چند روز دیگر همه با دوربین هایشان می آیند(+)

«زمان» دیگری سپری شد. (+)- (+)

گاهی نمیشود که نميشود!!

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است

گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود!!!

گاهی گدای گدایی و بخت با تو نیست

گاهی تمام شهر گدای تو میشود!!!

پس بمان و بدان که زندگی تاس خوب آوردن نیست، تاس بد را خوب بازی کردن است...!

خودمم نمی دونم چرا؟ وبلاگ مثل سابق واسم جذابیت نداره اما دلم هم نمیاد اینجا رو تعطیل کنم.

این وبلاگ یادآور خاطرات 6 سال گذشته منه.خاطراتی که گاهی خوب بودن و گاهی خیلی بد اما به هر جال جزئی از زندگی من بودن.

الان که درست فکر می کنم متوجه می شوم که یکی از دلایلی که دیگه تمایلی به آپ کردن ندارم اینه که برگ جدیدی تو زندگی من باز شده، شاید هم یه فصل جدید که خیلی متفاوت تر از قبله.

نمی تونم بگم خوبه یا بد اما متفاوته. به حدی که حتی این روزها رفتارام خودم رو هم متعجب کرده چه برسه به دیگران!

خیلی از افکارم هنوز به مرحله عمل نرسیده و اگه برسه بیشتر باعث تعجب میشه....

امیدوارم درست رفتار کرده باشم هر چند الان دیگه به درستی و نادرستی مسائل زیاد فکر نمی کنم. سعی میکنم رو خط انسانیت آرمان هام رو جلو ببرم و ترس رو واسه همیشه بذارم کنار.

خدایا کمک کن.

تموم شد!!

....

....

نمیدونم خوشحال بودنم درسته یا نه اما نمی تونم سبک شدن درونم رو کتمان کنم

گفتن قراره 10 تا کشور عضو اکو تو این نمایشگاه شرکت کنند به علاوه همه استان های کشور که مثلا صنایع دستی خودشون رو به نمایش بذارن.

نمایشگاه رو تو بش قارداش برپا کردن تا مثلا منطقه گردشگری باشه ولی ...نظم و انضباط چیزی در حد صفر

شلوغ وحشتناک...طوری که به جای غرفه مجبور بودیم ادم تماشا کنیم

حالا اینا بماند....

تو غرفه های خارجی(خارج یعنی:افغانستان-تاجیکستان-قرقیزستان و کلی ...ستان دیگه)

هیچ چیز به درد بخوری یافت نمی شد.

غرفه افغانستان چند تا مجسمه بزرگ نقره و طلا داشت که قیمتاش نجومی بود. مثلا یه اسب یک و نیم متری 6 و نیم میلیون قیمت خورده بود

یکی نیست بگه تو خراسان شمالی استانی به این محرومی مگه توانایی خرید چقدره؟

به جاش غرفه هایی مثل استان بوشهر که سبد حصیری اینا میفروخت، کاملا جارو شد

غرفه های چرم اصفهان و فرش دستباف قم هم رکورد قیمت رو شکونده بودن. کیف چرم یک وجبی 145 تومن، دو وجبیش 360....از آقاهه پرسیدم مگه چرم چیه؟

ورداشت گفت گاو مقدس!!

 (برو خودتو مسخره کن)ایشششششششش

حوصله توضیح دادن غرفه های دیگه رو ندارم ولی روی هم رفته

این نمایشگاه هیچی که واسه استان ما نداشته باشه

باعث شد به بهانه حضور خارجی ها(همون افغانی و تاجیکی و اینا)

یه دستی به سر و گوش شهر بکشن...

جاده بش قارداش دو بانده شد تو یک هفته

یه عالمه کوچه و خیابون آسفالت داغون مرمت و آسفالت شد

کلی فلاور باکس تو میدونا و جهارراه ها نصب شد(بازم بماند که گل های توش فقط تا زمان خروج خارجی ها از شهر دووم اورد)

نتیجه داستان:

ما از این داستان نتیجه می گیریم که خارجی ها از ما خیلی بهترترند و لایق بهترترین ها هستن و ما باید قدومشان را ارج نهیم و برایشان شتر قربانی کنیم و جاده را دوبانده کنیم تا تصادف نکنند ولی ما تصادف کنیم ایرادی ندارد!

پ ن:

دکتر شریعتی میگه: همه بودن های عالم برای بودن انسان خلق شده اما عجیب است که انسان بودن خویش را فدای این بودن ها می کند!!!

من میوه زندگی بودم زیاد خوشمزه نبودم براشون ، گاهی خیلی تلخ شدم گاهی بی مزه. گاهی هم یه کوچولو خوشمزه اما مجموعا مهم اینه که میوه ای بودم واسه خودم و نمی دونستم

همین جوری که تو خونه راه میرم حس میکنم یه سیب خوشرنگ در حال حرکتم و یا یه توت فرنگی:)))

شما چه جور میوه ای هستین؟

یه عالمه با خدا خلوت کردم و با خودم کنار اومدم

یه عالمه سبک شدم

...

...

...

چند روز نبودم...برای عزیزترین هام هم نبودم...

خواستم فقط من باشم و خدا!

اما انتظار همچین استقبالی(!) رو از دوستام نداشتم.....

به جای این که درکم کنن فقط دلخوریشونو به رخم کشیدن.این که من بی رحمم.خودخواهم و حداقل می تونستم خبر بدم که نیستم

هیچکی ازم توضیح نخواست

هیچکی نپرسید خب چت بود که نبودی.؟

اما به جاش شروع کردن به گلایه...

اون قدر حق به جانب که فکر کنم اگه مرده بودم و اینا میومدن سر مزارم باز هم گلایه میکردن که چرا بی خبر مردم!!

وای که چقدر تا قبل از این غیبتم روشون حساب می کردم.

ایمان داشتم که درد من درد اوناست.

رنج من اونا رو هم می رنجونه...آخه اینجوری وانمود کرده بودن.

....

خدایاااا برام مهمن اما تو مهم تری.

تو میدونی این چند روزه میخواستم فقط خودم باشم و خودت.تنهای تنها باشیم با هم

اگه خودت بخوای بهشون اینو میفهمونی.اگه نخوان بفهمن هم به من می فهمونی تا شناختمو کامل تر کنم.

پ ن:

بذار محدود بشم با تو به چیزایی که دوست دارم

من از هر چیزی غیر از تو به حد مرگ بیذارم

امروز روز خبرنگار بود

یه عالمه تبریک گرفتم.یه عالمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

اینباکس گوشیم در حال انفجاره و مجبور شدم رو سایلنت بذارمش تا اعصاب دیگران در امان باشه 

کاری ندارم که مسئولا امسال واقعا روسفید(!) شدن و از خجالت مون در اومدن! اما خیلی خوشحالم که تبریک های بی سابقه ای رو از کسایی که حتی فکرشو هم نمی کردم دریافت کردم

این نشون میده خیلی ها هنوز به یادمن هر چند من فراموششون کردم.

خیلی ها یادشون نرفته یه روزی دوستای خوبی بودیم ولی من بی وفا فراموش کردم

خیلی ها یادشونه من خبرنگار بودم اما من یادم رفته حتی فامیلیشون چی بود!

امروز اگر چه خیلی خوشحال شدم از این که این همه دوست دارم اما یه تلنگری هم خوردم و فهمیدم اونقدرا هم که فکر میکردم با وفا نیستم

آدما نباید این قدر زود فراموش بشن.مخصوصا آدمای خوب...

اما مثل این که قدرت فراموش کردن آدم ها تو وجود من بیشتر از بقیه ست!

this is very bad!!

sorry!

sorry!

پ ن1:

باد موافق برای کشتی بی مقصد بی معناست...دارم تبدیل به ناخدای اون کشتی بی مقصد میشم!

پ ن 2:

یه اتفاق خوب که میفته واسه هر کسی، چی می تونه باشه؟ اون اتفاقه که شروع بشه مردن آسون میشه... یعنی حس میکنی دیگه از زندگی هیچی نمیخوای.به چیزی که میخوای رسیدی...پیش اومده واسه شما هم؟؟

پ ن 3:

یه نفر باید درک کنم که درک کردنش خیلی سخته! برام دعا کنید.

دیروز به لطف یه دوست عزیز ۲ تا نکته کلیدی یاد گرفتم. یکیش مال خودم باشه بهتون نمیگم..

اما اون یکیشو میخوام واسه شما هم تعریف کنم:

دنیا مثل یک دیوار حیلی بزرگه.

ما هم روبروی این دیوار ایستادیم و با توپ هایی که بهمون دادن به دیوار ضربه میزنیم.

هر چی این شوت محکم تر باشه شدیدتر به طرف خودمون برمیگرده.

این یعنی این که همه چی تاوان داره.بی برو برگرد!

اگه الان یه شوتی میکنین مطمئن باشین که حتما با همون شدت به سمت خودتون بر میگرده.دقیقا با همون شدت!

قوانین عجیب و دقیقی تو دنیا حاکمه.گاهی بلاهایی سرمون میاد که میگیم آخه چرا؟

بعدش که خوب فکر میکنیم متوجه میشیم که چند سال قبل همچین کاری در حق کسی کردیم و یادمون رفته....

پ ن:

دیگه می بخشمت...واقعا واقعا..چون همون مکافات عملت واست کافیه! شک ندارم که جز به جزشو تجربه میکنی...همه شوت ها به سمت خودت بر میگرده. با همون شدت

ذهنم خالی از هر چیزیه. سابقه نداشت یه روز خودکار و کاغذ زیر دستم باشه و هیچی نتونم بنویسم. اما الان یه صفحه سفید مانیتور جلو چشامه و هیچی نمیاد که بنویسم.

شاید این تاثیر اون کتابیه که خوندم. اونجا نوشته بود باید ذهنمو خالی کنم. از هر چیزی. حتی دیگه هیچ تعریفی از خوب و بدی نداشته باشم. بذارم زندگی جریان پیدا کنه و منم خیلی آروم و ریلکس به گذرش نگاه کنم.

این کتاب هر چی رو که تا حالا خونده بودمو زیر سئوال برده بود.

اونجا نوشته بود هدف تو زندگی یعنی جنگ با زندگی. باید بی هدف بود!

نوشته بود باید تسلیم شد.اگه تسلیم نباشی زندگی باهات می جنگه و بعدش تشویش و نگرانی میاد سراغت.

نوشته بود دیگه نباید به خودم فکر کنم.چون نفس یعنی خودخواهی و خودخواهی یعنی رنج....

کلا چیزایی رو خوندم که با همه ارزش هام تا این لحظه متفاوت بود....

اینم یه نوعشه دیگه.

به هر حال این روزا من از هر نوع تغییری استقبال میکنم. تغییر بهم یاداوری میکنه که هنوز زنده م

پ ن:

خدیا باور کن سکوت ما در این دنیا نشانه رضایت نیست!

  خودت دیدی دعامون بی ‏اثر بود!!

پ ن:

عید همتون مبارک:)

  N.karami

نام كامل : دنيل آلان راد كليف

تاريخ تولد : 23 جولاي 1989

محل تولد : لندن - انگليس

قد : 5.4

رنگ مو : قهوه اي

رنگ چشم : آبي

مارشيا گريشام و آلان راد كليف پدر ومادر دنيل هستند كه دنيل تنها بچه آن ها هست و خواهر و برادري  ندارد.

 استارت دنيل از سال 1999 شروع شد با بازي در فيلم ديويد كاپر فيلدكه نقش نوجواني ديويد كاپر فيلد رو بر عهده

داشت. به دنبال آن بازي در خياط پانامادر سال 2001 و در نهايت سري فيلم هاي هري پاتر مطمئنا آينده خوبي را

براي دنيل رقم زد. دنيل در سري فيلمهايهري پاتر نقش اصلي و يا همون نقش اول فيلم هست كه نقش هري پاتر

رو ايفا مي كنه.دنيل 2 سگ خانگي بهنامهاي بينكا و ناگت داره . فيلم مورد علاقش مولن روژ دنيل ترجيح مي ده كه اون

 رو دن صدا كنند همچنين عاشق گيتار باس هست كه دراين باره درسهاي زيادي از بازيگر هري پاتر 3 يعني گري اولدمن

كه در نقش سيريوس بود گرفته. دنيلطرفدار موزيكه به خصوص اگه گيتار راك باشه.

rahnamayanejavan@mihanmail.ir

دانلود عکس های شهید عباس بابایی

عباس بابایی

کلک کنید.پسورد:1111

http://mail.mihanmail.com/share/?user=Navid.kr77@mihanmail.ir

اهنگ محسن یگانه/کاش

http://mail.mihanmail.com/share/?user=Navid.k77@mihanmail.ir

در حالي كه اغلب كشورهاي غربي با تحريم بانك مركزي ايران و اخيرا نيز با رايزني در خصوص منع تجارت نفتي با كشور ما، تلاش مي كنند تا با توسل به هر حربه اي كه شده مانع از اوج گيري هاي اقتصادي و سياسي و علمي ايران اسلامي شوند اما شاهد بوده‌ايم كه تاكنون اين اقدامات خصمانه، نه تنها خللي در عزم ايرانيان ايجاد نكرده، بلكه ملت ما را نيز در مواجهه با نظام سلطه جهاني، آبديده تر كرده است.

سردار سرلشکر پاسدار شهيد احمد کاظمي شهيد احمد کاظمي در سال 1337 در نجف آباد اصفهان ديده به جهان گشود و همچون ساير جوانان، سرگرم تحصيل گرديد. با پيدايش جرقه هاي انقلاب اسلامي دوشادوش ملت به مبارزه عليه رژيم ستم شاهي پرداخت و در بيست و سومين بهار زندگي خود، در اوايل سال 59 به کردستان رفت تا با رزمي بي امان، دشمنان داخلي انقلاب را منکوب نمايد. او دوران جواني خود را با لذت حضور در جبهه هاي نبرد از کردستان گرفته تا جاي جاي جبهه هاي جنوب در صف مقدم مبارزه با متجاوزان بعثي در سِـمت هايي چون: دو سال فرماندهي جبهه فياضيه آبادان، شش سال فرماندهي لشکر 8 نجف، يکسال فرماندهي لشکر 14 امام حسين(ع)، هفت سال فرماندهي قرارگاه حمزه سيدالشهدا(ع) و قرارگاه رمضان و پنج سال فرماندهي نيروي هوايي سپاه را به عهده داشت.

نزول امام حسین علیه‏السلام به زمین كربلا(1) روز پنجشنبه دوم محرم سال شصت و یك بوده است.(2)

در مقتل ابى اسحاق اسفراینى آمده است كه: امام علیه‏السلام با یارانش سیر مى‏كردند تا به بلده‏اى رسیدند كه در آنجا جماعتى زندگى مى‏كردند، امام از نام آن بلده سؤال نمود.

پاسخ دادند: «شط فرات» است.

آن حضرت فرمود: آیا اسم دیگرى غیر از این اسم دارد؟

جواب دادند: «كربلا».

پس گریست و فرمود: این زمین، به خدا سوگند زمین كرب و بلا است! سپس فرمود: مشتى از خاك این زمین را به من دهید، پس آن را گرفته بو كرد و از گریبانش مقدارى خاك بیرون آورد و فرمود: این خاكى است كه جبرئیل از جانب پرودگار براى جدم رسول خدا آورده و گفته كه این خاك از موضع تربت حسین است، پس آن خاك را نهاد و فرمود: هر دو خاك داراى یك عطر هستند!

در تذكره سبط آمده است كه امام حسین پرسید: نام این زمین چیست؟

گفتند: «كربلا». پس گریست و فرمود: كرب و بلأ. سپس فرمود: ام سلمه مرا خبر داد كه جبرئیل نزد رسول خدا بود و شما هم نزد ما بودى، پس شما گریستى، پیامبر فرمود: فرزندم را رها كن! من شما را رها كردم، پیامبر شما را در امان خودش نشاند، جبرئیل گفت: آیا او را دوست دارى؟ فرمود: آرى! گفت: امت تو او را خواهند كشت، و اگر مى‏خواهى تربت آن زمین كه او در آن كشته خواهد شد به تو نشان دهم! پیامبر فرمود: آرى! پس جبرئیل زمین كربلا را به پیامبر نشان داد.

و چون به امام حسین علیه‏السلام گفته شد كه این زمین كربلاست، خاك آن زمین را بوئید و فرمود: این همان زمین است كه جبرئیل به جدم رسول خدا خبر داد كه من در آن كشته خواهم شد.(3)

سید ابن طاووس گفته است: امام علیه‏السلام چون به زمین كربلا رسید پرسید: نام این زمین چیست؟ گفته شد: «كربلا».

فرمود: پیاده شوید! این مكان جایگاه فرود بار و اثاثیه ماست، و محل ریختن خون ما، و محل قبور ماست، جدم رسول خدا مرا چنین حدیث كرده است.(4)

گر نام این زمین به یقین كربلا بود   اینجا محل رفتن خون ما بود

و در روایتى آمده است كه آن حضرت فرمود: ارض كرب و بلأ، سپس فرمود: توقف كنید و كوچ مكنید! اینجا محل خوابیدن شتران ما، و جاى ریختن خون ماست، سوگند به خدا در این جا حریم حرمت ما را مى‏شكنند و كودكان ما را مى‏كشند و در همین جا قبور ما زیارت خواهد شد، و جدم رسول خدا به همین تربت وعده داده و در آن تخلف نخواهد شد.(5)

سپس اصحاب امام پیاده شدند و بارها و اثاثیه را فرود آوردند، و حر هم پیاده شد و لشكر او هم در ناحیه دیگرى در مقابل امام اردو زدند.(6)

به گزارش جهان به نقل از ایران دیپلماتیک، القاعده خود را مسئوول مستقیم حوادث تروریستی یازدهم سپتامبر می داند و این در حالی است که رئیس جمهور در سخنرانی دو سال گذشته خود در مجمع عمومی سازمان ملل خواستار نحقیقات درباره نقش سازمان های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا در این حوادث شده است.

در آخرین بیانیه منتشر شده توسط القاعده که به زبان انگلیسی هم هست، تئوری انجام حملات یازده سپتامبر توسط دولت آمریکا مسخره عنوان شده است. در بیانیه القاعده پرسیده شده چرا ایران با وجود همه مدارک و اسناد و شواهد همچنان بر این باور (دخالت دولت آمریکا در یازدهم سپتامبر) تاکید می کند؟

حضرت آيت‌الله‌العظمي سيدعلي خامنه‌اي