همین اول بسم الله باید بگویم که دوست نازنین به سال ها ندیده ام، "چنگیز محمودزاده"، با متانت بسیار در ابتدای ترجمه کتاب "گفتگوها"ی تئو آنجلوپولوس، کارگردان نقاش سینما، همراهی کرد و از این بابت یادگارهای بسیار از او دارم، از دستخطش تا کپی ترجمه اش، شرح مفصل تر قدردانی بابت این همکاری خوب را در خود کتاب و به وقت انتشارش، خواهم نوشت.همانطور که باید از خیلی دوستان دیگر هم قدردانی کنم.
اما چند نکته مهم:
۱- آنچه اینجا می آید تنها بخش هایی از ترجمه یک مصاحبه با استاد پولوس درباره فیلم شاهکار " چشم اندازی در مه" است.
۲- اگر اینجا پی نویسی نیامده، به معنی غفلت من نیست. در اصل ترجمه کتاب پی نویس فراوان است.
۳- در ترجمه متن وفاداری بسیار داشته ایم. برای نمونه در ترجمه برخی نام ها، از جمله نام فیلم ها(برای نمونه به پی نویس ۶ توجه کنید، که این فیلم در ایران با نام بهشت بر فراز برلین شناخته شده است.)
شناخت نامه هنری آنجلوپولوس منتشر می شود.
***
این مصاحبه درباره فیلم "چشم اندازی در مه" وهمه نگاه های تئو آنجلوپولوس به داستان فیلم و بازی هنرپیشگان کودک و نوجوان آن است.
به نظر می رسد حس نوستالژیک در فیلم هایتان احتمالاَ پایانی ندارد و می تواند تا هر کجا ادامه پیدا کند. مخاطب هم می تواند کاملاَ آزادانه به این حس فکر کند.
- نمی توان برای فیلم هایم پایانی در نظر گرفت. احساسم این است که همه چیز در اطرافم همچنان پا برجا می ماند، در عین حال تلاشم این است که این سکون را بشکنم تا به نقطه جدیدی برسم. اما هیچ اتفاق شوق انگیزی اطرافم نمی بینم. وقتی از اوشیما هم پرسیدم که چرا دیگر در ژاپن فیلم نمی سازد، چیزی شبیه همین حس خودم را گفت. اوشیما می گفت که هیچ چیزی برای او شوق انگیز نیست.
