محجورواقع شده .حق با پدربزرگبود آن زمان رضا شاه قادر نبود ایمان وباور دینی زنان ومردان ایرانی را از بینببرد بنابراین موفق نشد آنطور که می خواست قانونش را اجرایی کند؛ اما امروز باتولدوگسترس رسانه ای تکنولوژی ماهواره علی رغم همه تلاش های صورت گرفته . بیگانگان باتهاجم فرهنگی همچنان در سدد سست کردم بنیان های دینی جوانان بوده وهست . غرق دراین افکار بود که به آریشگاه مورد نظر رسیدند .قرار شد دوساعت دیگر سعید برایبردنش به در آریشگاه برگردد. او از ابتدا می دانست که خانواده همسرش که متمکن و ثروتمندبودند.به لحاظ فرهنگی با خانواده او متفاوت هستند, اما همسرش گفته بود مهمترین دلیلانتخاب او حجاب ومتانتی بود که برای اولین بار از اودر داروخانه پدر مروارید دیدهبود. سعید اورا مطمئن کرده بود که این وضع همیشگی نیست وفعلا او می بایست ازخواسته های خانواده همسرش اطاعت کند . روی سجاده سعید که خودش به او هدیه داده بودنمازش را خواند و لباس هایش را پوشید رفت وکنار دست مادرهمسرش نشست. شب شادی بودبویژه اینکه خانواده نامزد مهناز هم سنگ تمام گذاشته بودند فقط چیزی که مروارید رااذیت می کردحرف های درگوشی بعضی از خانم ها و پوشش نامناسب بعضی از دخترها ی میهمانبود . لباس تنش را دوست داشت ؛اما احساس خوبی نداشت نمی دانست چرا دراین لباس راحتنیست به همین علت نیم ساعت از میهمانی نگذشته لباسش را عوض کرده شاید هم نگاه های کهبنظرش خیلی نامحرم بودند. نگاهش به مهناز بود که مینیک چهره اش با گرفتن وباز کردنکادوها شاد ویا درهم می رفت . یکی از دوستان مهناز چیزی در گوشش گفت , نمی دانستچه بود ؛مهناز زیر چشمی به مروارید نگاه کرد وبعد چهره اش بشدت درهم رفت مرواریدکا دویش داده بود . از صدای سرفه ملیحه خانم ناگهان متوجه شد که تکه ای شیرینی به گلویشپریده و را ه تنفسش را مسدود کرده . ملوک خانم عمه سعید که نزدیک انها نشسته بودخودش به سرعت به ملیحه رساند مروارید بی اختیار از جا پرید با یک لیوان آب برگشت .مروارید دست پاچه شده بود .میلحه خانم رنگ چهراش سرخ شده بود او این حالت را درمادر ومادر بزرگش هم دیده بود. مهناز اصلا متوجه این ماجرا نبود عمه ملوک زیر لبچیزهای به برادر زاده اش می گفت می ترسید زن برادرش بشنود وناراحت شود؛ اما از بیخیالی مهناز بدش آمده بود. برای اینکه حال ملیحه خانم بهتر شود به اتفاق عمه بهآشپز خانه رفتند همه چیز به خیر گذشت .یک دفعه عمه خانم پرسید مروارید عزیزم چرالباست رو عوض کردی می دونی امشب تو اون لباس چند برابر زیباتر شدی ملیحه خانم کمیاخم کرد. مروارید در حالی کمی خجالت کشید سرش روبه عمه خانم کرد و گفت :دوست ندارمتو جمع اینجور لباس بپوشم.

احساس می کرد ملیحه خانم میخواهد چیزی بگوید .نگاهش به دهان ملیحه خانم بود؛ اما از گفتن منصرف شد دلش میخواسن ان دو را تنها بگذارد وگذاشت. از پنجره بیرون را نگاه کرد مردها توی حیاطبودند جایی گوشه حیاط زیر درخت توت وجود چند زن توجه اش را جلب کرد خوب که دقت کرددید که خاله مهساودختر خاله ها ی سعید هستند در کمال ناباوری دید که سیما دخترکوچک انها که 16ساله بنظر می امد دست سعید را محکم گرفته بود همگی می گفتند و میخندیدند. حداقل این مدت فهمیده بود که سعید در بین فامیل مورد توجه است؛ اما اینحرکت برایش معنی نداشت ناگهان دلش لرزید دست خودش نبود از دست سعید نارحت شد نتوانستجلوی اشکش را بگیرد احساس می کرد چقدر دلش برای خانواده خودش تنگ شده دلش می خواستدر یک چشم بهم زدن خانه خودشان باشد دلش مادرش را می خواست وپدرش که حالا خیلی ازآنها دور شده و برادر بزرگش محمد پارسا که به علت مشغله زیاد در داروخانه از شبگذشته ندیده بودش مادربزرگش را می خواست دلش تنگ شده بود نمی دانست چه کند واقعا اینسعید بود؟ او که نماز می خواند حدوحدودها را می داند پس معنی اینکار چیست؟ باورشنمی شد سعید متوجه او نبود زنگ تلفن همراه سعید باعث شد که از آن جمع خارج شود.مروارید عصبانی بود نمی دانست به سعید چه بگوید .به اشپزخانه برگشت؛ اما هنوزه ملیحهومملوک انجا نشسته بودند انگار این دومنتظری فرصتی بودند تا باهم دردو دل کنند ملیحهخانم با مهربانی گفت :چی شده عروس گلم ,چرا سر گردونی چرا تو میهمونی نمی ری سعیدرو صدا کنم بیاد پیشت , سعید توی حیاطه می خوای توبرو پیشش.

عمه ملوک گفت :خوش بحالت زن دادشعروس خوبی گیرت افتاده .از ترس  اینکه بلاییسرت بیاد رنگش پریده بود.

اگر این حرف را در شرایط بهتریمی شنید شاید خوشحال می شد اما حالا دیگر نه.

کم مانده بود بغضش بترکد ؛اما نهباید جلوی خودش را می گرفت این حرف مادرش بود توی زندگی مشترک باید حوصله بخرج بدیاروم در حالی که سرش پایین بود گفت:نه

لیوان شسته را برداشت اب زد بعدبه سراغ کدری قوری رفت می خواست چایی خوردن را بهانه کند میلحه خانم گفت: یخ کردهروش کن فوری گرم می شه .اصلا نمی دانست چه می کند این حال دست خودش نبود نمی دانستحسادت بود یا از منکری که ممکن بود سایه شوم ان زندگی اش را نابود کند .میهمانیتمام شده بود هنوز با سعید ربرو نشده بود نمی دانست اگر ببیندش با او باید چگونهبرخورد کند عجیب تر انکه دیگراز نسبت به اوعلاقه ای که ساعتی پیش از این اتقاق درخود احساس می کرد خبری نبود .

آماده رفتن شد.چادرش باز نکردهبرداشت به اتاق پذیرای رفت خدمت کارها رفته بودند .مهناز تنهایی هنوزسرگرم جمع وجورکردن کاوهابود. ساعت 1شب پدر سعید, -منصور جهانگیری که یک تاجر بودبه ایتالیاپرواز داشت- و سعید رفته بودتا اورا به فرودگاه برساند. او پدر همسرش را دوست داشتچون نسبت به مروارید خیلی مهربان بود؛ اما در طول این سه ماه اقا منصور مدام درسفر بوده وکمتر اورا می دید.باید منتظر می شد تا سعید برگردد .

همانطور که به صفحه تلفن همراهش خیرهماند بود .محمد پارسا زنگ زد .فردا باید به جای برادرش که درگیر کارهای نظام وظیفهبود به دارو خانه می رفت .دلهره عجیبی داشت نمی دانست سر ته ماجرای سعید را چطورجمع جور کند .هوای بیرون خیلی خنک بود نسیم ارامی هم می وزید .به سرش می زد بیخیال سعید با آژانس به خانه برود ویا به برادرش بگوید بیایدو اورا به خانهبرگرداند ؛ اما نه درست نبود باید فکری اساسی می کرد .در دلش از خدا کمک می خواست. صدای مهناز؛مادرشوهرش ومریم را می شنید ظاهرا باهم بحث می کردند که با امدن اوساکت شدن . سرجایش نشست مریم دست پاچه ظرف کیک را به طرفش گرفت .اظهار بی میلی کرد.لحظهای ساکت می شد . آن ماجرا متل فیلم برایش تکار می شد.سرش که بلند کرد متوجهاشارهای ملیحه خانم مهنازشد ومریم که متعجب ونگران به آنها نگاه می کرد.مهنازهمانطور که سرش پایین بود خطاب به مروارید با لحنی تندی گفت: امشب اولش لباست خوب چراعوضش کردی .آهسته گفت : راحت نبودم

مهناز : این امل بازیا چیه بگومی خواست ابروی شمارو ببرم من نمی فهمم این کارو چیه که می کنی ؟ مثلا اون مانتوچی بود پوشیدی ؟با این ندانم کارایات آبروی ماراهم می بری . می دونی من چقدر پیشخانواده مهرداد خجالت کشیدم .

یک لحظه جاخورد.اشک در چشمانمروارید حلقه زد .فکر نمی کرد خواهر شوهرش با این صراحت سوء برادشتهای خود رابرزبان بیاورد . سکوت کرد نمی دانست چه بگوید

مهناز : می دونی چقدر ها آرزوداشتن عروس خونواده ما بشن ؟ تو عروس خوندواده جهانگیری هستی سبک لباس پوشیدن اونزنا ودخترا رو دیدی ؟ با این کارت از همه جدا شدی بودی ,که چی؟این رفتارت عینپیرزنا می مونه, تو با این خشک مقدسیا پدر سعید رو در میاری بیچارش می کنی.

دردلش گفت: راست می گی یکی ازانآرزو به دل هارو امشب دیدم .

ملیحه خانم گفت باتشر گفت :بس کندختر یه دیقه زبون به دهن بگیر .

مهناز:نه مامان فکر کردی چی میخواد بگه ؟ کارتون یکی از کادو برداشت را به دورتر پرتاپ کرد .

- گفت :بذار تکلیف خودمون روبدونم اگه می خواد همینطوری بمونه فکری به حال سعید کنیم یک همفته دوهفته گفتیمباشه درست می شیه مامان 3ماه می گذره اما انگار نه انگار .

مروارید چه جوابی برای مهنازداشت. می دانست نباید با بزرگترش بد حرف بزند ؛ اما حس می کرد چاره ای ندارد .بغض راهگلویش را بسته بود نمی دانست ازکجا شروع کند دلش می خواست بگوید: من قبل از انکهعضو خانواده حکیم زاده ویا عروس جهانگیری باشم یک دختر مسلمانم وبا پیامبر وکتابیروشن که وظایفی بر من تکلیف شده که فراتر ازاین اسم رسم هاست؛ چرا که عمل به آنوظایف واجب است .

ملیحه خانم نگاه ترحم آمیزی بهعروسش کرد که در مقابل حرف های دخترش جوابی نداشت .

مروارید بغضش را فرو خورد دستشرا تا نزدیک لبانش بالا آورد روبه مادر شوهرش گفت : مامان شرمنده .

خطاب به مهناز گفت : حق با شماستمن در خانواده ای بزرگ شدم که عمل به دستورات شرعی یک ارزشه , اصلی که زمان ومکاننمی شناسه برای پول دار ویا فقیر استثنایی قائل نیست , در فرهنگ خانواده من شرعمقدم بر.... مهناز به میان حرفش پرید به نشانه اعتراض حرفش را قطع کرد وگفت :نگفتمببین کم اورده . بس کن این حرفارو به کسای بگو که باور می کنن من گوشم از این حرفاپره .به قول دوستم فریبا این حرفا دمده شده حرف دیگه ای داری بزن می شنویم . نداریبذار من بگم . توی فرهنگ تو برا ی من که از جنس زن هستم هیچ ارزشی قائل نشدن . منفلان رنگی که دوست دارم نپوشم فلان مدل لباس که دوست دارم نپوشم . چرا ؟چرا؟ واقعاچرا ؟ مهناز صدایش بلندو بلندتر می شد

اجساس می یک خیل جمعیت نشسته وبرایش صوت وکف می زنند ملیحه خانم که کلافه شدو بود دادزد یواش تر ؛اما مهناز بهتوجه به حرف مادرش ادامه داد به من چه که مردا چه فکری می کنن .پس من چی ؟من تمیز وشیکاونطور که دلم می خواد نرم بیرو, لباس کهنه و درم واغون بپوشم که جامعه سالم بمونهصد سال سیاشم نمی خوام .

اگر این حرف را در شرایط بهتریمی شنید شاید خوشحال می شد اما حالا دیگر نه.

کم مانده بود بغضش بترکد ؛اما نهباید جلوی خودش را می گرفت این حرف مادرش بود توی زندگی مشترک باید حوصله بخرج بدیاروم در حالی که سرش پایین بود گفت:نه

لیوان شسته را برداشت اب زد بعدبه سراغ کدری قوری رفت می خواست چایی خوردن را بهانه کند میلحه خانم گفت: یخ کردهروش کن فوری گرم می شه .اصلا نمی دانست چه می کند این حال دست خودش نبود نمی دانستحسادت بود یا از منکری که ممکن بود سایه شوم ان زندگی اش را نابود کند .میهمانیتمام شده بود هنوز با سعید ربرو نشده بود نمی دانست اگر ببیندش با او باید چگونهبرخورد کند عجیب تر انکه دیگراز نسبت به اوعلاقه ای که ساعتی پیش از این اتقاق درخود احساس می کرد خبری نبود .

آماده رفتن شد.چادرش باز نکردهبرداشت به اتاق پذیرای رفت خدمت کارها رفته بودند .مهناز تنهایی هنوزسرگرم جمع وجورکردن کاوهابود. ساعت 1شب پدر سعید, -منصور جهانگیری که یک تاجر بودبه ایتالیاپرواز داشت- و سعید رفته بودتا اورا به فرودگاه برساند. او پدر همسرش را دوست داشتچون نسبت به مروارید خیلی مهربان بود؛ اما در طول این سه ماه اقا منصور مدام درسفر بوده وکمتر اورا می دید.باید منتظر می شد تا سعید برگردد .

همانطور که به صفحه تلفن همراهش خیرهماند بود .محمد پارسا زنگ زد .فردا باید به جای برادرش که درگیر کارهای نظام وظیفهبود به دارو خانه می رفت .دلهره عجیبی داشت نمی دانست سر ته ماجرای سعید را چطورجمع جور کند .هوای بیرون خیلی خنک بود نسیم ارامی هم می وزید .به سرش می زد بیخیال سعید با آژانس به خانه برود ویا به برادرش بگوید بیایدو اورا به خانهبرگرداند ؛ اما نه درست نبود باید فکری اساسی می کرد .در دلش از خدا کمک می خواست. صدای مهناز؛مادرشوهرش ومریم را می شنید ظاهرا باهم بحث می کردند که با امدن اوساکت شدن . سرجایش نشست مریم دست پاچه ظرف کیک را به طرفش گرفت .اظهار بی میلی کرد.لحظهای ساکت می شد . آن ماجرا متل فیلم برایش تکار می شد.سرش که بلند کرد متوجهاشارهای ملیحه خانم مهنازشد ومریم که متعجب ونگران به آنها نگاه می کرد.مهنازهمانطور که سرش پایین بود خطاب به مروارید با لحنی تندی گفت: امشب اولش لباست خوب چراعوضش کردی .آهسته گفت : راحت نبودم

مهناز : این امل بازیا چیه بگومی خواست ابروی شمارو ببرم من نمی فهمم این کارو چیه که می کنی ؟ مثلا اون مانتوچی بود پوشیدی ؟با این ندانم کارایات آبروی ماراهم می بری . می دونی من چقدر پیشخانواده مهرداد خجالت کشیدم .

یک لحظه جاخورد.اشک در چشمانمروارید حلقه زد .فکر نمی کرد خواهر شوهرش با این صراحت سوء برادشتهای خود رابرزبان بیاورد . سکوت کرد نمی دانست چه بگوید

مهناز : می دونی چقدر ها آرزوداشتن عروس خونواده ما بشن ؟ تو عروس خوندواده جهانگیری هستی سبک لباس پوشیدن اونزنا ودخترا رو دیدی ؟ با این کارت از همه جدا شدی بودی ,که چی؟این رفتارت عینپیرزنا می مونه, تو با این خشک مقدسیا پدر سعید رو در میاری بیچارش می کنی.

دردلش گفت: راست می گی یکی ازانآرزو به دل هارو امشب دیدم .

ملیحه خانم گفت باتشر گفت :بس کندختر یه دیقه زبون به دهن بگیر .

مهناز:نه مامان فکر کردی چی میخواد بگه ؟ کارتون یکی از کادو برداشت را به دورتر پرتاپ کرد .

- گفت :بذار تکلیف خودمون روبدونم اگه می خواد همینطوری بمونه فکری به حال سعید کنیم یک همفته دوهفته گفتیمباشه درست می شیه مامان 3ماه می گذره اما انگار نه انگار .

مروارید چه جوابی برای مهنازداشت. می دانست نباید با بزرگترش بد حرف بزند ؛ اما حس می کرد چاره ای ندارد .بغض راهگلویش را بسته بود نمی دانست ازکجا شروع کند دلش می خواست بگوید: من قبل از انکهعضو خانواده حکیم زاده ویا عروس جهانگیری باشم یک دختر مسلمانم وبا پیامبر وکتابیروشن که وظایفی بر من تکلیف شده که فراتر ازاین اسم رسم هاست؛ چرا که عمل به آنوظایف واجب است .

ملیحه خانم نگاه ترحم آمیزی بهعروسش کرد که در مقابل حرف های دخترش جوابی نداشت .

مروارید بغضش را فرو خورد دستشرا تا نزدیک لبانش بالا آورد روبه مادر شوهرش گفت : مامان شرمنده .

خطاب به مهناز گفت : حق با شماستمن در خانواده ای بزرگ شدم که عمل به دستورات شرعی یک ارزشه , اصلی که زمان ومکاننمی شناسه برای پول دار ویا فقیر استثنایی قائل نیست , در فرهنگ خانواده من شرعمقدم بر.... مهناز به میان حرفش پرید به نشانه اعتراض حرفش را قطع کرد وگفت :نگفتمببین کم اورده . بس کن این حرفارو به کسای بگو که باور می کنن من گوشم از این حرفاپره .به قول دوستم فریبا این حرفا دمده شده حرف دیگه ای داری بزن می شنویم . نداریبذار من بگم . توی فرهنگ تو برا ی من که از جنس زن هستم هیچ ارزشی قائل نشدن . منفلان رنگی که دوست دارم نپوشم فلان مدل لباس که دوست دارم نپوشم . چرا ؟چرا؟ واقعاچرا ؟ مهناز صدایش بلندو بلندتر می شد

اجساس می یک خیل جمعیت نشسته وبرایش صوت وکف می زنند ملیحه خانم که کلافه شدو بود دادزد یواش تر ؛اما مهناز بهتوجه به حرف مادرش ادامه داد به من چه که مردا چه فکری می کنن .پس من چی ؟من تمیز وشیکاونطور که دلم می خواد نرم بیرو, لباس کهنه و درم واغون بپوشم که جامعه سالم بمونهصد سال سیاشم نمی خوام .

خدا خدا می کرد مادر چیزیندانسته باشد . شب سختی را پشت سر گذاشته بود می دانست به این زودی ها خوابش نمیبرد. وضو گرفت تا نمازی به روح پدرش هدیه کند .به سراغ ویترین کتاب هایش رفت .دفتری که پدر در زمان حیات به اسم او نوشته بودبرداشت . همانجا نشست .آرام دستش راروی دست نوشته پدر کشید وآهسته آنرا زمزمه کرد, هر انسان آگاهی وارث پیامبران است. نفس عمیقی کشید. صورتش را روی ان گذاشت و آرام چشمانش را بست . حس می کرد پدر بیهیچ فاصله ای روبریش نشسته واو مثل آن وقتا شرم می کند به چشمان پدر نگاه کند.دفتر را ورق زد تا صفحه 110 صحفه ای همیشه از خواندش لذت می برد شروع به خواندنکرد .دخترم زندگی پستی وبلندی دارد؛ اما توی این دنیا هیچ کس تنها نیست خدایمهربانی هست که ازمن ومادرت مهربانتر مواظب توست این کلام خداست که از نمازوصبرکمک بگیرید (استعینو باالصبر والصلاه) می بینی پس تنها نیستی دخترم امیدت بهکسی باشد که تورا با هدف بزرگ تری تورا آفریده . این راز صفحه 110بود کهاورا همیشهآرام می کرد

سالروز تولد ت مبارک با بایی نمیدونی روز بدنیا اومدنت من وماما نت چقدرخوشحال بودیم خدارو شکر کردیم مثل همینامروز که به خاطر تو زودتر اومدم خونه و منتظرم از مدرسه برگردی 21/4/80.

تلفن همراه بی توجه به حال خوشمروارید , خودش را در سکوت می کشت .

سعید هنوز به خانه نرفته بودمنتظر ببخشش مروارید بود .

نمازش که تمام شد ,نوشت به من حقبده من احساس دارم آدم آهنی نیستم .

ندانست کی خوابش برد با صدای برادرشبرای نماز صبح بیدارشد . مثل هرروز می خواست قرآنش را بخواند که چشمش به تلفنهمراهش افتاد .می دانست سعید است

نوشته بود بعد از مدتها اولیننماز صبح رو بموقع خونودم .

می خواست مروارید راببیند. مثلدیشب از دستش ناراحت نبود ؛اما دست خودش نبود نمی توانست به این سرعت همه چیز رافراموش کند ,نوشت بخشیدمت ولی خواهش می کنم به این زودی دیدنم نیا درکم کن همه چیزدرست می شه جای من نیستی ادم اهنی ها هم به این زودی نمی بخشن که من بخشیدمت .

سعید نوشت باشه هرطور تو بخوای مرواریدینایاب مثل اسمت

زهره مهرنوروزی

پایان

استاد بهمن علاءالدین خواننده، ترانه سرا و آهنگساز نامی بختیاری، بیستم مهرماه سال 1319 در شهرستان مسجد سلیمان دیده به جهان گشود؛ پدرش میرزا محمد کریم و مادرش حاجیه لیمو خانم  نام داشت که علی رغم تعداد زیاد فرزندان، دلسوزانه به تربیت آنها همت گمارده بودند.

دكتر بهرام عكاشه در سال ١٣١٥ در مسجدسلیمان متولد شد. وي از سال ١٣٤٨ در زمينه ژئوفيزيك در دانشگاه تهران مشغول به فعاليت شد و در سال ١٣٦٤ به درجه استادي رسيد. دكتر بهرام عكاشه استاد ژئوفيزيك و پدر زلزله‌شناسي ايران است.

او در سال ۱۳۴۸ در رشته ریاضیات محض از دانشگاه تهران مدرک کارشناسی خود را گرفت و سپس در دانشگاه اکستر بریتانیا مشغول به تحصیل گشت. وی مدارک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به ترتیب در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۳ در رشته جبر اخذ نمود.

کرم زاده در سال ۱۳۵۳ به عنوان عضو فعال انجمن ریاضی آمریکا (AMS) شروع به فعالیت کرد که هم اکنون نیز با ایشان در حال همکاری می‌باشد.

وی از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸ به عنوان رئیس دانشکده علوم ریاضی و کامپیوتر دانشگاه جندی شاپور اهواز (چمران) مشغول به فعالیت بود. از جمله خدمات دیگر ایشان:

• سرپرست مسابقات دانشجویی
• عضو تیم سرپرستی المپیاد ریاضی
• عضو کمیته ملی المپیاد ریاضی
• عضو شورای دانشگاه
• عضو شورای علمی مرکز فیزیک نظری و ریاضیات
• عضو هیئت ممیزه
• مدیر گروه ریاضی

از ایشان دهها مقاله در مجلات معتبر بین‌المللی به چاپ رسیده‌است

• هوانیروز
• تلخاب
• نفتک
• باغ چشمه علی
• باشگاه سوارکاران
• چهار بیشه
• سرمسجد
  • این محله به علت آثار باستانی^[۲] که روی تپه‌ای بالای آن وجود دارد و منسوب به حضرت سلیمان است، سرمسجد نامیده شد. نامگذاری مسجدسلیمان در دیماه ۱۳۰۳ شمسی هم به علت همین آثار می‌باشد^[۳].
• نصیرآباد
• کولر شاب
  • نام خود را ازیکی از ادارات شرکت نفت گرفته است^[۴].
• ریل وی
  • به خاطر وجود یکی از ایستگاههای قطار در این محله به این اسم نامیده شده‌است. دراصل ریل وی بوده که خلاصهٔ عبارت(RAILWAY STATION) می‌باشد.
• بازار چشمه علی
  • در گذشته چشمه‌ای با همین نام در این محل وجود داشته‌است و به هین دلیل چشمه علی نامیده شده‌است.^[۵]
• لین اصفهانی‌ها
• کوی حسین قصاب (مال گندلیها)
• لین هندی ها (درابتدا محل اقامت کارکنان هندی بود و اکنون کاملا از بین رفته‌است)
• دره گلگیریها
• مال جونکی
• سرکوره‌ها (کوی شهید موسوی)
• مال شنبه (کوی شهید لرستانی)
• پنج بنگله
• هشت بنگله
• شاه نشین
• مالکریم
• نمره یازده
• دره اشکفت (از محله‌های جدیداست)
• نمره دو
• پانسیون خیام
• سی برنج
• کمپ کرسنت
• اسکاچ کرسنت
• نفتون
• پشت برج
  • این محله در پشت ساختمانی قرار دارد که محل اقامت خوانین بختیاری یا نمایندگان آنان بود و برج نامیده می‌شد.
• باغ ملی
• افرمبی
  • با فتحهٔ الف و ر، محله‌ای که پشت گاراژ شرکت نفت، بین باغ ملی و محلهٔ پشت برج قرار دارد. وجه تسمیهٔ این محله به این شرح است. در مسجدسلیمان اداره‌ای بود با نام ادارهٔ تعمیرات راه و ساختمان منطقه. نام انگلیسی این اداره Field Road Maintenance And Building بوده وحروف اول نام این اداره (F. R. And. M. B ) است. انگلیسیها در آن زمان نام این اداره را به صورت خلاصه یعنی (اف، آر، ام، اند، بی) و با سرعت اِفرَمبی تلفظ می‌کردند و بعدها درگویش محلی به افرمبی تغییر کرد^[۶].
• اداره مرکزی شرکت نفت (مین آفیس)
• سبز آباد
• نمره چهل
• پشت کوه
• نمره یک
  • مرکز شهر مسجدسلیمان است و به علت وجود چاه شماره یک در این محله، به این نام معروف شد.
• دره خرسان
• بازار شوشتریها
• درهٔ سوکیاس
• نمره هشت
• بی بیان
• خواجه آباد
• نفت آباد
• کلگه (به علت وجود تپه‌ای باستانی به نام کلگه زرین یا کلگه زری، کلگه نامیده شد.)
• شیخ مند نی
• تمبی (از مناطق قدیمی و در فاصله‌ای نسبتا دور از شهرو در کنار رودخانهٔ فصلی به همین نام قرار دارد.)

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، فوتبال مسجدسلیمان یک بار درسال ۱۳۶۷ در مسابقات جام فلق ویژه تیم‌های منتخب شهرهای مختلف کشور حضور یافت نمود و به قهرمانی کشور رسید.در سال‌های پس از انقلاب اوج رقابت‌های فوتبال در دهه ۶۰ و با حضور تیم‌های قدرتمندی همچون دارایی و نفتون بود که هریک از این تیم‌ها در سطح استان نیز درخشیده و در مسابقات کشوری حضور داشتند . پرافتخار ترین تیم شهرستان در این دوره به ترتیب تیم‌های دارایی، نفتون، استقلال، پرسپولیس، بدر، قدس و شاهین بودند که هریک بازیکنان مطرحی را به فوتبال کشور معرفی کردند . در نیمه دوم دهه هفتاد به بعد متاسفانه فوتبال این شهرستان فروکش نمود اما پس ازگذشت سی سال ما شاهد حضور فوتبالیست‌های مسجدسلیمانی درمسابقات فوتبال باشگاههای کشور خواهیم بود

پس از دو سال حفاری در شاردین گروه رینولدز به این نتیجه رسیدند که در این نقطه نمی‌توانند به نفت برسند. اما علائم موجود و وجود آتشگاه و نیز حوضچه‌ای که خود به خود قیر از آن می‌جوشید و یادداشت‌های مورخین و باستان شناسان که تصریح کرده بودند در ناحیه نفتون نفت فراوان به دست می‌آید، سرمهندس رینولدز را که از مدتی پیش در آنجا به کار حفاری مشغول بود، امیدوار کرد و به همین علت وسائل و تجهیزات را به منطقه نفتون در مسجد سلیمان منتقل کردند و در پایان ماه ژانویه سال ۱۹۰۸ میلادی حفاری چاه شماره یک این شهر آغاز شد.

سرمایه شرکت که در انگلیس تشکیل شده بود تا در ایران به نفت دست یابد، به علت طولانی شدن دوره حفاری به پایان خود می‌رسید و ویلیام ناکس دارسی که از پیدا شدن نفت در این سرزمین قطع امید کرده بود طی تلگرافی از رینولدز خواست تا حفاری را تعطیل کند. گفته می‌شود تلگراف به دست رینولدز رسیده بود اما چندان به مسجد سلیمان اعتماد داشت که ترجیح داد بدان اعتنایی نکرده به کار خود ادامه دهد. سرانجام در حالیکه اعضای گروه در اوج نا امیدی به سر می‌بردند، در ساعت چهار صبح روز پنجم خرداد ماه ۱۲۸۷ خورشیدی برابر با ۲۶ ماه مه ۱۹۰۸ میلادی، مته حفاری از ضخامت زمینی به قطر ۳۰۰ متر عبور کرد و آخرین ضربت خود را به صخره عظیمی که روی منبع نفت قرار داشت فرود آورد، در نتیجه در عمق ۱۱۸۰ پا (۳۶۰ متری) نفت با فشار زیادی تا ۵۰ پا (۱۵ متر) بالاتر از نوک دکل حفاری فوران کرد و کارگران را در خود غرقه ساخت. بدین ترتیب فصل جدیدی در تاریخ کشور رخ داد و ایران به جمع کشورهای نفت خیز جهان پیوست. این اتفاق، که نخستین اکتشاف نفت در خاورمیانه به شمار می‌رفت، حیات اقتصادی و اجتماعی مسجد سلیمان و ایران را دگرگون کرد، چنانکه از این چاه روزانه ۳۶۰۰۰ لیتر (معادل ۸۰۰۰ گالن) نفت استخراج می‌شد و بعدها در این شهر حداقل ۳۰۰ چاه نفت حفر شد. این شهرک باستانی به یک شهر مدرن و پر رونق بدل شد. جمعیت آن افزایش یافته، خانه‌ها و محله‌های جدید برای کارکنان شرکت نفت از مدیران ارشد گرفته تا کارگران ساخته شد. شرکت نفت ابتدا اقدام به ایجاد یک دستگاه آب شیرین کن نموده و سپس برای انتقال آب رود کارون به شهر، لوله کشی منازل را به انجام رساند. همچنین خط آهنی توسط این شرکت تاسیس شد که تا دارخزینهمتن مورب، روستایی در نزدیکی شوشتر، امتداد می‌یافت. بدین ترتیب مسجد سلیمان از یک قصبه به شهری بزرگ بدل شد و مردم از اطراف و اکناف برای کار به این شهر مهاجرت کردند. شبکه آب و برق تکمیل گردید و سیستم فاضلاب شهر به وجود آمد، حمل و نقل زباله مرتب شد و سیستم اتوبوس رانی به کار افتاد. همچنین ورزشگاه بزرگی ساخته شد و مسجد سلیمان چهره یک شهر تازه و متفاوت از سایر شهرها را به خود گرفت.

«چاه شماره یک» هم‌اکنون بصورت کسی که موزه تحت نظارت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب قرار دارد.

بنا بر نشانه‌های بازمانده از بنای بزرگ با دیواره‌هایی سترگ و اِیوانهای پایدار در مقابل فرسایش از سده‌ها قدمت بر بالای تپه‌ای به نام سَرمَسجد که جایگاه شهر کنونی مسجدسلیمان بوده‌است. «پارسوماش» که بنیان گذاران آن «هخامنش» یا «چیش پش» بوده‌اند، را می‌توان اولین شهر آریائیان و نیای پاسارگاد و تخت جمشید نامید که آغازگر شهر نشینی پارسیان و ایجاد کشوری دانست که ایران می‌خوانیمش. اعتقاد ایرانیان به آتش به عنوان نمادی از اهورامزدا و جوشش روغن مقدس قابل اشتعال بر سطح زمین در شهر پارسوماش باعث شد تا این شهر دارای آتشکده‌های همیشه جاویدان شده و بنابراین شهر از لحاظ مذهبی نیز به شدت اهمیت یافت، به گونه‌ای که آتش این آتشکده تا زمان «هارون الرشید» نیز روشن بود.اهمیت مذهبی و اعتقادات مردم به پاک و مقدس بودن این شهر به حدی زیاد گردید که حتی بعد از ورود اسلام، ایرانیان برای زیارت به این شهر مراجعه می‌نمودند. لذا هویت مذهبی آن مانند دیگر اماکن مقدس همچنان باقیمانده و نام «مسجدسلیمان» نیز در همین راستا بر آن اطلاق گردید. اما حتی این نامگذاری از غروب اولیه شهر در زمان هارون جلوگیری نکرد.

طلوع دوباره این نخستین شهر پارسیان بعد از گذشت چندین سده در ۴ بامداد ۵ خرداد ۱۲۸۷ هجری شمسی(۱۹۰۸میلادی) با فوران نفت از میدان نمره یک در میانه مسجدسلیمان کنونی آغاز گردید.فورانی که حیات اقتصادی و اجتماعی مسجدسلیمان و بعد ایران را دگرگون کرد. ولی این بار بانیان شهر نه شبانان پارسی فرود آمده از کوهها و بلکه فرنگیان شهرنشین و صنعتگر و به اصطلاح مدنیت یافته اما جهانگشایانی بودند که از دریاهای دور آینده خود را در این سرزمین یافته‌اند. این بیگانگان زیرک به مدد متون تاریخی(همچون نوشته‌های هردوت) دریافته بودندکه ایرانیان در این محل از روغن مقدسی که به طور طبیعی از زمین بیرون رانده می‌شد استفاده‌های گوناگون کرده و آتش جاویدان خود را در این جایگاه می‌جسته‌اند. پس نماینده پیگیر و ماجراجوی انها به نام «ویلیام ناکس دارسی» انگلیسی با شرکت خود به نام «سندیکای امتیازات» موفق شدند با انتقال فن‌شناسی و تجهیزات لازم و حفر چاه به سرچشمه آتش جاویدان پارسیان دست یابند. بعد از کشف و فوران نفت در مسجدسلیمان با دخالت دولت انگلیس، شرکت ذکر شده به شرکت «نفت ایران و انگلیس»تبدیل گشت. این شرکت زمینی را که طلای سیاه در زیر آن خفته بود از خان‌های بختیاری خریداری و راه برون رفت نفت یا جزیره آبادان را نیز از شیخ خزعل به اجاره گرفت و خان و شیخ را به مزدوری و نگهبانی این املاک کسب شده گمارد. از همین زمان است(۱۲۸۷ ه.ش یا ۱۹۰۸ میلادی) که بنیان اولین شرکت شهر(company Town) معدنی ایران در مسجدسلیمان و بعد از آن اولین شرکت شهر صنعتی (با توجه به احداث پالایشگاه) در آبادان گذاشته می‌شود. با اتمام خط لوله مسجدسلیمان به آبادان از ۱۹۱۲ میلادی حیات مجدد مسجدسلیمان آغاز شد.استخراج نفت که در این سال ۴۳ هزار تن بود تا آخر جنگ اول جهانی(۱۹۱۸ میلادی) به سالیانه ۱ میلیون تن و تا ۱۹۲۵ میلادی به بیش از ۴ میلیون تن در سال رسید. مسجدسلیمان تا سال ۱۹۲۸ میلادی تنها منبع استخراج نفت ایران بود تا دراین سال در میدان نفتی عظیم هفتگل نیز فوران نفت آغاز گشت و مسجدسلیمان در تولید نفت از انحصار خارج شد. اما تولید در منطقه همچنان افزایش یافت به طوری که در سال ۱۳۱۴ ه.ش (۱۹۳۵میلادی) اوج تولید در سراسر بهره برداری (۱۲۷ هزار بشکه در روز)رسید. بعد از افتی کوتاه در تولید نفت به علت ملی شدن این صنعت در ایران(۳۳-۱۳۳۰ ه.ش)به دلیل دسیسه‌های شرکت نفت ایران و انگلیس و دولت امپریالیستی انگلیس بار دیگر استخراج نفت افزون شد که تا سال ۱۳۴۵ ه.ش کما بیش ثابت بود(سالیانه حدود ۳۰ میلیون بشکه معادل ۴ میلیون تن) اما از این سال به بعد تولید نفت به سرعت کاهش یافت و بعد از بسته شدن چاه‌ها در سالهای ۶۰ و ۱۳۵۹ ه.ش تولید سالیانه آن به حدود تولید روزانه در گذشته محدود گشت. دلیل کم شدن تولید نفت اینست که بعد از حدود ۷۰ سال بهره برداری مداوم ۹۸٪ از مقدار نفت قابل حصول به صورت طبیعی از منطقه استخراج شد و از آنجا که بهره برداری از سایر میدانهای نفتی به ویژه میدان‌های نفتی مرزی از اولویت برخوردار گردید، استخراج نفت در مسجدسلیمان که می‌بایست با تزریق آب یا گاز انجام پذیرد و این خود نیز مشکلاتی را به دنبال دارد، متوقف شد.

شایان ذکر است که سد شهید عباسپور و سد مسجد سلیمان، از جمله بزرگ‌ترین سدهای ایران در مسجدسلیمان قرار دارند.

روستاهای اندیکا و لالی و دشت بزرگ از بخش‌های تابعه اطراف این شهر هستند. مسجدسلیمان بدلیل جاذبه‌های تاریخی و بهار زیبایش و رویش لاله‌های وحشی و شب بو در ایام نوروز پذیرای تعداد بیشماری از مهمانان نوروزی می‌باشد. یکی ازتفریحگاه‌های دیدنی این شهر منطقه‌ای بنام تمبی می‌باشد. یکی ازمهمترین مکانهای تاریخی و باستانی این شهرمنطقه‌ای است بنام معبدسرمسجد که درشمال شرقی شهر مسجدسلیمان واقع شده‌است.این معبد که در گذشته‌های دور همواره در آن آتشی افروخته بوده مشرف به سفه سرمسجد است که بگفته مورخان مقر حکومتی پارسها بوده‌است .از دیگر آثار باستانی این شهرستان می‌توان به معبد بسیار کهن برد نشانده نیز اشاره نمود.

هیئت باستان‌شناسی فرانسوی سال ۲۰۰۷ نیز در مسجد سلیمان موفق به کشفیات مهمی شده‌است. پروفسور گیرشمن رئیس هیئت مزبور عقیده دارد که محل کنونی مسجد سلیمان( پارسوماش ) قدیم‌ترین پایتخت پادشاهی هخامنشی بوده‌است. یکی ازعوامل ایجاد و گسترش شهر مسجدسلیمان اکتشاف نفت دراین منطقه‌است. می‌دانیم که، ویلیام ناکس دارسی طی انعقاد قراردادی با دولت مظفری مجوز جستجو و اکتشاف نفت در ایران را گرفت و تیم اکتشاف وی این طلای سیاه را برای اولین بار در(خاورمیانه) مسجدسلیمان کشف کرد.به یقین این واقعه سرنوشت کشور ما و حتی منطقه خاورمیانه را دگرگون ساخت.با توسعه صنعت نفت و پتروشیمی و همچنین احداث صنایعی که وابستگی شدیدی به این ماده اولیه داشتند، لزوم تسلط بر منابع نفتی و کشورهایی که داری این منابع هستند، در دستور کار قدرتهای برتر اقتصادی، سیاسی و نظامی وقت قرار گرفت.به حدی که برای حصول این مقصود جنگهای فراوانی درگرفت، خونهای زیادی ریخته شد، کشورهای بسیاری تجزیه شدند و در یک کلام جغرافیای سیاسی دنیا تغییر یافت و این جریان هنوز هم ادامه دارد.با این اوصاف می‌توان عنوان کرد، مسجدسلیمان شهری است که قدرتهای اقتصادی و شرکتهای نفتی به واسطه آن تاریخ بخش اعظمی از دنیا را تغییر داده‌اند.شهری که بسیاری از مردم کشورمان حتی از مکان دقیق آن نیز بی اطلاع هستند. این شهر در شمال شرقی استان خوزستان جائیکه مناطق جلگه‌ای این استان به سلسله جبال زاگرس برمی خورد، در میان کوهها واقع گردیده‌است.منطقه‌ای که تا یک قرن پیش محل سکونت کوچ نشینان بختیاری بود.مسجدسلیمان به واقع شهری استثنایی است.بنیاد کهن، استقرار در میان کوه‌ها، وجود چاههای متعدد نفت(۲۸۲ حلقه)، حضور خارجیان، ساکنین خو گرفته با فرهنگ غربی و از دیگر سو توقف استخراج نفت، جنگ، رکود ساخت و ساز و مهاجرتهای بی وقفه روستائیان، از یک شهر سازمان یافته و بسیار مجهز قدیمی، شهری درهم و بدون ساختار ایجاد نموده‌است که به جرات می‌توان عنوان کرد نمونه این التقاط را در دنیا نیز نمی‌توان یافت.برای آنکه بتوانیم این شهر را بدرستی شناسائی نمائیم، ناگریزیم که تاریخ شهر را با دقت بیشتری مرور کنیم، چرا که تقدیر تاریخ و سرنوشتی، که تا ریخ برای مردم خونگرم مسجدسلیمان رقم زده‌است، در کالبد این شهر بیش از هر عامل خارجی و داخلی تاثیر گذار بوده‌است.

در حالي كه دايره اتهامات آمريكا عليه ايران هر روز وسيع‌تر مي‌شود، آمريكا براي دستگيري فردي كه مدعي است حامي مالي القاعده و مستقر در ايران است جايزه 10 ميليون دلاري تعيين كرد.

به گزارش ايسنا شبكه خبري سي.‌ان.‌ان گزارش داد: وزارت امور خارجه آمريكا براي دستگيري ياسين السوري، كه ادعا مي‌شود از فعالان عالي‌رتبه و تامين كننده مالي القاعده است 10 ميليون دلار جايزه تعيين كرده است.اين اولين‌بار نيست كه آمريكا به دروغ ادعا مي‌كند اعضاي القاعده در ايران حضور دارند.مقامات آمريكايي مدعي‌اند، السوري كه متولد سوريه است در ايران مستقر است.دولت آمريكا مدعي است كه السوري مسوول انتقال صدها هزار دلار از ايران به پاكستان و افغانستان و نيز به كارگيري تروريست‌ها بوده است.

آمريكا مدعي است كه السوري ترتيب آزادي فعالان القاعده از زندان‌هاي ايران و انتقال آنان به پاكستان را داده است.رابرت هارتونگ ـ يك مقام وزارت امور خارجه آمريكا ـ گفت: السوري به عنوان تامين كننده مالي مهم شبكه تروريستي القاعده هم‌چنان خطري براي منافع آمريكا محسوب مي‌شود.وزارت امور خارجه آمريكا مدعي است السوري 29 ساله و كرد تبار است و هم‌چنين از اسامي عزالدين عبدالفريد خليل و زين‌الدين عابدين استفاده مي‌كند.بنا به اعلام وزارت امور خارجه آمريكا هر فردي كه تمايل به دريافت اين پاداش كه برنامه "پاداش براي عدالت" پيشنهاد كرده است را دارد مي‌تواند به طور مستقيم يا آنلاين با مقامات آمريكا تماس حاصل كند و ناشناس باقي بماند.ايتان فيش ـ دستيار مدير امور تروريسم و اطلاعات مالي در وزارت خزانه‌داري آمريكا ـ ادعا كرد: اطلاعات معتبري داريم كه نشان مي‌دهد السوري از سال 2005 به بعد در داخل مرزهاي ايران فعاليت مي‌كند.

در شعبه 15 دادگاه انقلاب

فائزه هاشمی رفسنجانی صبح امروز به اتهام تبلیغ علیه نظام در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی محاکمه شد.

غلامعلی ریاحی وکیل فائزه هاشمی فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی در خصوص جلسه رسیدگی به اتهامات موکل خود به خبرگزاری فارس گفت: جلسه دادگاه در موعد تعیین شده تشکیل شد و در ابتدای جلسه، نماینده دادستان کیفرخواست را قرائت کرد.وی افزود: پس از تفهیم اتهام "فعالیت تبلیغی علیه نظام" به خانم هاشمی پاسخ‌های لازم از طرف وی و بنده به دادگاه ارائه شد.وکیل فائزه هاشمی با بیان اینکه دادگاه موکل وی غیرعلنی بوده و اجازه ندارد درباره جزئیات آن سخن بگوید، گفت: در مجموع بعد از لایحه تکمیلی که ظرف سه روز آینده به دادگاه خواهیم داد، دادگاه تصمیم‌گیری خواهد کرد.ریاحی در پایان متذکر شد که وی و موکلش به عنوان آخرین دفاع، از دادگاه فرصت خواستند که ظرف سه روز لایحه دفاعی خود را تقدیم کنند.  این گزارش  افزود :پیش از این قرار بود نخستین جلسه‌ رسیدگی به اتهامات فائزه هاشمی صبح روز یکشنبه 23 مرداد ماه‌ در شعبه 15 دادگاه انقلاب برگزار شود که به دلیل درخواست استمهال وکیل پرونده و برای تدارکات دفاع و موافقت دادگاه با این درخواست، جلسه‌ دادگاه به تاخیر افتاد و وقت رسیدگی نیز تجدید شد. پرونده فائزه هاشمی که در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم در اغتشاشات خیابانی سال 88 حضور یافته بود، با اعلام جرم دادستانی تهران و به اتهام "فعالیت تبلیغی علیه نظام" تشکیل شده و اتهام انتسابی به فائزه هاشمی نیز به دلیل مصاحبه او با سایت روزآنلاین بوده است.

سرلشکر جعفری در مراسم تودیع و معارفه فرماندهی سپاه تهران بزرگ؛

«بسم الله الرحمن الرحيم گمان نكنيد كه كساني كه در راه خدا كشته شده اند، مرده اند بلكه آنان زنده هستند و نزد پروردگارشان از روزي بهره مندند.باباي عزيزم سلام. دلم برايت تنگ شده است. چند ماهي است كه صداي گرم و دلنشين تو را نشنيده ام. تو كه مي دانستي چقدر براي دخترت سخت است كه بدون تو زندگي كند. چرا سايه ات را از سرم برگرفته اي باباي شهيدم هرگاه كه چهره آرام و نوراني تو را مي ديدم، دلم آرام مي گرفت. باباي مظلومم دلم برايت تنگ شده است.اي دلداده خدايي كه از خود گذشتي و به محبوب خويش پيوستي. اي نام آور دلير در وادي گلوله و خون. وقتي نگاهم به چشم هايت دوخته مي شد، نور عشق از آنها مي جوشيد و سينه ات مالامال از عشق و عاطفه بود. تو باباي خوب نگفتي كه فاطمه و فهيمه ات چگونه داغ تو را تحمل كنند؟ اصلاً به من مي آيد كه براي تو لباس سياه بپوشم؟

حتماً چهره مادرم را مي بيني. ببين با او چه كردي. دلم براي مادرم بيشتر از خودم مي سوزد. اگر دلت براي ما نمي سوخت، لااقل نگاهي به محاسن سفيد پدربزرگم مي كردي. ببين چهره نوراني او در سوگت شكسته شده است. باباي خوبم حتماً و حتماً عشق رسيدن به خدا و امام شهدا آن هم با پهلو و بازوي شكسته تو را غرق در محبت كرده بود كه ما را نديدي و رفتي. باباي عزيزم! به خودم مي گويم: فهيمه! چه رابطه اي بين زهراي پهلوي شكسته و بابايم بود كه يك روز بعد از شهادت بي بي دو عالم، بازو و پهلويش به دست دشمنان فرزندان حضرت زهرا(س) شكسته شد و شهيد گشت. مگر غير از اين است كه پهلو شكستگان هم ياران حيدرند. تاريخ چنين است كه زهراييان همه پهلو شكسته اند. باباي عزيزم! آن روز كه لباس سبز و مقدس پاسداري از انقلاب را پوشيدي و كمر همت براي دفاع، محكم بستي و سلاح كوبنده جهاد را بر دوش گرفتي ما بايد مي دانستيم كه همان روز سفر به سوي نور را شروع كردي؛ سفري كه در آن براي تو جز سعادت و خوشبختي و براي ما [جز]دوري و حسرت نداشت، اما پدر اين دوري را به خاطر رضاي خدا تحمل مي كنيم.

باباي مهربانم! اي كاش آن لحظه كه دشمن جنايتكار با گلوله بدنت را مجروح مي كرد، فهيمه هم در كنارت بود. سرت را به دامن مي گرفت، صورت زيبايت را مي بوسيد. اي كاش مي توانستم با مقتلت ... سخن بگويم و از لحظه هاي آخر تو آن هنگام كه تير بر بدنت مي نشست، سوال كنم و از او بپرسم پدر من چگونه با سيدالشهداء(ع) صحبت كرد كه چنين كربلايي شد؟! باباي شهيدم! تازه فهميدم كه به بچه هاي شهداي كربلا چه گذشت. من كه شهادتت را نديدم. ولي وقتي خبر شهادت تو را شنيدم، دنيا برايم سياه شد، فكر كردم روز آخر زندگي است. فداي بچه هاي حسين بن علي(ع) چه كشيده اند، آنها كه جلوي چشمان شان، برادرشان علي اكبر(ع) را قطعه قطعه كردند. گلوي برادر كوچك شان علي اصغر(ع) را بريدند. دستان ابوالفضل(ع)را قطع كردند و در پايان، باباي مظلوم شان را لب تشنه و غريب سر بريدند و بعد براي اين كه دل بچه هاي ابي عبدالله(ع) را بسوزانند، آنها را از كنار جسم مطهر پدرشان عبور دادند. به فداي لب هاي تشنه ات عزيز زهرا...

خداوندا روح پدر شهيد من را ميهمان علي اكبر حسين(ع) بگردان. رهبر عزيز انقلاب اين فرزند فاطمه زهرا(س) را مراقبت فرما. هديه براي شهدا صلوات.»

ما دنبال چه هستيم؟ مايي كه لباس سبز پوشيديم از چه امانتي بايد نگهداري كنيم. فكر كرديم كه كساني كه به دنبال استحاله انقلاب و استحاله فرهنگي هستند، جواب خداوند قاسم الجبارين را مي توانند بدهند؟ اين بار امانت و مسئوليت كه شهدا روي دوش ما گذاشته اند را چگونه بايد حمل كنيم؟ ما بايد دو خلأ را جبران كنيم؛ خلأ اول نبود شهدا و همرزمان مان كه در كنار ما بودند و ما از فيض وجودشان استفاده مي كرديم. دوم مظلوميت رهبر معظم بزرگوارمان، در دوره اي كه هستيم (دولت اصلاحات) و مي بينيم كه چگونه عرصه را بر آرمان هاي انقلاب تنگ كردند.

ما بايد با كار و تلاش خودمان اين خلأها را جبران كنيم. اين كه بياييم صبح سركار و شب برويم منزل، فكر كنيم كه كار كرديم و چيزي از خودمان به يادگار نگذاريم، آيا مي توانيم جواب خون شهدا و آرمان هاي امام و كساني كه تمام هستي شان را در راه دين فدا كردند، بدهيم؟ اين مسئوليت ماست و آنچه كه ما بايد دنبال كنيم، پاسخگويي به اين مسئوليت است. من براي اين كه لب مطلب را عرض كنم، چند جمله را از اين فراز نامه فرزند شهيد مي خواهم نتيجه بگيرم. اول اين كه ما بايد جهان بيني خود را اصلاح كنيم. اين كه ما بياييم سر كار و برويم و اثري از خودمان به جاي نگذاريم، واقعاً فقط يك صندلي و پست را غصب كرديم كه در اين زمينه بايد واقعاً پاسخگو باشيم.برادران من! ما نبايد در حد بودجه اي كه به ما مي دهند كار كنيم. در واقع به اعتقاد من، اين كار آدم هاي كوچك است. در واقع ظرف عمل شان در يك حد كوچكي است و نمي توانند كار بزرگي را انجام دهند. چرا ما نبايد آرماني فكر كنيم؟ چرا نبايد همان پاسدار 57 باشيم كه من يادم است وقتي كه بچه ها مي خواستند وارد سپاه شوند، مداركي كه بايد ارائه مي دادند، مي گفتند، ما كه شش ماه بيشتر زنده نمي مانيم كه حالا مدارك مي گيريد. چه شده كه ما اين قدر تغيير كرديم و چرتكه مي اندازيم؟!

بيش از اين مي توانيم كار كنيم. دشمن، دشمن قداري است. دشمن محكمي است، دشمن با برنامه اي است. دشمن ما آمريكا و صهيونيسم جهاني است. در حد دشمن بزرگ بايد بزرگ كار كنيم. نبايد دل مان خوش باشد به چهار تا عدد و رقم و فكر كنيم كه امكانات مي خواهيم و امكانات به ما نمي دهند و در نهايت باعث شود كه كار را كامل انجام ندهيم و از خود سلب مسئوليت كنيم. اين خصلت پاسدار نيست. خصلت ياوران و همسنگران شهدا نيست. تمام دستاوردهاي ما در حوزه موشكي همين طور به دست آمد. تمام تلاش همكاران ما در يگان موشكي ثمر داد. هر چه بخواهيد جاي كار در جاي جاي سپاه وجود دارد. اين افق باز است.ما كه نتوانسته ايم همسنگران خوبي براي همرزمان شهيدمان باشيم. نشد كه خون مان در سرزمين گرم خوزستان يا جبهه هاي غرب به زمين بريزد. چگونه مي توانيم جبران كنيم. چگونه فرداي قيامت وقتي رو در روي شهدا و امام شهدا مي شويم، خجالت زده نباشيم. با كار و تلاش و ايجاد بستر و عوض كردن محيط نبايد تابع محيطي باشيم كه ما را محاصره مي كند. روي اين زمينه با يك نيت الهي و عمل صالح كه در واقع از نيت ما سرچشمه مي گيرد، خدا راه ها را به سوي ما باز مي كند و دست ما را مي گيرد و هنر ما اين است كه ما فقط چوب لاي چرخ نكنيم. اگر اين قدر درست باشيم كه سد راه نشويم به پيش مي رويم.

گر مرد رهي ميان خون بايد رفت

از پاي فتاده سرنگون بايد رفت

تو پاي به ره در نه و هيچ مپرس

خود راه بگويدت كه چون بايد رفت

«الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا»

 آنچه امروز از سردار شهيد حاج حسن تهراني مقدم بر سر زبان ها و نقل محافل است، حكايت پاسداري و ولايت مداري اوست. او كه به معناي واقعي كلمه ذوب در ولايت بودو جالب اينكه اين رابطه دو طرفه بود و مقام عظماي ولايت و فرمانده كل قوا هم عشق و علاقه خاصي به اين سرباز پاكباز خود داشتند و همين باعث شده بود كه همواره دغدغه پاسداري از انقلاب اسلامي و ولايت را داشته باشد كه اين در صحبت ها و بيانات او روشن و مشخص بود.

با اين مقدمه، شما را به مطالعه بخش هايي از سخنان اين شهيد والامقام كه در جمع فرماندهان نيروي هوايي سپاه در سال 1378 ايراد شده، دعوت مي كنيم:

ابتداي عرايضم را خيلي شايسته است با كلام مولا و فخر عالم اميرالمومنين(ع) آغاز كنم؛ مي فرمايند: «واعلموا فيما بينكم بالتواضع و التناصف و التباذل و كظم الغيظ، فانها وصيه الله و اياكم و التحاسد و الاحقاد، فانهما من فعل الجاهليه و لتنظر نفس ما قدمت لغد و اتقوالله ان الله خبير بماتعملون» (تحف العقول، ص 155)

مولا شش خصلت مي فرمايند كه چهار خصلتش مخصوص خداست و دو خصلت، خصلت جاهليت است. چهار خصلتي كه خصلت خداست اينكه نسبت به همديگر تواضع، انصاف، بخشش و كظم غيظ داشته باشيد، سفارش خداوند است كه مبادا به هم حسد ورزيد و كينه ورزيد. زيرا هر دو كار جاهليت است. بايد هر كس بنگرد كه چه پيش مي فرستد براي فرداي قيامت خود. تقواي خدا را پيشه كنيد، زيرا خداوند به آنچه مي كنيد آگاه است.

من خيلي مايل هستم به بحثي بپردازم كه در جامعه ما فراموش شده است و از مد افتاده. بحث شهدا و فرزندان شهدا و خانواده شهدا كه واقعاً هر وقت كه مي خواهم جگر من بسوزد اين متن نامه فرزند شهيد كه پدرش يكي از همكاران ما بود را مي خوانم. چون واقعاً منقلب مي شوم و دوست دارم به عنوان هديه در اين مراسم اين را براي شما قرائت كنم. شايد از عرايض من و گزارشي كه مي خواهم بدهم اين مفيدتر باشد.

قائم مقام شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی:

نگاهي به فيلم پرتقال خوني (سيروس الوند)

ميوه مسمومي كه جعبه سينماي ايران را آلوده كرد/امين رفتارشناس

ازتون می خوام که برای تنوع در مطالب و ایجاد موضوعات جدید با نویسنده ایو وبلاگ همکاری لازم رو داشته باشید و هر آنچه که در دانشگاه توجه شما رو جلب می کنه برای ما بفرستید.

مطالب در صورت تمایل با اسم خودتون و در غیر این صورت به اسم سایت در وب قرار میگیره.

با آرزوی پشت سر گذاشتن ترمی جذاب با موضوعات جالب

 جدیدترین نامه عبدالکریم سروش خطاب به رهبر معظم انقلاب اسلامی در بی‌بی‌سی فارسی منتشر شد. به نوشته بی‌بی‌سی، سروش در این نامه شرایط کنونی کشور را حاصل نقد ناپذیري دانسته و در ادامه با لفاظی های معمول خود و توهین به برخی افراد مانند رئيسان قوای مقننه و قضاییه اظهار داشت که نقد قدرت در علن وجود ندارد.

اگرچه مروری کوتاه بر این نامه نشان می دهد که سروش در مقايسه با نامه دو سال قبلش که با عنوان "جشن زوال حکومت دینی" منتشر شده و در آن از فروپاشی عن‌قریب جمهوری اسلامی خبر داده بود، بسیار منفعلانه و رو به عقب حرکت داشته است اما واقعیت این است که در بررسی علت‌ها و عوامل نگارش چنین نامه های بی ارزش سیاسی باید به چند سال قبل بازگشت.

آنجا که مهم‌ترین استراتژی فتنه‎گران در انتخابات دهم ریاست جمهوری، زمین گیر کردن رهبری انقلاب اسلامی بود. آنها تصمیم داشتند تا احمدی تژاد را کاندیدای رهبری معرفی کنند و با زمین زدن احمدی‌نژاد و همه نهادهای منتسب به رهبری، برنامه بعدی را اجرایی کنند.

در این راستا جملات متعددی از سران فتنه مانند موسوی خویینی‎ها، خاتمی و بهزاد نبوی نقل شده است که هیچ‌گاه نيز تكذيب نشد، بلکه رفتار بعدی سران فتنه نشان از صحت این گزاره ها داشت. برخی از این نقل قول ها به شرح ذیل است:

موسوی خوئینی‌ها: ما باید بیايیم و توان بگذاریم به هر قیمتی رهبري را پايین بکشیم. او باید بفهمد که این مملکت این طور نیست که ایشان باشد و هرجور بخواهد آن را به هر سمتی بکشاند. خاتمی و یارانش بالاخره کلی تجربه دارند.

ابطحی: موسوی به آقای کروبی پیغام داده بود که من تا آخر هستم. همچنانکه گفتم این کلمه تا آخر هستم بهترین رمز و اسم شب تلاش برای سقوط و حذف رهبری است.

بهزاد نبوی: ما باید از لجبازی هاشمی با احمدی‌نژاد بهره لازم را ببریم ما باید از شورای فقاهت آقای هاشمی دفاع کنیم و رهبری را منزوی كنيم.

موسوی خوئینی‌ها: انتخاب خاتمی در سال 76 یک سیلی به گوش حاکمیت بود اما ما نتوانستیم آن جریان را حفظ کنیم که همین مطلب هم باعث شد که حاکمیت دوباره خودش را بازسازی کند. انتخاب مجدد خاتمی نماد مخالفت با حاکمیت است.

ابطحی: کروبی و موسوی البته در چند نقطه وحدت نظر هم داشتند. یکی از آنها اینکه در صورت رأی آوردن، ولایت فقیه را مهار کنند. آقای خاتمی گفته بود ما هدف بزرگ‎تری داریم. مهم این است که در انتخابات باید پیروز شویم و لذا نباید در ستاد افرادی باشند که روزنامه ها از آنان به عنوان جریان تندرو یاد کنند و اصل پروژه پیروزی در انتخابات که تنها راه مهار کردن رهبری است، آسیب ببیند.

محمد موسوي خوئيني‌ها كه با فعال كردن سايت شخصي‌اش تحت پوشش پرسش و پاسخ پس از سال‌ها از پرده درآمده و بخشي از نظراتش را علني مي‌كند، به‌تازگي در واكنش به اظهارات آيت‌الله مهدوي‌كني رئيس مجلس خبرگان رهبري در مورد اعتقاد به "ولايت فقيه" نوشته‌اي را منتشر كرد و مدعي شد كه برخي مي‌خواهند با به آسمان بردن رهبري، اين جايگاه را از كوچك‌ترين انتقادي دور كنند.

 اين اظهارات در حالي از سوي موسوي خوئيني‌ها مطرح مي‌شود كه وي و مجمع روحانيون مبارز كه او دبيركلي‌اش را برعهده دارد، نقش مؤثري در آشوب‌هاي خياباني و بي‌قانوني‌هاي سال 88 برعهده داشتند و نكته جالب اينكه وي از طرح براندازانه فتنه 88 كه در واقع، همه ظرفيت غرب، جريان ضد انقلاب و فتنه داخلي در آن تجميع شده بود، با عنوان "كوچك‌ترين انتقاد از رهبري" ياد مي‌كند.

در عين حال، محمد كاظم انبارلويي با انتشار نوشته‌اي، به ادعاهاي موسوي خوئيني‌ها پاسخ داده و از مطلب نوشته شده در سايت خود او شاهد آورده است كه وي و ميرحسين موسوي نه مقلد امام(ره) بوده‌اند و نه "ولايت مطلقه فقيه" را قبول داشته‌اند. در اين يادداشت آمده است:

«سايت  موسوي خوئيني‌ها گاهي پرسش و پاسخي را مطرح مي‌كند كه در شناخت رفتار سياسي مجمع روحانيون مبارز در فتنه سال 88 موثر است. بازخواني آن كمك مي‌كند به اينكه مردم بدانند با چه پديده‌اي روبه‌رو هستند تا بتوانند در مورد بي‌مهري آنان به نظام، امام و رهبري منصفانه و عادلانه داوري نمايند.

علی کریمی که ظاهرا یک چهره ورزشی است مشخص نیست این روزها این خط و خطوط سیاسی را از چه کسی و یا چه جریانی می گیرد . وی باید این موضوع را بداند که این راه کسب محبوبیت در بین مردم نیست ، مردم فهیم و فوتبالدوست ایران خوب سره را از ناسره تشخیص می دهند ؛ علی کریمی همان راهی را می رود که شجریان پیش از وی آن را رفت و امروز در انتهای این مسیر آرزوی بازگشت را دارد که البته دیر شده است!