمايز را به شما ارائه مي دهد.

شرکت مهندسين تحليلگران آتي نگر 88729600-09128120154

شرکت مهندسین تحلیلگران آتی نگر در راستای رسالت سازمانی خود جهت رده شغلی کارشناس فروش  با مشخصات زیر استخدام می تماید.

خانم با مدرک کارشناسی در رشته های مدیریت،کامپیوتر یا صنایع با بر خورداری از مهارتهای مسئولیت پذیری بالا،تمایل به یادگیری و کار گروهی،صداقت،تسلط بر مفاهیم IT و اصول مذاکره

اگر چنین شرایطی را در خود می بینید جهت پیوستن به ما رزومه خود را به آدرسcmm@atinegar.com ارسال نمایید.

افزایش قیمت ارز و دو نرخی شدن آن در بازار یکی از موانع اصلی کنترل تورم عمومي كشور پس از اجراي قانون هدفمند كردن يارانه‌ها است كه رانت اقتصادی بالايي را به دنبال داشته است.

مدیرعامل بانک سپه از ارایه پیشنهاد جدید این بانک برای کنترل و ساماندهی بازار سکه و ارزی بانک مرکزی خبر داد و گفت: انتشار اوراق مشارکت جدید با نرخ‌‌های جدید در این بانک آغاز خواهد شد.

تحلیل مهم مهم طلا

برای مطالعه تحلیل بازار طلای جهانی و داخلی با ما تماس بگیرید تا از تحلیل این پست مطلع شوید

09134133103 ستوده

یک کارشناس اقتصادی با بیان اینکه با توجه به دلار 1226 تومان و پیش فروش سکه با نرخ مناسب دلیلی برای افزایش قیمت سکه و دلار وجود ندارد، گفت: این افزایش قیمت‌ها به دلیل بازار سازی برخی افراد برای بالا بردن قیمت سکه است.

ابهام سرمایه گذاران در عمل به تعهد این بانک در موعد تحویل سکه و از طرفی نامشخص بودن دوره زمانی سکه های ضرب شده بانک مرکزی، بر شکل گیری مجدد صف های خرید و افزایش تدریجی قیمت سکه در بازار نقدی و به دنبال آن بازار آتی افزوده است.

در نظرسنجی این هفته ی خود از میان 32 کارشناس این سایت 24 تن شرکت کردند. از میان این 24 کارشناس، 14 نفر بر افزایش، 7 نفر بر کاهش و 3 نفر بر عدم تغییر بهای اونس طلا رای مثبت دادند. 

پس از آن ماهواره رصد، دومین ماهواره ایرانی بود که توسط موشک‌های حامل ایرانی به فضا فرستاده شد. «رصد»، با نام کامل رصد-۱، در ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ به فضا پرتاب شده بود و روز ۱۵ تیرماه ۱۳۹۰ مجدداً وارد جو شد و به عمر تقریباً سه هفته‌ای خود پایان داد. 

http://www.n2yo.com/?s=38075    رهگیری زنده ماهواره «نوید» در اینترنت